منازعات داخلی راه را برای نفوذ باز می کند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نسل فردا ؛ از چندی پیش و با اعلام سوم آذر ماه بعنوان روز ورود پوتین به ایران تمرکز اکثر رسانه ها معطوف به این موضوع شد.
هجوم رسانه های داخلی به این موضوع گواه اهمیت مبرم این سفر بود .
سرانجام در سوم آذر ماه ولادیمیر پوتین بهمراه تمام چیز هایی که در روز های پیش از سفر خبر ساز شده بود اعم از هواپیمای چندین میلیون دلاری، خودروی زرهی و چمدان اتمی وارد تهران شد . وزیر ارتباطات برای استقبال از رییس فدراسیون روسیه به فرودگاهی که تحت شرایط سخت امنیتی بود رفت و از لحظه های ورود پوتین هم جهت واسطه گری پوتین با مسئولان تلگرام جهت فیلتر کردن صفحه های مستهجن استفاده کرد .
ولادیمیر پوتین پس از خروج از فرودگاه بعنوان اولین مقصد خود دفتر مقام معظم رهبری را برگزید تا با انفجار اولین بمب رسانه ای خیلی ها را انگشت به دهان بگذارد .
این اقدام یکی از سیاس ترین مردان جهان معانی بسیاری با خود بهمراه داشت ؛ به گفته مشاور رهبر انقلاب اسلامی این اقدام پوتین بر اساس قرار و خواسته ی قبلی خود ایشان بود.
بهانه ی سفر پوتین به ایران شرکت در اجلاس سران کشور های صادر کننده گاز بود ولی شرکت نکردن در استقبال رسمی و اقدام غیر منتظره برای دیدار بلافاصله با رهبر انقلاب ،حاوی این پیام بود که برنامه اصلی سفر  پوتین به تهران حضور در اجلاس نیست .
در جمهوری اسلامی ایران عرف بر آن بود که میهمان پس از دیدار رییس جمهور بهمراه ایشان به دیداررهبر عالی قدر ایران میرفت ؛ اما همراه نبودن رییس جمهور چنین برداشتی ایجاد کرد که از نظر پوتین رابطه ی ایران و روسیه باید راهبردی  و در سطح بالاترین مقامات دو کشور باشد .
نکته ی دیگر حائز اهمیت این دیدار تاکید طرفین به گسترش روابط میان دو کشور چه در حوزه اقتصاد و چه در حوزه سیاست های منطقه ای بود.
دو کشور حداقل علی الظاهر خواهان رابطه ی بلند مدت و همه جانبه و با ثبات بودند .
به همین خاطر پوتین که میدانست با پیشینه ی نچندان خوب روس ها در رابطه با ایران ، رهبری و ملت بزرگ ایران سخت به او اعتماد خواهد کرد مبنای بسیاری از سخنان خود را بر پایه ی اعتماد سازی بنا کرد .
از طرف دیگر مقام معظم رهبری که از سیاست های منطقه ای روس ها در یک سال و نیم اخیر راضی بنظر میرسید هم تاکید بر گسترش روابط داشتند تا این دیدار به گفته ی علی اکبر ولایتی با چنین کیفیتی در تاریخ جمهوری اسلامی ایران بی سابقه بوده باشد .
در پایان این دیدار ولادیمیر پوتین قرآنی نفیس به رهبر عظیم الشأن انقلاب اسلامی اهدا کرد که این هدیه هم حاوی پیام هایی بود از جمله آنکه : پوتین و دولت روسیه آیت الله خامنه ای را رهبر جامعه ی جهانی اسلام میداند و اینکه پوتین میداند که معادلات و مناسبات منطقه را جبهه گسترده مقاومت اسلامی رقم میزند و هدایت این جبهه ی گسترده مقاومت به گونه ای مستقیم و غیر مستقیم از سوی رهبر انقلاب صورت میپذیرد .
پس از این دیدار رسانه های داخلی واکنش های متفاوتی به ماحصل این دیدار نشان دادند .
از طرفی ناخرسندی توام با عصبانیت عده ای از روابط دو جانبه ایران و روسیه را به وضوح میتوان دید . ترجیع بند این عده این است که روسیه قابل اعتماد نیست و احتمال آن که در روابط و معادلات فی ما بین عهد شکنی کند وجود دارد . در پاسخ باید گفت : آیا آمریکا و سایر کشور های غربی که برای ورود آنها لحظه شماری کرده و فرش قرمز پهن میکنید ، قابل اعتمادند؟
از طرف دیگر عده ای که گمان میکنند پوز جبهه ی مقابل را به خاک مالیده اندسر از تن نمیشناسند و خود را دایه ی مهربانتر از مادر رهبری میدانند .
حال آنکه کم تر کس دغدغه مند ، دغدغه های مقام معظم رهبریست و علیرغم توصیه های پیاپی ایشان در رابطه با نفوذ هیچ نگرانی در دل دلواپسان دیروز و مسئولان امروز مشاهده نمی شود.
آگاه باشیم که این منازعات داخلی فقط و فقط راه را برای نفوذیان باز تر میکند.

یادداشت/نیما ابوالحسنی

انتهای پیام/رض