انتخابات آتی مجلس، المپیک سیاسی کشور

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، اوصاف این روزهای عالم سیاست به سان آرامش قبل از طوفان است. شک ندارم چند ماه آینده روزهای پرتنشی را سپری خواهیم کرد. جالب آن است که این بار هیچ شباهتی به ادوار گذشته انتخابات ندارد. ظاهرا همه هوس قدرت دارند. به جهت شرایط خاصی که تمام جریانات سیاسی کشور در سال های قبل تجربه کردند این دور از انتخابات جایگاه فوق العاده ویژه ای خواهد یافت. معتقدم برای برخی جریانات سیاسی انتخابات مجلس دهم حکم مرگ و زندگی را خواهد داشت.

بزرگان جریان اصلاحات نه در کلام بلکه در عمل پی به اشتباهات خود در کنش سیاسی پس از انتخابات 88 برده اند. حداقل در انتخابات ریاست جمهوری سال 92 نشان دادند که به دنبال یک رفتار منطقی جهت به دست آوردن جایگاه خود در نظام قدرت کشور هستند. به نظر پس از شکل گرفتن مجلس نهم این جریان فهمید که اگر در جریان انتخابات حضور نداشته باشد و حتی اگر انتخابات را تحریم کند باز هم در کشور آب از آب تکان نخواهد خورد و تنها کسانی که ضربه خواهند خورد خود مدعیان این جریان هستند چرا که هم مردم در انتخابات شرکت کردند و هم مجلس آغاز به کار کرد و تنها این جریان بود که نتوانست نیروهای خود را در ساختمان بهارستان داشته باشد. سوختن بسیاری از مهره های این جریان هم یکی دیگر از عواقب بدرفتاری این سران اصلاحات در حوادث فتنه 88 بود. بسیاری از سیاسیون این جریان با کج سلیقگی اقداماتی علیه نظام اسلامی انجام دادند که ملاک های عبور از فیلتر شورای نگهبان را از دست دادند. اما پس از انتخابات 92 با تشکیل دولت یازدهم، دولتی که به قول نخبگان سیاسی اصلاحات، رحم اجاره ای اصلاحات به شمار می رود، نفس به جسد مرده اصلاحات برگشت. اگر کمی شفاف تر صحبت کنیم بسیاری از کسانی که نا امیدی، آنها را به افسردگی سیاسی کشانده بود دوباره امیدوار به حضور در صحنه سیاسی کشور شدند.

جریان اصلاح طلب با توسل به چند عامل توانست کمی خود را بازسازی کند: اول آنکه با تابلوی اصلاحات وارد انتخابات نشد. شاید خودشان هم باور نداشتند پس از هجمه سنگین جناح مقابل و ضد نظام نامیده شدن توسط مخالفان خود بتوانند اعتماد عمومی را کسب کنند. اما نکته دوم تحقق آن چیزی بود که احمدی نژاد در مناظره جنجالی سال 88 خطاب به کاندیدای اصلاحات گفته بود. هاشمی و خاتمی و تمام کسانی که زمانی اختلاف جدی باهم داشتند در مقابل رقیب واحد متحد شدند. اما سومین مورد بر میگردد به گزینه ای که این جریان به نفع او اجماع کرد. روحانی جزو چهره هایی بود که اساسا تا کنون حاشیه سیاسی چندانی ایجاد نکرده بود و مردم نسبت به او جبهه گیری منفی نداشتند. نکته آخر را هم باید به غفلت جریان اصول گرا اختصاص داد. جریان رقیب اصلاحات به اندازه ای از خود مطمئن بود که اساسا ذره ای به این نکته فکر نمی کرد که احتمال دارد شخصی از جریان رقیب منتخب مردم گردد. بگذریم از حواشی بسیار زیاد انتخابات 92 . جان کلام آن که اصلاحات جان تازه ای گرفته است و به دنبال تقویت نیروهای خود در ساختار هرم قدرت کشور است.

اما شرایط در جبهه اصولگرایی پس از فوت آیت الله مهدوی و پس از حواشی برجام به گونه ای است که شکاف جدی پدید آمده است. بسیاری از بدنه اصولگرایی اکنون چندان تفاوتی با بدنه جریان دولت اعتدالی ندارند. فراکسیون رهروان که حامیان علی لاریجانی هستند اکنون به حامیان صددرصدی دولت روحانی مبدل شده اند. اشتباهات سیاسی این جریان در ادوار گذشته سبب بی اعتمادی بدنه اصلی این جریان به سران اصولگرایی نیز شده است. البته نباید از این مولفه غفلت کرد که نتیجه انتخابات 92 باعث شد بسیاری از اصولگرایان و در راس آنها جامعتین و موسسه امام به دنبال وحدت باشند. چنان که روشن است نشست های این جریان به احتمال فراوان سبب حضور این جریان با لیست واحد شود اما در چنین حالتی نیز اصولگرایی اکنون تبدیل به یک طیف گسترده شده است. طیفی که از حامیان دولت گرفته تا راست های سنتی و حتی احمدی نژادی ها را شامل می شود.

بدین سبب روشن است که هر دو جریان با سابقه سیاسی کشور دچار برخی اشتباهات و تنش های جدی شده اند و انتخابات آتی محملی است برای جبران مافات گذشته.

اما جدای از این دو جریان نباید از حضور احمدی نژادی ها در مجلس آتی غفلت کرد. حضور پر تعداد افراد منتصب به دولت نهم و دهم در بین افرادی که خود را آماده حضور در عرصه رقابت انتخابات مجلس دهم می کنند نشان از برنامه منظم و مدون احمدی نژادی ها برای مجلس آتی دارد.

با این وصف می توان گفت انتخابات آتی مجلس شاهد حضور تمام جریانات سیاسی با حداکثر توان خواهد بود. این چنین مجلسی یقینا تک صدایی نخواهد بود و به احتمال زیاد شاهد حضور نخبگان اکثر طیف های سیاسی در مجلس خواهیم بود.

انتهای پیام/پ