ملامت و برائت ممنوع!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، بالاخره سعودی ها آخرین گزینه ی غیر نظامی علیه ایران را به اجرا در آورند. گزینه ای که شاید میتوان گفت، علنی ترین اعلام خصومت سعودی ها با جمهوری اسلامی ایران در چند سال اخیر بود.

هر چند حمله به سفارت هر کشور، تعارض و تسخیر سفارت آن کشور از لحاظ عرف بین الملل و قوانین جهانی، خلاف شناخته میشود و از طرفی چنین حملاتی به سفارت یک کشور، باعث عکس العمل طرف مقابل علیه سفارت خودی در آن کشور میشود و کسانی که دست به چنین اقداماتی میزنند باید به نوعی خیالشان از بابت دیپلمات های خود در آن کشور آسوده باشد و نکته ی دیگر اینکه، وجود عوامل نفوذی در بین هر معارضی به سفارت ها غیر قابل انکار است و یقینا جریان حمله به سفارت عربستان در تهران و مشهد خارج از این قائده نمیباشد، چه بسا در این جریان اخیر افرادی مزدور چه از طرف خودی چه از طرف خود سفارت، نقش کاتالیزگر داشته اند و با آتش زدن سفارت، معترضین را در عمل انجام گرفته شده، قرار داده اند. لکن باید از خارج از این قواعد و پلان های طراحی شده، به قضیه اعتراضات اخیر توجه بیشتری داشته باشیم.

اگر بخواهیم به تعارضات و جسارت های عربستان علیه جمهوری اسلامی ایران را بشماریم، حقیقت این است که نه در محدوده ی یادداشت قرار میگرد و از حوصله ی خواننده نیز خارج است، لکن به دو نمونه از تعارضات سعودی ها اشاره ی کوتاهی خواهم داشت:

1- حمله سفارت ایران در لبنان که بعد از تحقیقات گسترده ی دولت لبنان، عربستان سعودی به عنوان حامی و عامل این حمله شناخته شد.

2- تیر اندازی، تهدید به انهدام و تخریب باند فرودگاه و ممانعت از فرود هواپیمای حاوی کمک های انسان دوستانه در کشور ثالث.

از نظر روانشناسی اجتماعی و رفتارسنجی ملت ایران در قبال تحرکات، اهانت ها، ترور، اعدام، قتل عام ها، تهدید، تجاوزات جنسی، تکفیر و مداخلات و تعارضات سیاسی، اقتصادی و مذهبی عربستان علیه نظام و ملت ایران، برای اعتراضات اخیر کافی نیست؟!

ملایمت و برائت از جریان سفارت به چه قیمتی؟! ملت و نظامی که همیشه آماده ی مقابله ی نظامی با رژیم مزدور سعودی را اعلام کرده، چرا باید برخی ها حمله به سفارت را نادرست بدانند.

در این بین توجه به منافع دو کشور مهم است، اما باید پرسید روابط قبل از حوادث اخیر در چه حد بوده که بعد از قطع روابط دیپلماتیک چقدر خواهد شد.

بعد از حادثه ی منا، اجازه ی سفر رئیس دستگاه دیپلماسی برای پیگیری وضیعت حجاج، با وساطت های امیر کویت نیز داده نشد. چندین بار به صورت مکرر، از طرف دولت سعودی در صدور ویزا برای حجاج ایرانی بی توجهی شد و حتی در تابستان اخیر، هواپیمای اصفهان-جده به اصفهان بازگردانده شد. وزیر بهداشت کشورمان با عنوان یک حاجی موفق به دریافت ویزا شد. سفر به ریاض و سایر شهر های عربستان با محدودیت های بسیار فراوانی انجام میگیرد. سفر زیارتی شیعیان عربستان به ایران با سختگیری زیادی انجام میگیرد. دیپلمات کشور عربستان چهار سال پیش به صورت مست باعث زیر گرفتن شهروند تهرانی شد. آیا این رفتار ها و تعاملات را میشود روابط دیپلماتیک خواند.

اینکه برخی ها معتقدند، عربستان با بهانه ی حمله به سفارت و رفتار قطع روابط دیپلماتیک، در پی تمرکز زدایی جوامع بشری از مسئله ی اعدام شیخ نمر است، باید اذعان داشت که تعارضات چندین ساله ی عربستان و خود خبر اعدام شیخ نمر و خبر اعتراضات جهانی چنان در وسعت بزرگی پخش و همه گیر شده است که خبر قطع روابط دیپلماتیک جزو بدیهیاتی بود که به نظر خیلی از صاحب نظران بیش از این باید اتفاق می افتاد. به خصوص بعد از قطع روابط دیپلماتیک بحرین که از تابع و نوچه ی سعودی ها محسوب میشود، انتظار ها از سعودی ها برخوردی قاطع تر بود.

هر کسی، هر دولتی باید مانند سیره ی امیرالمومنین (ع) هم دافعه داشته باشد و هم جاذبه. تعامل برای جاذبه در قبال عربستان فعلا باید تا اطلاع ثانویه معلق بماند. سود و منفعت عربستان چقدر مهم است که باید پشت معترضین به غیر از نفوذی ها را خالی کنیم؟! به غیر برخی ها که جیره خواری عربستان بودند و یا برخی از بزرگان که حتی ارتباط خانوادگی با سعودی ها داشتند، میزان منفعت برای نظام و ملت صبور ایران کمتر از زیان روابط با عربستان داشته است.

به خصوص بعد از اینکه عربستان به بهانه ی امنیت کارمندان سفارت این اقدام را انجام داد، در حالی که هیچ آسیبی به کارمندان نرسیده بود. کشورهای بزرگتر و مهمتر از عربستان بارها اقدام به ترک و قطع روابط دیپلماتیک کرده اند و در نهایت ضرر کننده ی حقیقی کشور تارک بوده نه ایران، چه برسد به سعودی ها! و خیلی از این کشور ها مانند انگلیس اقدام به بازگشت معناداری کردند. الان نباید به فکر ملامت و برائت جستن از جریان هم خوب و هم شک برانگیز شد. بلکه باید اقدامی متقابل و سرسختانه تر در برابر سعودی ها گرفت و در مجامع بین المللی قوی تر و روشن تر از پیش، از حقوق ملت و نظام ایران و ملل آزادی خواه دفاع کرد.