تاثیر فعالیت جسمانی بر یادگیری

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از  پایگاه اطلاع رسانی خبرلنده، از جمله اهداف بشر افزایش عملکرد شناختی مانند حافظه و یادگیری، است. برخی از عوامل عمومی مثل تغییر سبک زندگی، تغذیه، تغیر شرایط محیطی، استفاده از داروهای گیاهی، حذف یا کاهش عوامل خطرزای نهفته،مداخله های روانشناختی و الکترومغناطیسی از جمله عوامل مهمی هستندکه سبب افزایش قابلیت های شناختی می شوند.

فعالیت بدنی یکی از ابزارهای مهم تغییر شیوه ی زندگی است ، که بر اساس تحقیقات می تواند بر روی عوامل شناختی مانند یادگیری اثر داشته باشد . اثر فعالیت بدنی برعملکرد مغز در انسان و همچنین حیوانات آزمایشگاهی بویژه جوندگان بررسی شده است. بر اساس تحقیقت انجام گرفته،فعالیت بدنی منظم با بهبود عملکمرد شناختی در موش ها مرتبط بوده است. ورزش هم به صورت اختیاری و هم به صورت اجباری ارائه می شود.

 در بیشتر تحقیقات تأثیر ورزش اختیاری بررسی شده است. ولی باید توجه داشت تمرین اختیاری و اجباری تأثیر متفاوتی دارند برای مثال قرار گرفتن موش ها در محیط غنی (از نظر فعالیت) و اجازه دان به آنها برای فعالیت به صورت اختیاری ، سبب افزایش میزان تولید سلول های عصبی و همچنین افزایش عملکرد تکالیف یادگیری مربوط به هیپوکامپ می شود .از طرف دیگر، ورزش به عنوان رویدادی که اثرات جسمانی و روانی مفیدی دارد، همواره موردتوجه قرار گرفته است.

ورزش تولید نرون های جدید در هیپوکمپ را افزایش داده و انواع خاصی از یادگیری وحافظه را بهبود می بخشد. ورزش می تواند سرعت یادگیری و تشکیل حافظه را افزایش داده و عملکرد شناختی را بهبود بخشد .

هم چنین پژوهش ها نشان داده اند که ورزش از اثرات تخریبی استرس بر سیستم عصبی جلوگیری می کند. تحقیقات نشان دادند که تمرین به طور مثبتی بر توانایی شناختی اثر می گذارد. تمرین روی تریدمیل عامل مهمی در ببهود عملکرد شناختی است .

هم چنین مطالعات نشان میدهند که افراد با فعالیت بدنی متوسط نسبت به افراد کم تحرک کمتر در معرض خط ابتلا به بیماری های ذهنی قرار دارند،این نشان میدهد که تمرین بدنی فواید جسمانی و روان شناختی دارد. ورزش از اثرات منفی استرس بر یادگیری پیشگیری کرده است .

بر اساس این گزارش ها دویدن از طریق افزایش میزان نروژنژ در شکنج دندانه ای هیپوکمپ، اختلال عملکرد شناختی ، ناشی از استرس را تقلیل داده و با اثرات استرس مقابله می کند.

در نتیجه به نظر می رسد که تمرین اولیه ممکن است دارای ویژگی حفاظت عصبی در برابر استرس ناشی از بی خوابی باشد.پژوهش ها نشان دادند که ورزش منظم از طریق سازگاری های فیزیولوژیکی مختلف، مانند سرعت متابولیک، بیوژنر میتوکندریایی و تطابق محور HPA امکان پاسخ به تغییرات محیطی را برای ارگانیسم فراهم میکند.

 بنابراین می توان نتیجه گرفت که عملکرد طبیعی یادگیری و حافظه فضایی که در اثر استرس دچار اختلال می شود، ممکن است وابسته به فعالیت جسمانی باشد.

پیروز درخواه کارشناسی ارشد تربیت بدنی، دانشگاه شهید چمران اهواز

انتهای پیام/