منبت کار نمونه تویسرکانی با پشتکار، معلولیتش را ضربه فنی کرد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از رودآور، روستای سید شهاب تویسرکان را شاید بسیاری از تویسرکانی ها به عنوان روستایی که نه تنها مردمانش از مهاجرت نکرده اند بلکه مهاجر پذیر است می شناسند.

اهالی روستای سید شهاب از فرصت هایی شغلی و داشته های خود استفاده می کنند و در آن با ایجاد شغل در کارگاه هایی از مبل و منبت هرچند کوچک، علاوه بر کشاورزی زندگی خود را می چرخانند.

به این دلیل بر آن شدیم تا با یکی از منبت کاران نمونه تویسرکانی در این روستا به گفت و گو پردازیم.

دست بر قضا امروز 12 آذرماه روز جهانی معلولان نیز است و یکی از این منبت کاران نمونه که به تازگی برای حضور در مسابقات جهانی مهارت انتخاب شده، معلول است.

و او «محمد امیری» منبت کاری است که معلولیت را هیچ گاه برای خود محدودیت ندانسته.

وی متولد سال 1352 روستای سیدشهاب است و از همان بدو تولد با معلولیت مادرزادی  از ناحیه دست و پنجه نرم می کند، پزشکان معلولیت او را متوسط اعلام می کنند، با درمان های امروزی معلولیت کلاب فوت یا پا چنبری را درمان کرد، اما مشکلات زمانه و هزینه های سنگین اجازه درمان به خانواده وی را نمی دهد.

محمد تا دیپلم درس می خواند، گرچه با استعدادی که در وجود خود می داند تمایل به تحصیل در مدارج بالاتر نیز دارد اما گذر زمان مسیر زندگی اش را تغییر می دهد.

 اهالی روستا در مبل و منبت هر کدام به نوعی استاد هستند و محمد نیز از سال 1380 تاکنون پس از آموختن این حرفه، به منبت کاری یا همان کنده کاری بر روی چوب مشغول می شود، تا منبع درآمدی برای خود ایجاد کند.

 از همین راه هزینه های زندگی خود را تأمین کرده، متأهل می شود و امروز صاحب سه فرزند به نام های امیررضا، زهرا و علی است.

وی از استاتید منبت کار خود به نیکی یاد می کند و حالا گرچه خود را هنوز کارآموز می داند اما اهالی او را کارآزموده می دانند.

سال 1389 با ورود به دوره های مرکز فنی و حرفه ای تویسرکان در رشته کنده کاری گواهینامه این هنر را دریافت می کند.

امیری با تشویق دوستان خود سال گذشته در اولین مسابقات ملی مهارت ویژه افراد دارای معلولیت که در استان البرز برگزار می شد برای رقابت با هفت استان دیگر حضور می یابد و با هنر خود مقام دومی مسابقات را کسب کرده و  مدال و تندیس این دوره از رقابت ها را از دستان وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی دریافت می کند.

وی در سال جاری نیز در این دومین دوره از این رقابت ها به عنوان نماینده استان همدان حضور یافته و با کسب رتبه نخست برای حضور در مسابقات جهانی مهارت معلولان فرانسه انتخاب می شود.

وی توکل بر خدا و باز توکل بر خدا را رمز حقیقی پیشرفت های خود می داند و از پدر و مادر و خانواده و همسرش که او را در این راه یاری می دهند قدردانی می کند.

محمد از معلولیت خود به عنوان محدودیت یاد نمی کند، گرچه برایش سختی هایی به همراه داشته، اما معتقد است، انسان بی تلاش هیچ نیست و یاری گرفتن از خدا و پشتکار راه های پیشرفت را برای همگان می گشاید.

وی گله مندی هایی از مسئولان نیز دارد و همه آن گله مندی ها را به قول خود در پرانتز گفت. او نبود بیمه تکمیلی برای روستاییان و هزینه های بالای درمان ابراز نارضایتی می کند، از نبود زمینه های لازم و بازاری برای فروش مبل و منبت تولید شده دست خود نیز گله مند است.

از میان سه فرزند این منبت کار نمونه دو تن هم با این نوع معلولیت یعنی کلاب فوت متولد می شوند اما نمی خواهد آنان نیز سختی های این نوع معلولیت را با خود به همراه داشته باشند، به هر دری می زند و با تأمین هزینه های درمان، آنان را معالجه می کند و اکنون فرزندانش سالم و تندرست بدون هیچ گونه مشکلی و مانند افراد سالم حرکت می کنند گویا هیچ گونه معلولیتی در بدو تولد نداشتند.

محمد به فکر درمان خود نیز است، اما مشکلات زمانه و هزینه های بالای تأمین معیشت عرصه را بر او تنگ کرده است، گرچه تمایل زیادی به درمان شدن دارد، ولی به گفته خودش سن و سالش بالاتر رفته و بازه زمانی درمانش طولانی تر می شود، مضاف بر آنکه نمی داند در بازه زمانی که قرار است درمان شود چه کسی باید از عهده خرج و مخارج زندگی اش بر آید.

او همچنین از مسئولان می خواهد زمانی که برای اردوهای تمرینی مسابقات می رود برای تأمین مخارج زندگی کمکش کنند تا با خیالی آسوده تر در مسابقات حضور یابد.

امید آنکه مسئولان به ویژه مسئولان تویسرکانی برای چنین افراد نمونه ای اقدامات درخور توجهی داشته باشند.

انتهای پیام/پ