پوتین می آید!پوتین نمی آید!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا؛در حالی که برخی مطبوعات و خبرگزاری های از سفر رییس جمهوری روسیه به تهران طی روزهای آینده خبر می دهند؛ ‌اما سخنگوی وزارت امور خارجه ایران این خبر را تکذیب کرده و این در حالی است که "مهدی سنایی" رییس گروه دوستی پارلمانی ایران می گوید در سفر پوتین، وی قرار است با کشتی در حاشیه دریای خزر سفر و از سواحل ایران و آذربایجان بازدید کند.

روزنامه روسی کومرسانت به نقل از یک منبع نزدیک به وزارت امور خارجه ایران گفته که پوتین روز ۱۲ اوت (یعنی  ۹ روز بعد از آغاز کار حسن روحانی) به ایران خواهد رفت و این درحالی است که برخی خبرگزاری ها سفر رییس جمهوری روسیه به ایران را روز ۱۶ اوت گزارش کرده اند. "دیمیتری پسکوف" سخنگوی کرملین نیز حاضر نشده درباره این گزارش اظهارنظر کند.

"عباس عراقچی" سخنگوی وزارت امور خارجه ایران نیز گفته است: "اخبار منتشر شده درباره سفر پوتین به تهران را تایید نمی‌کنم"

هنوز در مورد محتوای مذاکرات روسای جمهور در تهران اخبار رسمی منتشر نشده است؛ اما روزنامه روسی  کامرسانت نوشته است که در این سفر درباره موضوعات دوجانبه، ازجمله احداث واحدهای جدید در نیروگاه هسته ای بوشهر و تحویل مجموعه های پدافند هوایی آنتی-۲۵۰۰ بجای سامانه موشکی دفاعی اس-۳۰۰ با مقامات کشورمان گفتگو می شود.
در صورتی که سفر پوتین به کشورمان تایید شود، وی اولین رییس جمهوری خواهد بود که بعد از انتخاب روحانی به عنوان رییس دستگاه اجرایی ایران به تهران سفر می‌کند.  وی در سال ۲۰۰۷ نیز برای شرکت در کنفرانس سران کشورهای ساحلی دریای خزر به تهران سفر کرد و در حاشیه سفر خود با محمود احمدی‌ نژاد و مقام معظم رهبری دیدار کرد. بعد از سفر "ژوزف استالین" به ایران که در زمان جنگ جهانی دوم و در سال 1943 انجام شد، پوتین اولین مقام بلند پایه کرملین بود که به تهران سفر کرد.

در سال 2007، غرب به قدری از سفر رییس جمهور روسیه به ایران ناراضی بود که به انتشار شایعاتی مبنی بر برنامه ریزی در ایران برای قتل پوتین دست زد و روزنامه "ایپندپندنت" چاپ لندن در آن زمان طی مطلبی به عواقب و تبعات قتل رییس جمهور روسیه پرداخت، ولی این تلاش ها و سیاه نمایی ها کارساز نشد و پوتین بالاخره رهسپار تهران شد که به نظر می رسید او نه از روی تظاهر به شجاعت یا ظاهرسازی، بلکه به حکم احتیاج این کار را کرد.

 اگرچه روسیه بارها نشان داده که متحد چندان قابل اتکایی نیست و در بزنگاه‌هایی که تکیه خود را تماما بر شانه‌اش بگذارید ممکن است برای منافع خود تکیه‌گاه‌تان را خالی کند.

مقامات کرملین میگویند غرب در روابط با ایران از مدل نادرست مناسبات استفاده می کند و سعی می کند از مواضع زور صحبت کند، و معتقدند که در این زمینه راه مذاکرات و جستجوی منافع مشترک و وجوه اشتراک از همه موثرتر است و به نظر می رسد رییس جمهور روسیه به همین منظور به تهران سفر می کند.

در ماهای آتی وقایع مهمی در سطح سیاسی رخ خواهد داد مانند:‌ نشست سازمان همکاری های شانگهای، جلسه دبیرخانه آژانس بین المللی انرژی اتمی، مذاکرات ایران و گروه 5+1، کمیته مربوط به دریای خزر که ایران هم در آنها شرکت می کند. جلسه روسیه و آمریکا ، جایی که مسائل مهم روز مورد بحث و بررسی قرار می گیرند و دیدارژنو2 که قرار است درخصوص سوریه گفتگو کنند. در تمامی این جلسات؛ موضوع ایران، حتی بدون توجه به حضورش، یکی از موارد مهم خواهد بود و مطمئنا مسکو باید بتواند تاکتیک خود را در تمامی این جلسات در پرتو مواضع پیش بینی شده تهران مشخص نماید.

در همکاری‌های ایران و روسیه ابعاد بسیاری دخالت دارند. علاوه بر وضعیت ژئوسیاسی عوامل دیگری نیز وجود دارد که بر روابط دو کشور تاثیر مستقیم می‌گذارند. عواملی چون ثروت‌های طبیعی عظیم موجود در دو کشور به ویژه نفت و گاز، نیروی انسانی، توانایی‌های نظامی، تاثیرات منطقه‌ای و بسیاری عوامل دیگر باعث شده تا روابط مسکو و تهران اهمیت ویژه‌ای به خود بگیرد.

در زمینه اقتصادی نیز  سیاست روسیه به پرونده ایران به عنوان فرصتی برای کسب زمینه های استراتژیکی از دست رفته پس از سقوط جماهیر شوروی نگاه می کند و در این راستا، در حال مقابله با آمریکا است؛ چرا که واشنگتن به دنبال کاهش قدرت و نفوذ مسکو به ویژه در حیاط خلوت های سابق (کشورهای عضو جماهیر شوروی) است و این ماجرا، فرصت را برای یافت اشتراکات میان دیگر نظام های مخالف آمریکا مانند چین و ایران فراهم تر می کند؛ که امروزه بیشترین رابطه میان پکن و مسکو است.
دوستی بین تهران و مسکو در بهترین حالت و سخت ترین حالت قرار دارد. روسیه، مهره کلیدی پرونده هسته ای ایران است و در عین حال، تمایل پوتین به غرب بسیار ناممکن است.

 پرسش ها و حدس و گمانه زنی ها و تفسیر و تحلیل ها درباره سفر ولادیمیر پوتین به تهران و همچنین جوانب مراحل جدید گفتگوی روسیه و ایران در سطح عالی بی شمار است؛ اما یک اطمینان وجود دارد و آن این است که تقویت گفتگوی مسکو و تهران نه تنها برای ارتباط دو طرف مفید بوده، بلکه بدون شک در منطقه و در سطح جهانی هم احساس خواهد شد.

مصطفی  میرزاباقری

انتهای پیام/