به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,
به نقل از خبرنگار اجتماعی صبح قزوین
نحوه دفن زباله‌ها بر اساس نوع آنها همیشه دغدغه متولیان سلامت محیط زیست بوده است. یکی از موضوعات جدیدی که بشر با آن مواجه شده پسماندهای الکترونیکی است.
از آنجایی که ضایعات الکترونیکی مقادیر زیادی مواد خطرناک سمی مانند کادمیوم، نیکل، سرب و جیوه دارد می‌توانند برای سلامتی انسان و محیط زیست خیلی مضر باشند به خاطر همین هم دفع این نوع زباله‌ها نیازمند تدابیر ویژه‌ای است تا از ورود و نشت مواد سمی به محیط زیست جلوگیری کند.
اما نکته جالب این است که برخی کشورها برای دفع زباله‌های الکترونیکی‌شان آنها را به خیابان‌های اطراف شهرها صادر می‌کنند.
این لوازم همان‌هایی هستند که روزی برای خریدشان کلی هزینه کردیم، با آنها پیام دادیم و پایشان نشستیم؛ همراهمان بودند و با آنها اوقاتمان را سپری کردیم اما حالا شده‌اند زباله و یا پسماندی که از دور ریختن آنها ابا داریم و حتی راهی برای نگهداری‌شان نداریم. پسماندهایی که اگر بازیافت نشوند ضررهای جبران‌ناپذیری به محیط اطرافمان وارد می‌کنند به همین خاطر هم برخی کشورها مانند ژاپن هزینه بازیافت را زمان خرید از مشتری دریافت می‌کنند.
در ژاپن در زمان تولید، خریداران موظفند هنگام خرید هزینه امحای اینگونه پسماندها را پرداخت و برچسب آن را دریافت کنند. اگر شهروندی هنگام خرید این برچسب را دریافت نکند باید در زمان امحاء هزینه آن را به شهرداری بپردازد.
سال گذشته کاربران بیش از 41 میلیون تن زباله الکترونیکی از خود به جای گذاشته‌اند. با اینکه سهم هر ایرانی از این آمار دقیقا مشخص نیست اما سازمان ملل اعلام کرده در کشور ما به ازای هر نفر سالانه 4/7 کیلوگرم پسماند تولید می‌شود.
انگار تنها برنامه ما برای بازیافت پسماندهای الکترونیکی که به طور کامل اجرا شده به باطریهای قلمی مربوط می‌شود که این تنها یک قلم از هزاران کالای الکترونیکی است که پسماند شده‌اند.
آمار می‌گوید: اروپا و آمریکا در تولید پسماند الکترونیکی پیشرو هستند. هر نفر در اروپا 15 کیلو و در آمریکا 12 کیلوگرم در سال پسماند الکترونیکی تولید می‌کنند.
درکنار تمام روشهای ابتکاری و ابداعی برای بازیافت پسماند الکترونیکی که کشورهای خارجی از آن استفاده می‌کنند، یک روش بیشتر می‌درخشد آنهم ارسال پسماندهای الکترونیکی به کشورهایی نظیر ما برای استفاده مجدد است. غربی‌ها و شرقی ها با این روش نه تنها هزینه‌ای برای بازیافت نمی‌دهند بلکه سود هم می‌کنند پس باید علاوه بر پسماندهای داخلی فکری هم برای پسماندهای وارد شده کنیم.
انتهای پیام/
, به نقل از خبرنگار اجتماعی صبح قزویننحوه دفن زباله‌ها بر اساس نوع آنها همیشه دغدغه متولیان سلامت محیط زیست بوده است. یکی از موضوعات جدیدی که بشر با آن مواجه شده پسماندهای الکترونیکی است.
از آنجایی که ضایعات الکترونیکی مقادیر زیادی مواد خطرناک سمی مانند کادمیوم، نیکل، سرب و جیوه دارد می‌توانند برای سلامتی انسان و محیط زیست خیلی مضر باشند به خاطر همین هم دفع این نوع زباله‌ها نیازمند تدابیر ویژه‌ای است تا از ورود و نشت مواد سمی به محیط زیست جلوگیری کند.
اما نکته جالب این است که برخی کشورها برای دفع زباله‌های الکترونیکی‌شان آنها را به خیابان‌های اطراف شهرها صادر می‌کنند.
این لوازم همان‌هایی هستند که روزی برای خریدشان کلی هزینه کردیم، با آنها پیام دادیم و پایشان نشستیم؛ همراهمان بودند و با آنها اوقاتمان را سپری کردیم اما حالا شده‌اند زباله و یا پسماندی که از دور ریختن آنها ابا داریم و حتی راهی برای نگهداری‌شان نداریم. پسماندهایی که اگر بازیافت نشوند ضررهای جبران‌ناپذیری به محیط اطرافمان وارد می‌کنند به همین خاطر هم برخی کشورها مانند ژاپن هزینه بازیافت را زمان خرید از مشتری دریافت می‌کنند.
در ژاپن در زمان تولید، خریداران موظفند هنگام خرید هزینه امحای اینگونه پسماندها را پرداخت و برچسب آن را دریافت کنند. اگر شهروندی هنگام خرید این برچسب را دریافت نکند باید در زمان امحاء هزینه آن را به شهرداری بپردازد.
سال گذشته کاربران بیش از 41 میلیون تن زباله الکترونیکی از خود به جای گذاشته‌اند. با اینکه سهم هر ایرانی از این آمار دقیقا مشخص نیست اما سازمان ملل اعلام کرده در کشور ما به ازای هر نفر سالانه 4/7 کیلوگرم پسماند تولید می‌شود.
انگار تنها برنامه ما برای بازیافت پسماندهای الکترونیکی که به طور کامل اجرا شده به باطریهای قلمی مربوط می‌شود که این تنها یک قلم از هزاران کالای الکترونیکی است که پسماند شده‌اند.
آمار می‌گوید: اروپا و آمریکا در تولید پسماند الکترونیکی پیشرو هستند. هر نفر در اروپا 15 کیلو و در آمریکا 12 کیلوگرم در سال پسماند الکترونیکی تولید می‌کنند.
درکنار تمام روشهای ابتکاری و ابداعی برای بازیافت پسماند الکترونیکی که کشورهای خارجی از آن استفاده می‌کنند، یک روش بیشتر می‌درخشد آنهم ارسال پسماندهای الکترونیکی به کشورهایی نظیر ما برای استفاده مجدد است. غربی‌ها و شرقی ها با این روش نه تنها هزینه‌ای برای بازیافت نمی‌دهند بلکه سود هم می‌کنند پس باید علاوه بر پسماندهای داخلی فکری هم برای پسماندهای وارد شده کنیم.
انتهای پیام/, صبح قزوین,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه