به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نگارانه؛
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نگارانه؛ ,“سلام بر حسین (ع)”
,پیچیده در این دشت صدایی که غریب است
,چون سوز اذانی که به ناگاه و عجیب است
,پایان جهان است که طوفان شده امروز
,افتادن یک سنگ از این کوه مهیب است
,انگار قرار است که خدا باز بگرید
,بر آدم بیچاره که سرمست فریب است
,این فاجعه گویاست واین زخم پر از درد
,یک بار دگر حضرت عیسی به صلیب است
,پیچیده در این دشت عجب عطر غریبی
,این بوی خوش از نافه ی سرهای نجیب است
,هر چند به تاراج خزان ، باغ سرش رفت
,این باغ پر از سیب همان دانه ی سیب است
,شاعر: سیف الدین حسین زاده
]
ارسال دیدگاه