به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای چناران، ۱۰درصد از اقشار جامعه جهانی یعنی حدود ۶۵۰ میلیون نفر را معلولان تشکیل می دهند که بزرگترین اقلیت جمعیتی جهان است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ندای چناران,۸۰ درصد این جمعیت در کشور های در حال توسعه زندگی می کنند که با رشد جمعیت، تعداد آنها رو به افزایش است، ۲۰۰ میلیون نفر از جوانان دنیا دارای معلولیت در شش گروه جسمی، حرکتی، ذهنی ، بینایی، شنوایی، گفتاری و روانی هستند.
,آمار معلولیت در کشور ما طی دو سال اخیر از ۱۰درصد جمعیت به ۱۵درصد افزایش یافته است یعنی به بیش از ۱۱میلیون نفر که ۳درصد از این افراد دارای معلولیت های بسیار شدید هستند.
,معلولیت به مثابه یک محدودیت، پدیده ای اجتماعی و بخش جدا ناپذیر زندگی بشری است، معلولیت بیان تفاوت ها و شباهت هاست، تفاوت در تفکر، دیدن، شنیدن، حرف زدن، ارتباط برقرار کردن و اجتماعی شدن که ناخواسته برای هر انسانی پیش می آید.
,افراد معلول محدودیت هایی در حرکت و حضور در فضای اجتماعی و بهره مند ی از زندگی مستقل دارند که این مهم باعث شده است همیشه تعداد شان از آنچه واقعاً هستند کمتر به نظر برسد و شباهت هایی که با سایرشهروندان دارند، خواسته ها، نیازهایشان، مطالبات اجتماعی شان از یاد برده شود.
,تمام مشکلاتی که برای یک غیر معلول قابل تصور است برای یک معلول نیز متصور است، نیاز به مسکن مناسب، ازدواج به موقع ، درمان، اشتغال پویا و پایدار و در راس همه اینها محیط در دسترس و مناسب سازی شده که معلولین با سطوح مختلف معلولیت بتوانند استقلال فردی خود را حفظ نمایند و به راحتی در معابر شهری، اماکن اداری و غیر اداری تردد نمایند، از وسایل حمل و نقل عمومی استفاده کنند، از امکانات تفریحی بهره ببرند، در مراسم مذهبی مساجد حضور فعال داشته باشند، از عابر بانک ها و تلفن های عمومی وآسانسورها، آبخوری ها، دستگیره ها، نرده ها، دست شویی و توالت ها، وضو خانه ها استفاده کنند.
,موانع متعدد فیزیکی برای معلولان از ابتدای خروج از منزل تا ورود به محیط کار یا تحصیل وجود دارد که اگر سالمندان، کودکان و خانم های باردار، مادرانی که کالسکه بچه حمل می کنند را به این گروه اضافه کنیم درصد زیادی از جمعیت جامعه را تشکیل خواهند داد.
,شهر بدون مانع شهری است که برای همه ساکنین آن صرف نظر از میزان توانایی، سن و جنس قابلیت دسترسی، تحرک و حضور در فعالیت های اجتماعی داشته باشد.
,مناسب سازی محیط شهری برای معلولان عنوان ماده ۱۹۳ برنامه توسعه اجتماعی، اقتصادی است که در سال ۱۳۸۳ در ماده ۲ قانون جامع حمایت از معلولان نیز پیش بینی شده است.
,سرویس دهی حمل و نقل عمومی شهری متناسب با وضعیت معلولان از ابتدایی ترین نیاز های اجتماعی جامعه معلولان است که یکی از مشکلات عمده موانع شهری محسوب می شود.
,در واقع معلولان نه به دلیل محدودیت فیزیکی ناشی از معلولیت خود بلکه به دلیل معلول بودن ساختار شهری از انجام فعالیت و زندگی در محیط شهری عقب مانده اند.
,معلولان به هنگام خارج شدن از منزل با مشکلات عدیده ای روبرو می شوند، کوچه های باریک، مشکلات و موانع موجود در شبکه دسترسی پیاده رو شهری، وجود پله، جوی های آب بدون در نظرگرفتن پل ارتباطی، در نظر نگرفتن حداقل حقوق شهروندی برای این افراد است.
,هنر معماری و مبلمان شهری می تواند در راستای توانبخشی، توانمند سازی و آسایش، استقلال معلولان به کار گرفته شود.
,مناسب سازی به عنوان یکی از اصولی ترین ارکان حقوق معلولان محسوب شده که به آن پرداخته نمی شود، عدم حضور مستقل و در دسترس معلولان در اماکن عمومی، مساجد، محیط های اداری و دانشگاه ها منجر به منزوی شدن آنان می شود چرا که مهم ترین مانع عدم دسترسی است «دستانمان را نگیرید راه را برایمان هموار کنید»
,بحث مناسب سازی اماکن مختص سازمان بهزیستی، شهرداری و یا بنیاد شهید نیست بلکه تکلیفی قانونی است که تمامی دستگاههای دولتی موظف به انجام آن هستند و می بایست مبلغی از تملک سالانه دستگاه به این امر اختصاص یابد.
,توسعه تنها هنگامی پایدار است که برای همه برابر، فراگیر و قابل دسترس باشد. عدالت اجتماعی به عنوان شاخصی برای پیشرفت، حق برخورداری زندگی شایسته و کرامت انسانی را برای معلولین ایجاد می نماید.
,یادداشت از: فاطمه آزاد، رئیس اداره بهزیستی چناران
,انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه