به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از فرهنگ کده هرمزگان استانی با بافت سنتی، آداب و رسوم ویژه ، فرهنگی غنی و ریشه دار است که از دیر باز بخش مهمی از انواع صنایع دستی را در خود جای داده و همواره در طول تاریخ مورد توجه محققان بوده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, فرهنگ کده,صنایع دستی استان هرمزگان به لحاظ طرح و شیوه های ساخت شگفت انگیز از جایگاه ویژه ای در فرهنگ و سنت مردم برخوردار است و سواس نمونه بارز از دسترنج زن و مرد هرمزگانیست
,,
سواس نام کفش قدیمی مردمان هرمزگان و از محصولات حصیری در گذشته است که در زمان خود بسیار کاربردی بوده که از نوعی برگ درخت خرما «درخت داز»ساخته می شد؛ به دلیل اقلیم گرم و خشک استفاده از این وسیله به عنوان پای افزار و کفش رواج داشته است.
,سواس در برابرتیغ درختان مقاومت زیادی دارد که با یک بار آب زدن آن پاها را ۱۵ تا ۲۰ کیلومتر پیاده خنک نگه می دارد .
,,
,
, سواس‌باف، برگ ها را از درخت جدا می کند، با برگ‌های درخت خرما طناب‌های کوچک و بزرگی که در گویش محلی به آن (چیلک) گفته می‌شود می‌بافد و با سنگ طناب‌های بافته شده از برگ‌های درخت خرما را می‌کوبد تا نرم شوند.
,طناب‌های کوبیده شده را دو روز در آفتاب نگه می‌دارند و سپس در دورن آب می‌ریزند و بعد از این که حسابی خیس‌خوردند آنها را از آب خارج کرده و دوباره با سنگ می‌کوبند تا نرم‌تر شوند.
,سواس‌باف با طناب‌های نرم‌شده یک کفی می‌بافد و با چیلک‌های دیگری بندهای رو و پشت و بین انگشتان را روی آن درست می‌کند تا درنهایت پای‌افزار سواس تولید شود.
,هنر سواس بافی همانند دیگر هنرهای دستی بومی منطقه هرمزگان رو به زوال و فراموشی است و می طلبد که متولیان و دستگاه هایی نظیر سازمان میراث فرهنگی و فنی و حرفه ای نسبت به حفظ و ترویج این هنر فاخر تلاش کنند.
,انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه