به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سبلانه، انجمن مهر امید که یک تشکل غیردولتی و مردم نهاد جوانان است در یک اقدام قابل توجه و بی سابقه در استان، همزمان با ماه صفر، آیین نذر کتاب را برگزار کرد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سبلانه,این انجمن غیر دولتی با برپایی غرفه ای در خیابان امام خمینی (ره) اردبیل کتاب های نذری خود را به علاقه مندان اعطا می کند و هر شخص نیز می تواند کتاب های بلااستفاده خود را به صورت نذری به این غرفه بدهد تا سایر افراد از آن استفاده کنند.
غرفه آیین نذر کتاب از اول تا سوم آذرماه در دارالارشاد اردبیل برپا شده است و این بار نذر مردم نه برای چای، آش و خرما بود، بلکه نذری از جنس فرهنگ بود و مطالعه.
غرفه ای مزین به کلمه مقدس «نذر»، آن هم «نذر کتاب» با شعاری به مراتب قابل توجه تر که روی بنرها نوشته شده است: «با نذر کتاب، یک شمع در حرم آگاهی بیفروزیم.»! همین عنوان کمتر دیده و شنیده شده «نذر کتاب» به اندازه ای کنجکاو کننده است که هر رهگذری را به سوی خود جذب می کند و مردم متحیر می شوند وقتی می بینند که کتاب ها به صورت نذری و رایگان توزیع می شود و هر فردی می تواند کتاب منتخب خود را هدیه بگیرد.
غرفه ساده ای برپا شده است، سادگی غرفه ای که توسط یک سازمان غیر دولتی جوانان برپا شده، نشان از هزینه پایین و وضعیت مالی پایین تر انجمنی است که شاید کمتر نهادی حاضر شده برای تزیین و غرفه آرایی دست گیرشان باشد، نهادهایی که شاید برگزاری آیین نذر کتاب یک درصد هزینه تبلیغات میدانی آنها در یک ماه نباشد اما آیین نذر کتاب کجا و تبلیغات غیر مبتکرانه آنها کجا؟
اما غرفه ساده آیین نذر کتاب در اردبیل، جوانانی با ذهنی پیچیده در خود جای داده است تا با استقبال گرم از مردم راه توسعه فرهنگی را هموار کنند، جوانانی که بدون هیچ چشمداشت مالی و به صورت داوطلبانه هر روز از ساعت 9 صبح تا 7 عصر در غرفه ها از مردم، با کتاب های نذری پذیرایی می کنند.
شاید نکته ای قابل تامل این باشد که اگر این جوانان 10 ساعت حضور در غرفه را به کار دیگری مشغول بودند، چقدر درآمد کسب می کردند؟
چه کسی قدردان جوانانی با دغدغه فرهنگی و دینی است؟
در روزگاری که همه چیز بر اساس حساب و کتاب و دخل و خرج پیش می رود، چه کسانی قدردان جوانانی هستند که دغدغه دارند؟ دغدغه دینی و فرهنگی؟
آیین نذر کتاب در دل خود اهدافی دارد که شاید برای هر فردی در نگاه اول قابل تحلیل نباشد اما دبیر انجمن مهر امید دو هدف اصلی این طرح را ترویج فرهنگ کتابخوانی و فرهنگسازی در مورد نذر اقلام فرهنگی بیان می کند.
توحید مهدوی با یادآوری استقبال کم نظیر مردم اضافه می کند که در طول 2 روز اول برنامه، هزار و 500 جلد کتاب نذری از طرف انجمن مهر امید به مردم اهدا شده است که در این مدت 270 جلد کتاب نذری نیز از طرف مردم به غرفه آیین نذر کتاب اعطا شده است.
وی با اشاره به تعجب مردم از دیدن این طرح عنوان می کند که برای مردم قابل پذیرش نبود که بتوانند کتاب نذری بگیرند و نذر کتاب کنند.
وقتی از مهدوی در مورد حق الزحمه پرداختی به زحمت کشان طرح که حدود 10 ساعت در غرفه آیین نذر کتاب به صورت سرپایی پذیرای مردم هستند، سوال می کنیم، لبخندی تلخ می زند تا حرف های نگفته اش را پشت لبخند های خود و همکارانش پنهان کند.
دبیر انجمن مهر امید ادعا می کند که هیچگونه حق الزحمه ای برای زحمت کشان طرح پرداخت نمی شود و همکاری این جوانان داوطلبانه هست.
مردم کتاب ها را با چشم هایشان رصد می کنند و جملاتی در باب برگزاری این آیین فرهنگی و دینی به دست اندرکاران گفته یا در دفتر یادبود آیین نذر کتاب می نویسند تا قوت قلبی باشد برای اعضای انجمن مهر امید که مبتکرانه و خلاقانه آیینی را در استان اردبیل آغاز کرده اند که تا به حال هیچ نهاد دولتی با تمامی بودجه های فرهنگیش نتوانسته است، انجام بدهد.
به راستی چرا مدیران و مسئولان استان به خصوص مدیران فرهنگی حتی برای یک «خسته نباشید خشک و خالی» در غرفه آیین نذر کتاب دیده نمی شوند یا کمتر دیده می شوند؟ آیا توسعه فرهنگی در چارچوب وظائف جوانانی است که با هزاران دغدغه و دردسر اقدام به برگزاری آیینی مبتکرانه می کنند یا مسئولانی که بودجه های مناسب فرهنگی دارند؟
چرا اعضای انجمن مهر امید دغدغه فرهنگی دارد و در راستای توسعه فرهنگی بدون چشمداشت مالی تلاش می کنند اما مسئولات مربوط دغدغه فرهنگی ندارند؟
انتهای پیام/م
این انجمن غیر دولتی با برپایی غرفه ای در خیابان امام خمینی (ره) اردبیل کتاب های نذری خود را به علاقه مندان اعطا می کند و هر شخص نیز می تواند کتاب های بلااستفاده خود را به صورت نذری به این غرفه بدهد تا سایر افراد از آن استفاده کنند.
غرفه آیین نذر کتاب از اول تا سوم آذرماه در دارالارشاد اردبیل برپا شده است و این بار نذر مردم نه برای چای، آش و خرما بود، بلکه نذری از جنس فرهنگ بود و مطالعه.
غرفه ای مزین به کلمه مقدس «نذر»، آن هم «نذر کتاب» با شعاری به مراتب قابل توجه تر که روی بنرها نوشته شده است: «با نذر کتاب، یک شمع در حرم آگاهی بیفروزیم.»! همین عنوان کمتر دیده و شنیده شده «نذر کتاب» به اندازه ای کنجکاو کننده است که هر رهگذری را به سوی خود جذب می کند و مردم متحیر می شوند وقتی می بینند که کتاب ها به صورت نذری و رایگان توزیع می شود و هر فردی می تواند کتاب منتخب خود را هدیه بگیرد.
غرفه ساده ای برپا شده است، سادگی غرفه ای که توسط یک سازمان غیر دولتی جوانان برپا شده، نشان از هزینه پایین و وضعیت مالی پایین تر انجمنی است که شاید کمتر نهادی حاضر شده برای تزیین و غرفه آرایی دست گیرشان باشد، نهادهایی که شاید برگزاری آیین نذر کتاب یک درصد هزینه تبلیغات میدانی آنها در یک ماه نباشد اما آیین نذر کتاب کجا و تبلیغات غیر مبتکرانه آنها کجا؟
اما غرفه ساده آیین نذر کتاب در اردبیل، جوانانی با ذهنی پیچیده در خود جای داده است تا با استقبال گرم از مردم راه توسعه فرهنگی را هموار کنند، جوانانی که بدون هیچ چشمداشت مالی و به صورت داوطلبانه هر روز از ساعت 9 صبح تا 7 عصر در غرفه ها از مردم، با کتاب های نذری پذیرایی می کنند.
شاید نکته ای قابل تامل این باشد که اگر این جوانان 10 ساعت حضور در غرفه را به کار دیگری مشغول بودند، چقدر درآمد کسب می کردند؟
چه کسی قدردان جوانانی با دغدغه فرهنگی و دینی است؟
در روزگاری که همه چیز بر اساس حساب و کتاب و دخل و خرج پیش می رود، چه کسانی قدردان جوانانی هستند که دغدغه دارند؟ دغدغه دینی و فرهنگی؟
آیین نذر کتاب در دل خود اهدافی دارد که شاید برای هر فردی در نگاه اول قابل تحلیل نباشد اما دبیر انجمن مهر امید دو هدف اصلی این طرح را ترویج فرهنگ کتابخوانی و فرهنگسازی در مورد نذر اقلام فرهنگی بیان می کند.
توحید مهدوی با یادآوری استقبال کم نظیر مردم اضافه می کند که در طول 2 روز اول برنامه، هزار و 500 جلد کتاب نذری از طرف انجمن مهر امید به مردم اهدا شده است که در این مدت 270 جلد کتاب نذری نیز از طرف مردم به غرفه آیین نذر کتاب اعطا شده است.
وی با اشاره به تعجب مردم از دیدن این طرح عنوان می کند که برای مردم قابل پذیرش نبود که بتوانند کتاب نذری بگیرند و نذر کتاب کنند.
وقتی از مهدوی در مورد حق الزحمه پرداختی به زحمت کشان طرح که حدود 10 ساعت در غرفه آیین نذر کتاب به صورت سرپایی پذیرای مردم هستند، سوال می کنیم، لبخندی تلخ می زند تا حرف های نگفته اش را پشت لبخند های خود و همکارانش پنهان کند.
دبیر انجمن مهر امید ادعا می کند که هیچگونه حق الزحمه ای برای زحمت کشان طرح پرداخت نمی شود و همکاری این جوانان داوطلبانه هست.
مردم کتاب ها را با چشم هایشان رصد می کنند و جملاتی در باب برگزاری این آیین فرهنگی و دینی به دست اندرکاران گفته یا در دفتر یادبود آیین نذر کتاب می نویسند تا قوت قلبی باشد برای اعضای انجمن مهر امید که مبتکرانه و خلاقانه آیینی را در استان اردبیل آغاز کرده اند که تا به حال هیچ نهاد دولتی با تمامی بودجه های فرهنگیش نتوانسته است، انجام بدهد.
به راستی چرا مدیران و مسئولان استان به خصوص مدیران فرهنگی حتی برای یک «خسته نباشید خشک و خالی» در غرفه آیین نذر کتاب دیده نمی شوند یا کمتر دیده می شوند؟ آیا توسعه فرهنگی در چارچوب وظائف جوانانی است که با هزاران دغدغه و دردسر اقدام به برگزاری آیینی مبتکرانه می کنند یا مسئولانی که بودجه های مناسب فرهنگی دارند؟
چرا اعضای انجمن مهر امید دغدغه فرهنگی دارد و در راستای توسعه فرهنگی بدون چشمداشت مالی تلاش می کنند اما مسئولات مربوط دغدغه فرهنگی ندارند؟
انتهای پیام/م
این انجمن غیر دولتی با برپایی غرفه ای در خیابان امام خمینی (ره) اردبیل کتاب های نذری خود را به علاقه مندان اعطا می کند و هر شخص نیز می تواند کتاب های بلااستفاده خود را به صورت نذری به این غرفه بدهد تا سایر افراد از آن استفاده کنند.
غرفه آیین نذر کتاب از اول تا سوم آذرماه در دارالارشاد اردبیل برپا شده است و این بار نذر مردم نه برای چای، آش و خرما بود، بلکه نذری از جنس فرهنگ بود و مطالعه.
غرفه ای مزین به کلمه مقدس «نذر»، آن هم «نذر کتاب» با شعاری به مراتب قابل توجه تر که روی بنرها نوشته شده است: «با نذر کتاب، یک شمع در حرم آگاهی بیفروزیم.»! همین عنوان کمتر دیده و شنیده شده «نذر کتاب» به اندازه ای کنجکاو کننده است که هر رهگذری را به سوی خود جذب می کند و مردم متحیر می شوند وقتی می بینند که کتاب ها به صورت نذری و رایگان توزیع می شود و هر فردی می تواند کتاب منتخب خود را هدیه بگیرد.
غرفه ساده ای برپا شده است، سادگی غرفه ای که توسط یک سازمان غیر دولتی جوانان برپا شده، نشان از هزینه پایین و وضعیت مالی پایین تر انجمنی است که شاید کمتر نهادی حاضر شده برای تزیین و غرفه آرایی دست گیرشان باشد، نهادهایی که شاید برگزاری آیین نذر کتاب یک درصد هزینه تبلیغات میدانی آنها در یک ماه نباشد اما آیین نذر کتاب کجا و تبلیغات غیر مبتکرانه آنها کجا؟
اما غرفه ساده آیین نذر کتاب در اردبیل، جوانانی با ذهنی پیچیده در خود جای داده است تا با استقبال گرم از مردم راه توسعه فرهنگی را هموار کنند، جوانانی که بدون هیچ چشمداشت مالی و به صورت داوطلبانه هر روز از ساعت 9 صبح تا 7 عصر در غرفه ها از مردم، با کتاب های نذری پذیرایی می کنند.
شاید نکته ای قابل تامل این باشد که اگر این جوانان 10 ساعت حضور در غرفه را به کار دیگری مشغول بودند، چقدر درآمد کسب می کردند؟
چه کسی قدردان جوانانی با دغدغه فرهنگی و دینی است؟
در روزگاری که همه چیز بر اساس حساب و کتاب و دخل و خرج پیش می رود، چه کسانی قدردان جوانانی هستند که دغدغه دارند؟ دغدغه دینی و فرهنگی؟
آیین نذر کتاب در دل خود اهدافی دارد که شاید برای هر فردی در نگاه اول قابل تحلیل نباشد اما دبیر انجمن مهر امید دو هدف اصلی این طرح را ترویج فرهنگ کتابخوانی و فرهنگسازی در مورد نذر اقلام فرهنگی بیان می کند.
توحید مهدوی با یادآوری استقبال کم نظیر مردم اضافه می کند که در طول 2 روز اول برنامه، هزار و 500 جلد کتاب نذری از طرف انجمن مهر امید به مردم اهدا شده است که در این مدت 270 جلد کتاب نذری نیز از طرف مردم به غرفه آیین نذر کتاب اعطا شده است.
وی با اشاره به تعجب مردم از دیدن این طرح عنوان می کند که برای مردم قابل پذیرش نبود که بتوانند کتاب نذری بگیرند و نذر کتاب کنند.
وقتی از مهدوی در مورد حق الزحمه پرداختی به زحمت کشان طرح که حدود 10 ساعت در غرفه آیین نذر کتاب به صورت سرپایی پذیرای مردم هستند، سوال می کنیم، لبخندی تلخ می زند تا حرف های نگفته اش را پشت لبخند های خود و همکارانش پنهان کند.
دبیر انجمن مهر امید ادعا می کند که هیچگونه حق الزحمه ای برای زحمت کشان طرح پرداخت نمی شود و همکاری این جوانان داوطلبانه هست.
مردم کتاب ها را با چشم هایشان رصد می کنند و جملاتی در باب برگزاری این آیین فرهنگی و دینی به دست اندرکاران گفته یا در دفتر یادبود آیین نذر کتاب می نویسند تا قوت قلبی باشد برای اعضای انجمن مهر امید که مبتکرانه و خلاقانه آیینی را در استان اردبیل آغاز کرده اند که تا به حال هیچ نهاد دولتی با تمامی بودجه های فرهنگیش نتوانسته است، انجام بدهد.
به راستی چرا مدیران و مسئولان استان به خصوص مدیران فرهنگی حتی برای یک «خسته نباشید خشک و خالی» در غرفه آیین نذر کتاب دیده نمی شوند یا کمتر دیده می شوند؟ آیا توسعه فرهنگی در چارچوب وظائف جوانانی است که با هزاران دغدغه و دردسر اقدام به برگزاری آیینی مبتکرانه می کنند یا مسئولانی که بودجه های مناسب فرهنگی دارند؟
چرا اعضای انجمن مهر امید دغدغه فرهنگی دارد و در راستای توسعه فرهنگی بدون چشمداشت مالی تلاش می کنند اما مسئولات مربوط دغدغه فرهنگی ندارند؟
انتهای پیام/م
این انجمن غیر دولتی با برپایی غرفه ای در خیابان امام خمینی (ره) اردبیل کتاب های نذری خود را به علاقه مندان اعطا می کند و هر شخص نیز می تواند کتاب های بلااستفاده خود را به صورت نذری به این غرفه بدهد تا سایر افراد از آن استفاده کنند.
غرفه آیین نذر کتاب از اول تا سوم آذرماه در دارالارشاد اردبیل برپا شده است و این بار نذر مردم نه برای چای، آش و خرما بود، بلکه نذری از جنس فرهنگ بود و مطالعه.
غرفه ای مزین به کلمه مقدس «نذر»، آن هم «نذر کتاب» با شعاری به مراتب قابل توجه تر که روی بنرها نوشته شده است: «با نذر کتاب، یک شمع در حرم آگاهی بیفروزیم.»! همین عنوان کمتر دیده و شنیده شده «نذر کتاب» به اندازه ای کنجکاو کننده است که هر رهگذری را به سوی خود جذب می کند و مردم متحیر می شوند وقتی می بینند که کتاب ها به صورت نذری و رایگان توزیع می شود و هر فردی می تواند کتاب منتخب خود را هدیه بگیرد.
غرفه ساده ای برپا شده است، سادگی غرفه ای که توسط یک سازمان غیر دولتی جوانان برپا شده، نشان از هزینه پایین و وضعیت مالی پایین تر انجمنی است که شاید کمتر نهادی حاضر شده برای تزیین و غرفه آرایی دست گیرشان باشد، نهادهایی که شاید برگزاری آیین نذر کتاب یک درصد هزینه تبلیغات میدانی آنها در یک ماه نباشد اما آیین نذر کتاب کجا و تبلیغات غیر مبتکرانه آنها کجا؟
اما غرفه ساده آیین نذر کتاب در اردبیل، جوانانی با ذهنی پیچیده در خود جای داده است تا با استقبال گرم از مردم راه توسعه فرهنگی را هموار کنند، جوانانی که بدون هیچ چشمداشت مالی و به صورت داوطلبانه هر روز از ساعت 9 صبح تا 7 عصر در غرفه ها از مردم، با کتاب های نذری پذیرایی می کنند.
شاید نکته ای قابل تامل این باشد که اگر این جوانان 10 ساعت حضور در غرفه را به کار دیگری مشغول بودند، چقدر درآمد کسب می کردند؟
چه کسی قدردان جوانانی با دغدغه فرهنگی و دینی است؟
در روزگاری که همه چیز بر اساس حساب و کتاب و دخل و خرج پیش می رود، چه کسانی قدردان جوانانی هستند که دغدغه دارند؟ دغدغه دینی و فرهنگی؟
آیین نذر کتاب در دل خود اهدافی دارد که شاید برای هر فردی در نگاه اول قابل تحلیل نباشد اما دبیر انجمن مهر امید دو هدف اصلی این طرح را ترویج فرهنگ کتابخوانی و فرهنگسازی در مورد نذر اقلام فرهنگی بیان می کند.
توحید مهدوی با یادآوری استقبال کم نظیر مردم اضافه می کند که در طول 2 روز اول برنامه، هزار و 500 جلد کتاب نذری از طرف انجمن مهر امید به مردم اهدا شده است که در این مدت 270 جلد کتاب نذری نیز از طرف مردم به غرفه آیین نذر کتاب اعطا شده است.
وی با اشاره به تعجب مردم از دیدن این طرح عنوان می کند که برای مردم قابل پذیرش نبود که بتوانند کتاب نذری بگیرند و نذر کتاب کنند.
وقتی از مهدوی در مورد حق الزحمه پرداختی به زحمت کشان طرح که حدود 10 ساعت در غرفه آیین نذر کتاب به صورت سرپایی پذیرای مردم هستند، سوال می کنیم، لبخندی تلخ می زند تا حرف های نگفته اش را پشت لبخند های خود و همکارانش پنهان کند.
دبیر انجمن مهر امید ادعا می کند که هیچگونه حق الزحمه ای برای زحمت کشان طرح پرداخت نمی شود و همکاری این جوانان داوطلبانه هست.
مردم کتاب ها را با چشم هایشان رصد می کنند و جملاتی در باب برگزاری این آیین فرهنگی و دینی به دست اندرکاران گفته یا در دفتر یادبود آیین نذر کتاب می نویسند تا قوت قلبی باشد برای اعضای انجمن مهر امید که مبتکرانه و خلاقانه آیینی را در استان اردبیل آغاز کرده اند که تا به حال هیچ نهاد دولتی با تمامی بودجه های فرهنگیش نتوانسته است، انجام بدهد.
به راستی چرا مدیران و مسئولان استان به خصوص مدیران فرهنگی حتی برای یک «خسته نباشید خشک و خالی» در غرفه آیین نذر کتاب دیده نمی شوند یا کمتر دیده می شوند؟ آیا توسعه فرهنگی در چارچوب وظائف جوانانی است که با هزاران دغدغه و دردسر اقدام به برگزاری آیینی مبتکرانه می کنند یا مسئولانی که بودجه های مناسب فرهنگی دارند؟
چرا اعضای انجمن مهر امید دغدغه فرهنگی دارد و در راستای توسعه فرهنگی بدون چشمداشت مالی تلاش می کنند اما مسئولات مربوط دغدغه فرهنگی ندارند؟
انتهای پیام/م
این انجمن غیر دولتی با برپایی غرفه ای در خیابان امام خمینی (ره) اردبیل کتاب های نذری خود را به علاقه مندان اعطا می کند و هر شخص نیز می تواند کتاب های بلااستفاده خود را به صورت نذری به این غرفه بدهد تا سایر افراد از آن استفاده کنند.
,غرفه آیین نذر کتاب از اول تا سوم آذرماه در دارالارشاد اردبیل برپا شده است و این بار نذر مردم نه برای چای، آش و خرما بود، بلکه نذری از جنس فرهنگ بود و مطالعه.
,,
, ,
غرفه ای مزین به کلمه مقدس «نذر»، آن هم «نذر کتاب» با شعاری به مراتب قابل توجه تر که روی بنرها نوشته شده است: «با نذر کتاب، یک شمع در حرم آگاهی بیفروزیم.»! همین عنوان کمتر دیده و شنیده شده «نذر کتاب» به اندازه ای کنجکاو کننده است که هر رهگذری را به سوی خود جذب می کند و مردم متحیر می شوند وقتی می بینند که کتاب ها به صورت نذری و رایگان توزیع می شود و هر فردی می تواند کتاب منتخب خود را هدیه بگیرد.
,غرفه ساده ای برپا شده است، سادگی غرفه ای که توسط یک سازمان غیر دولتی جوانان برپا شده، نشان از هزینه پایین و وضعیت مالی پایین تر انجمنی است که شاید کمتر نهادی حاضر شده برای تزیین و غرفه آرایی دست گیرشان باشد، نهادهایی که شاید برگزاری آیین نذر کتاب یک درصد هزینه تبلیغات میدانی آنها در یک ماه نباشد اما آیین نذر کتاب کجا و تبلیغات غیر مبتکرانه آنها کجا؟
,اما غرفه ساده آیین نذر کتاب در اردبیل، جوانانی با ذهنی پیچیده در خود جای داده است تا با استقبال گرم از مردم راه توسعه فرهنگی را هموار کنند، جوانانی که بدون هیچ چشمداشت مالی و به صورت داوطلبانه هر روز از ساعت 9 صبح تا 7 عصر در غرفه ها از مردم، با کتاب های نذری پذیرایی می کنند.
,شاید نکته ای قابل تامل این باشد که اگر این جوانان 10 ساعت حضور در غرفه را به کار دیگری مشغول بودند، چقدر درآمد کسب می کردند؟
,چه کسی قدردان جوانانی با دغدغه فرهنگی و دینی است؟
, چه کسی قدردان جوانانی با دغدغه فرهنگی و دینی است؟ ,در روزگاری که همه چیز بر اساس حساب و کتاب و دخل و خرج پیش می رود، چه کسانی قدردان جوانانی هستند که دغدغه دارند؟ دغدغه دینی و فرهنگی؟
,,
, ,
آیین نذر کتاب در دل خود اهدافی دارد که شاید برای هر فردی در نگاه اول قابل تحلیل نباشد اما دبیر انجمن مهر امید دو هدف اصلی این طرح را ترویج فرهنگ کتابخوانی و فرهنگسازی در مورد نذر اقلام فرهنگی بیان می کند.
,توحید مهدوی با یادآوری استقبال کم نظیر مردم اضافه می کند که در طول 2 روز اول برنامه، هزار و 500 جلد کتاب نذری از طرف انجمن مهر امید به مردم اهدا شده است که در این مدت 270 جلد کتاب نذری نیز از طرف مردم به غرفه آیین نذر کتاب اعطا شده است.
,وی با اشاره به تعجب مردم از دیدن این طرح عنوان می کند که برای مردم قابل پذیرش نبود که بتوانند کتاب نذری بگیرند و نذر کتاب کنند.
,وقتی از مهدوی در مورد حق الزحمه پرداختی به زحمت کشان طرح که حدود 10 ساعت در غرفه آیین نذر کتاب به صورت سرپایی پذیرای مردم هستند، سوال می کنیم، لبخندی تلخ می زند تا حرف های نگفته اش را پشت لبخند های خود و همکارانش پنهان کند.
,دبیر انجمن مهر امید ادعا می کند که هیچگونه حق الزحمه ای برای زحمت کشان طرح پرداخت نمی شود و همکاری این جوانان داوطلبانه هست.
,مردم کتاب ها را با چشم هایشان رصد می کنند و جملاتی در باب برگزاری این آیین فرهنگی و دینی به دست اندرکاران گفته یا در دفتر یادبود آیین نذر کتاب می نویسند تا قوت قلبی باشد برای اعضای انجمن مهر امید که مبتکرانه و خلاقانه آیینی را در استان اردبیل آغاز کرده اند که تا به حال هیچ نهاد دولتی با تمامی بودجه های فرهنگیش نتوانسته است، انجام بدهد.
,,
, ,
به راستی چرا مدیران و مسئولان استان به خصوص مدیران فرهنگی حتی برای یک «خسته نباشید خشک و خالی» در غرفه آیین نذر کتاب دیده نمی شوند یا کمتر دیده می شوند؟ آیا توسعه فرهنگی در چارچوب وظائف جوانانی است که با هزاران دغدغه و دردسر اقدام به برگزاری آیینی مبتکرانه می کنند یا مسئولانی که بودجه های مناسب فرهنگی دارند؟
,چرا اعضای انجمن مهر امید دغدغه فرهنگی دارد و در راستای توسعه فرهنگی بدون چشمداشت مالی تلاش می کنند اما مسئولات مربوط دغدغه فرهنگی ندارند؟
,انتهای پیام/م
,]
ارسال دیدگاه