در پسا برجام نیز اقتصاد ایران تکانی نمی خورد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نسیم زنجان ، اصلی که بعد از جنگ جهانی اول وارد نظام بین الملل شد و مناسبات آنرا تحت تاثیر قرار داد اصل "قدرت "بود. بطوری که در تعاملات امروزی قدرت یک اصل مهم قلمداد می شود. گرچه در سطح ملی عوامل دیگری هم تاثیر گذار هستند اما در سطح بین الملل این قدرت است که حرف اول و آخر را می زند. چه قدرت اقتصادی چه سیاسی و چه فرهنگی. این اصل همیشه جزء اصول کشورهای پیشرو بوده است.

کشورهای 1+5 هم از این قاعده مستثنی نیستند و همین اصل در مذاکرات و تعاملاتشان با ایران نیز حاکم است. نگاه سیستم لیبرال و امپریالیسم برمبنای منافع فردی و سرمایه ای استوار است و همین نگاه مذاکره را برای آنها تبدیل به معامله می کند و میبینیم که براحتی از اصول قبلی خود عقب نشسته و اصول جدیدی را انتخاب می کنند که ممکن است به حذف متحدان قبلی شان بیانجامد.

در مقابل سیستم جمهوری اسلامی مبتنی بر ولایت فقیه ایران یک نگاه آرمان گرا و فرا شخصی دارد و همین امر باعث شده است که در مواردی ایران از منافع ملی خود جهت رسیدن به اصول آرمانی خود صرفنظر کند و به سادگی نتواند از اصول قبلی خود عقب نشینی کند. تفاوت این دو دیدگاه و به فرموده رهبری تقابل ابدی این دودیگاه به هیچ عنوان نخواهد گذاشت که مدعیان امپریالیسم و اسلام سیاسی مبتنی بر ولایت فقیه در کنار یکدیگر قرار گیرند.این در حالی است که کمونیسم و لیبرالیسم ، سوسیالیسم و امپریالیسم در جزئیات و در مواردی با یکدیگر اختلاف داشتند ولی هر دو انسان را محور قرار داده و در چارچوب مادیات و امیال انسانی حرکت می کردند به همین دلیل زود با یکدیگر کنار آمده و از ابزار ها و مدل های اقتصادی یکدیگر به راحتی توانستند استفاده کنند اما در جامعه ای که سیستمی اسلامی بر مبنای آموزه های دینی بیع و خمس و زکات و انفاق شکل گرفته و بجای انسان خدا محور تمام امور است نمی توان سیستم اقتصادی لیبرال و نئو لیبرال غربی را وارد کرده و انتظار جوابدهی و بازده هم داشت.

البته گاهی ابزار ها و ایده هایی را می توان از بیرون اخذ کرد و با مقداری تغییر و چکش کاری از آن در سیستم داخلی استفاده کرد ولی این همیشه صادق نبوده و کارایی ندارد بعنوان مثال در مکانیزمی که ربا همسنگ مبارزه با خدا قلمداد می شود نمی توان سیستمی مانند بانک های حال حاضر در ایران را که اختراع غربی ها و نماد جامعه ی بدون خدا هستند را وارد کرد و در تمامی فرآیند های اجتماعی مداخله داد و اقتصاد را به آن گره زد و انتظار داشته باشیم سیستمی که ذاتا بر مبنای ربا و سود و بهره نامشروع پایه گذاری شده با تبدیل نام آن به بانکداری اسلامی و بازی با الفاظ و توجیه های مذهبی کارآیی لازم را برای ما داشته باشد.

در حال حاضر این رویه متاسفانه چه در دولت قبل و چه در دولت فعلی (به مراتب شدیدتر) وجود دارد و اقتصاددانان و مشاوران اقتصادی دولت به عوض چاره جویی و عیب یابی سیستم موجود و تجویز نسخه ی بومی مطابق با اقتصاد اسلامی دوای درد خود را در نسخه پیچی های اقتصاددانان غربی جست و جو می کنند بطوریکه شاهد این هستیم که دولت نزدیک به 800 روز است چشم به دنیای غرب دوخته و منتظر آن است که غربی ها با شرکت های چند ملیتی خود آمده و اقتصاد ما را شکوفا کنند و این در حالی است که بر خلاف مسئولین ما، غربی ها اگاهانه وارد این میدان می شوند و فقط بدنبال این هستند که بتوانند منابع انرژی ای که بدلیل تحریم ایران سالهاست دست نخورده و بکر باقی مانده را با اجرای یک نمایش ساختگی به نام بازگشت ایران به بازار های جهانی و رشد اقتصادی ایران به غارت برده و بازار ایران را تبدیل به یک بازار مصرف کرده و سود خود را منتفع بشوند.

با تجربیاتی که از گذشته وجود دارد در پسا برجام نیز اقتصاد ایران تکانی نمی خورد و اتفاق خاصی نخواهد افتاد چرا که در این مدت دولتی ها بجای اصلاح ساختار که مدعی هستند دولت های قبلی به میراث گذاشته اند به دنبال تزریق مجدد نقدینگی در بازار مصرف هستند که آن هم (به طور اتفاقی) همزمان شده با زمان انتخابات مجلس تا با یک رضایت نسبی بتوانند آرای مردم را جهت کسب اکثریت مجلس به سوی خود جلب کنند. کاش این دولت تدبیر و امید و صد البته راستگو و صادق جرات داشته باشد و به جای مهندسی اوضاع جهت تمدید دوره خود برای چهار سال دوم اقتصاد بیمار ایران را مهندسی مجدد کند.

انتهای پیام/