به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از گولان سقز، سوانح رانندگی در جهان در حال افزایش است و هم اکنون به عنوان نهمین عامل مرگ ومیر در جهان تلقی می شود. این امر بیش از هر چیزی ناشی از رشد تعداد ماشین ها در جهان بخصوص در کشورهای در حال توسعه است و بیشتر تلفات نیز مربوط به همین کشورها است. ایران نیز به عنوان یک کشور در حال توسعه از این امر مستثنی نیست. اما با شگفتی باید اذعان کرد ایران از نظر تلفات انسانی ناشی از سوانح رانندگی وضعیت بحرانی دارد به طوری که جاده های ایران را باید جاده های مرگ نامید.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, گولان سقز,
سقز با بیشینه تاریخی بیش از 3هزار سال جزو قدیمی‌ترین شهرهای ایران است و دومین شهر کردستان ازنظر جمعیت و مساحت به شمار می‌رود و قابلیت‌های ویژه خود را دارد.
, سقز با بیشینه تاریخی بیش از 3هزار سال جزو قدیمی‌ترین شهرهای ایران است و دومین شهر کردستان ازنظر جمعیت و مساحت به شمار می‌رود و قابلیت‌های ویژه خود را دارد.,
سقز شاهراه ارتباطی میان آذربایجان، کردستان، منطقه غرب کشور و البته مرز ایران و عراق از طریق بانه و مریوان است بنابراین در طول ماههای مختلف سال مسافران و گردشگران زیادی به این شهرستان سفر و عبور می کنند و متأسفانه روزی نیست که در مسیر شاهراه های عمومی شاهد واقعات مرگبار تصادف و حوادث جاده ای نباشیم.
, سقز شاهراه ارتباطی میان آذربایجان، کردستان، منطقه غرب کشور و البته مرز ایران و عراق از طریق بانه و مریوان است بنابراین در طول ماههای مختلف سال مسافران و گردشگران زیادی به این شهرستان سفر و عبور می کنند و متأسفانه روزی نیست که در مسیر شاهراه های عمومی شاهد واقعات مرگبار تصادف و حوادث جاده ای نباشیم.,
جاده سقز_ دیواندره، سقز _بانه، سقز_مریوان و سقز_بوکان که راه ارتباطی روستاهای زیادی به شهرهای مختلف و مرکز استان است دارای مشکلات زیادی است که سال‌هاست از آن رنج می‌برد که این مشکلات سبب به وقوع پیوستن تصادفات زیاد و جان باختن تعداد بیشماری از هموطنان عزیزمان می‌شود.
,
طرح کریدور شمال غرب به جنوب غرب یکی از مهمترین محورهای مواصلاتی کشور است که سابقه آن به طرح آمایش سرزمین در سال 1354 برمی گردد که مهندسین مشاور ستیران مهمترین محورهای مواصلاتی کشور را شناسایی و مطرح نمودندکه یکی از آنها بزرگراه میاندوآب_ کرمانشاه با 420 کیلومتر بود و قسمت عمده این بزرگراه (312 کیلومتر)در استان کردستان در مسیرهای ترددی بوکان-سقز-دیواندره-سنندج-کرمانشاه قرار گرفت.
,
بر اساس پیش بینی های صورت گرفته بایستی تا پایان برنامه چهارم توسعه کشور در سال 1388 صد در صد این پروژه به بهره برداری می رسید اما متأسفانه با گذشت بیش از 6 سال از پایان برنامه چهارم، هنوز قسمت عمده ای از عملیات این مسیر محقق نشده است.
,
سوء مدیریتها و غفلت دولتهای قبلی و دولت جدید در زمینه توسعه جاده های ارتباطی باعث بروز حوادث ناگوار رانندگی در این مسیرهای ارتباطی شده است که نمونه آن تصادف مرگبار اتوبوس تهران_ بانه در مسیر سقز _دیواندره میباشد که منجر به کشته شدن 6 نفر و تعداد زیادی زخمی و همچنین تصادفات هفته گذشته در جاده بوکان_ سقز بود که 13 کشته و زخمی را دربرگرفت. بر اساس قرارداد منعقد شده با پیمانکار طرح بایستی این مسیر در سال 1390 به بهره برداری می رسید و این در حالی است که میزان پیشرفت این پروژه در این مسیر بسیار ناچیز می باشد.
,
مسئله مهم دیگری که گریبانگیر سیستم حمل و نقل کشور است، در میان رانندگان هنوز فرهنگ درست رانندگی کردن، جا نیافتاده است. این امر با نوعی بسترسازی فرهنگی امکان پذیر است. یعنی با به کار گیری تکنولوژی های جدید برای کنترل راننده ها و همچنین آموزش دادن اصول مهم راهنمایی و رانندگی در دوران کودکی به فرزندان می تواند راهکار مناسبی باشد.
,
عامل دیگری که سبب افزایش تلفات انسانی در سوانح رانندگی می شود، وضعیت امداد و اورژانس کشور است. سازمان های متولی امدادرسانی نه تنها از ضعف تشکیلاتی در رنج هستند بلکه از تجهیزات مناسب و مدرن همچون آمبولانس های پیشرفته و هلی کوپتر امداد نیز تا حدی محروم هستند. باید ناآگاهی عموم مردم در همراهی و همکاری با گروه های امداد را نیز به آن افزود، مسائلی همچون ترافیک های جاده ای و بزرگراهی که همراهی مردم را طلب می کند و این امر هم یکی از مهم ترین عوامل در تلفات انسانی می باشد، که نیازمند اختصاص بودجه مناسب و تربیت افراد متخصص است.
,
در نهایت باید گفت که افزایش تلفات در سوانح رانندگی مربوط به یک عامل به نام راننده یا عدم توسعه راهها نیست، بلکه این یک مسئله ملی است و سامان دادن به آن از عهده یک وزارتخانه به نام وزارت راه خارج است و وزارتخانه و ارگان های مختلف و تک تک مردم در این امر مسئولند و تا سرمایه گذاری مناسبی چه از لحاظ معنوی مانند آموزش به مردم و چه مادی مانند توسعه جاده ها، فرودگاه و راه آهن صورت نگیرد راه مناسبی برای برون رفت از این معضل وجود ندارد.
, در نهایت باید گفت که افزایش تلفات در سوانح رانندگی مربوط به یک عامل به نام راننده یا عدم توسعه راهها نیست، بلکه این یک مسئله ملی است و سامان دادن به آن از عهده یک وزارتخانه به نام وزارت راه خارج است و وزارتخانه و ارگان های مختلف و تک تک مردم در این امر مسئولند و تا سرمایه گذاری مناسبی چه از لحاظ معنوی مانند آموزش به مردم و چه مادی مانند توسعه جاده ها، فرودگاه و راه آهن صورت نگیرد راه مناسبی برای برون رفت از این معضل وجود ندارد.,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه