جمع‌آوری و معرفی کودکان خیابانی در قم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا،به نقل از سایت خبری کریمه،هر زمان که پشت چراغ قرمز بر سر چهارراهی توقف کنید و منتظر تغییر رنگ چراغ های راهنمایی باشید، شاهد کودکانی هستید که با دسته های گل، اسباب بازی، دستمال برای پاک کردن شیشه ماشین و... به طرف انبوه ماشین ها حرکت می کنند تا شاید فقط یک یا دو ماشین با چانه زدن گلی بخرند یا دستمالی بر روی شیشه ماشین بکشند...

آری، شاید همه ما هر روز در معابر و خیابان ها شاهد حضور کودکانی هستیم که با ظاهری ژولیده و غبار آلود با دسته های گل، اسباب بازی، دستمال برای پاک کردن شیشه ماشین و .... روبه رو شویم که گاهی این کودکان متکدی و دست فروش را روی پل عابر پیاده ، کنار پیاده رو و یا سایر مکان ها ی پر رفت و آمد به گونه های متفاوت می بینیم.

در اولین نگاه، سؤالی که به ذهن متبادر می شود؛ این است که این کودکان از کجا می آیند و به کجا می روند. نقطه آغاز روزشان کجا است و مأمن و پناهگاهشان کجا؟ پول حاصل از رفت و آمد بین ماشین ها و نشستن کنار پیاده رو را به چه کس یا کسانی می سپارند؟

بر طبق تعریف یونیسف، کودکان خیابانی به افراد زیر 18سال گفته می شود که در خیابان از راه گدایی، بزهکاری، دستفروشی و دیگر شغل های ناراست (کاذب) کار و امرار معاش می کنند و بسیاری از آنان بی سرپناه محسوب می شوند.

به سخن دیگر، کودکان خیابانی کسانی هستند که خیابان محل کار و مکان گذران زندگی آنها است و بیشتر وقت و عمرشان در خیابان سپری می شود یا هدر می رود، زیرا خانواده و جامعه به خوبی از آنان حمایت و نگهداری نکرده است...

همچنین سازمان جهانی بهداشت، کودکان خیابانی را به چهار گروه مختلف دسته بندی کرده است:

1- کودکانی که در خیابان ها زندگی می کنند و اولین نگرانی آنها زنده ماندن و داشتن سرپناه است.

2- کودکانی که از خانواده خود جدا شده اند و موقتا در مأمنی مانند خانه های متروک و سایر ساختمان ها، پناهگاهها و سرپناه ها زندگی می کنند و یا از منزل یک دوست به منزل دوست دیگر می روند.

3- کودکانی که تماس با خانواده خود را حفظ می کنند ولی به علت فقر، پر جمعیت بودن خانواده و یا سوء استفاده جنسی و جسمی از آنان در بعضی شب ها و اکثر ساعات روز را در خیابان ها به سر می برند.

4- کودکانی که در مراکز ویژه نگهداری می شوند اما قبلاً در وضعیت بی خانمانی به سر می برده اند و در معرض خطر برگشت به همان وضعیت هستند.

گفتنی است که حدود ۶۰ درصد کودکان خیابان ایرانی هستند که کودکان بین ۱۰ تا ۱۴ سال ۴۵ درصد کل کودکان خیابانی را شامل می شوند، همچنین ۳۴ درصد از کودکان خیابانی در حال تحصیل هستند، ۴۰ درصد ترک تحصیل کردند و ۲۴ درصد از بچه ها اصلا به مدرسه نرفته اند...

... که از دیدگاه روانشناسان و کارشناسان امور اجتماعی، کودکان خیابانی وقتی بزرگ تر شدند یا افسرده و منزوی می شوند یا خشونت و رفتار ناهنجار را سرلوحه ی عمل فردی و اجتماعی خویش قرار می دهند.

آنان، طعمه یی مناسب و تازه برای باندهای تبه کار هستند که به راحتی شکار می شوند، کودکان این چنینی مدتی در خیابان، مدتی در آن باندها و گروه ها کار می کنند و در نهایت اگر کسی یا نهادی به کمک آنها نیاید سر از ندامتگاه و زندان در می آورند...

شایان ذکر است که یکی از علت های اصلی گسترش پدیده کودکان خیابانی، شکاف طبقاتی و فقر اقتصادی است که این کودکان و خانواده ی آنان با آن دست و پنجه نرم می کنند، فقر خانواده ها باعث عقب ماندگی اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و آموزشی ِ پدر و مادر این کودکان و خود آنان می شود.

به همین دلیل اغلب خانواده های این کودکان، هنگامی که بچه هایشان برای کار به خیابان رو می آورند، نه تنها با آن مخالفتی ندارند بلکه آنها را تشویق به این کار نیز می کنند! کودکان خیابانی هم متاسفانه تصور می کنند نان آور خانواده هستند در حالی که نمی دانند چه آینده ی مبهم و تاریکی را برای خود می سازند...

به هر حال، در سال های گذشته، شاهد طرح جمع آوری متکدیان و ساماندهی کودکان خیابانی بودیم که تعدادی از آنان همشهری محسوب می شوند و برخی دیگر میهمانان ناخوانده کشورهای همسایه.

متولیان این امر از بهزیستی گرفته تا شهرداری، کمیته امداد و یا سایر دستگاه های اجرایی، یکدیگر را به کم توجهی در مسئولیت شان، عدم تخصیص اعتبار، عدم اجرای صحیح و اصولی طرح متهم می کنند و در پی آن هنوز که هنوز است نه طرح به شور رسیده و نه کودک خیابانی سامان یافته است...

به طوری که در حال حاضر این پدیده از شهرهای بزرگ مانند تهران، اصفهان، شیراز و مشهد به شهرهای کوچک نیز سرایت کرده است؛ قم یکی از این شهرهاست که در صورت عدم برنامه ریزی دقیق شاهد آسیب های اجتماعی این پدیده خواهیم بود...

در همین راستا معاون سیاسی امنیتی استاندار قم، اظهار کرد: شهرداری در جمع‌آوری و معرفی کودکان خیابانی، کمک خوبی را به بهزیستی انجام داده است، ولی باید این همکاری ها در بخش ساختمان سازی هم با بهزیستی انجام شود.

وی بیان کرد: کودکان کار به اجبار مشغول به این فعالیت می‌شوند، در عبارتی آنها مورد استثمار افراد سودجو قرار گرفته‌اند که این امر مورد نکوهش است.

جمالی خاطرنشان کرد: شهر قم به عنوان شهر کریمه اهل بیت باید طوری عمل کند تا به این افراد کمک‌های خوبی بدهد، زیرا این کودکان به دلیل فقر و از سوی خانواده به انجام این کار مجبور شده‌اند و نباید به این موضوع با دید منفی‌ نگاه کرد.

خلاصه اینکه اگر مسئولان امر، در این راستا به درستی به وظایف خود عمل کنند، هیچ گونه فضایی برای جولان باندهای تبه کار و ویرانگر جامعه به وجود نخواهد آمد و می توان امیدوار بود که کودکان به جای طی کردن مسیر اشتباه، بتوانند فرد مفیدی برای خانواده و جامعه باشند و در مسیر پیشرفت کشور گام بردارند...