به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از"شوباد" پاهایم دیگر رمق ندارد،محو تماشای سه راه قلعه گنج و ترافیک عجیب و غریبش بودم که بوق ممتد ماشینی افکارم را برهم ریخت سر راه به زیر افکنده عجالتا دوپای دیگر قرض گرفتم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, "شوباد,و خودم را به پیاده رو رساندم یکی یکی مطب ها را رد میکنم دوباره آن صحنه آشنا را میبینم که به گمانم باید وجدان های همه ما شهروندان را کمی تکان دهد همان زن ژولیده که معلوم است اهل این حوالی نیست. با آن گونی چرکین و چروک های پیشانی که خبر از غم ایام میدهد.
,غصه ام وقتی چند برابر شد که از بچه ها شنیدم که شب ها زیر پل میخوابد.بله زیر این پوست شهر کوچک پرهیاهو کسی روی کارتن میخوابد،کسی که نیاز به مداوا دارد…
,نزدیکش شدم اشک در چشمهایم حدقه میزد خدای من چرا کسی به داد این زن نمیرسد؟یعنی هزینه نگهداری درمانش چقد میشود؟شاید او هم کودکی دراد شب ها بهانه مادرش میگیرد،شاید او هم آرزوها در سر دارد.
,چقدر در زندگی به اصطلاح شهری گم شدهایم،و فقط یاد گرفته ایم که بگذریم.
,اما اهالی کهنوج نمیدانم کدام نهاد مسئول است اما بگوییم تا برسد به گوش اهلش…
,به بانک مسکن رسیدم نگاهم به آسمان است انگار قرار است باران ببارد تا شاید غباری کوچک از این شهر بشوید و آرزویم همین است با همین گزارش پر نقص من “یک مادر” یک”انسان” نجات پیدا کند.
,
, 
, انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه