آیا کرسنت‌های دیگری در راه است؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مطالبه‌گر، روز گذشته، بیژن زنگنه وزیر نفت دولت یازدهم، در واکنشی به قرارداد کرسنت و ضرر بیش از ۱۰ میلیارد دلاری آن به کشورمان گفت: به این مساله نمی توان در یک دقیقه پرداخت، کسانی که کرسنت را با ترکمانچای مقایسه می کنند، توجهی به میلیاردها دلار ضرری که برخی به اسم خدمت به مردم زده اند ندارند.

وزیر نفت افزود: دیگران در این باره حرف می زنند اما من طبق قانون نمی توانم در این باره اظهار نظر کنم هر چند پرداختن به این موضوع نیازمند زمان طولانی تری است.

وی چنانکه مشهود است با فرافکنی و بهانه قرار دادن دادگاه بابک زنجانی و موضوع ممنوعیت سخن گفتن در مورد کرسنت، از پرسش خبرنگار فرار کرد و نگفت که فساد کرسنت بیش از ۴ برابر مبلغی است که بابک زنجانی بدهکار است.حالا باید منتظر ماند دید که آیا بالاخره این فساد اقتصادی که ضرری تاریخی به ایران وارد کرده، می‌تواند منجر به استیضاح تاریخی وزیر نفت شود یا باز هم پای یک «گارانتی» توسط علی لاریجانی در میان است؟

علی رغم اشتباهات وی در پرونده ی کرسنت و ضرر سنگین مالی آن به کشور اخیرا وی از نوعی قراردادهای جدید نفتی پرده برداری نمود که با تیغ تیز منتقدین رو به رو شد.اما حتی با کوچکترین واکنشی از سوی اکثر نمایندگان مجلس مواجه نشد.

اکثریت نمایندگان مجلس این روزها یا مشغول برنامه ریزی جهت رای آوری در انتخابات آتی هستند و یا چنان ماجرای استیضاح آخوندی، که تعداد آرای ابقایش بیش از تعداد آرای اعتمادش در ابتدای دولت یازدهم بود، مشغول باج دهی به حامیان دولت، جهت قرار گرفتن در لیست آنان در انتخابات آتی است.

اما شرح کوتاه قراردادهای جدید نفت و گاز

قراردادهای جدید در رسته ی صنایع بالادستی نفت و گاز قرار گرفته و از مدل قراردادهای PS(proudoct sharing) به معنای تولید مشترک است.توضیح مختصر این قرارداد بدین شرح است که به موجب بند ۴-۱ شرکت نفتی خارجی که بخواهد در بخش بالادستی نفت سرمایه‌گذاری کند می‌بایستی شریک ایرانی داشته باشد. و شرکت های خارجی می توانند کار را از اکتشاف میدان آغاز کنند، ادامه دهند، به تولید برسانند و در بهره برداری طولانی مدت هم می توانند مشارکت داشته باشند.

کارشناسان و برخی از نمایندگان دغدغه مند مجلس در این زمینه هشدار داده اند که هیچ قراردادی در طول تاریخ صنعت نفت کشور، چنین زیبا و کارا قلب شرکت ملی نفت ایران را هدف قرار نداده است.

به عبارت دیگر با این قراردادها تا ۲۰ سال آینده سرمایه گذاران بخش انرژی یعنی سودآورترین بخش اقتصاد ایران تعیین میشود. گفته شده افزایش جذابیت بیشتر برای طرفهای خارجی دلیل این تغییر در مدت قراردادهاست. مهمترین نکته در خصوص قراردادهای جدید این است که شرکتهای داخلی همکار با طرفهای خارجی از هم اکنون مشخص شده و کاملا جایگاه هر کس بر سر سفره نفت تا ۲۰ سال آینده تعریف شده است.

انتهای پیام