نقدی بر طرحی به نام "دیوار مهربانی"

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سفیرافلاک، سفارش به احسان و نیکی در دین مبین اسلام همیشه امری بسیار خداپسندانه عنوان شده است، فریضه ای که در آن هم فرد احسان کننده ثواب اخری خود را می برد و هم فردی که نیازمند است از نیکی ها بهره ای می برد.

مدتی است که طرحی به نام دیوار مهربانی در سراسر کشور آغاز شده است؛ طرحی که در آن با رنگ آمیزی یک دیوار جهت اهدا لباس و در برخی از مکان های دیگر قرار دادن یک بوفه برای اهدا مواد غذایی آغاز شده است که در آن مردم می توانند لباس و مواد غذایی که به آن نیازی ندارند در این مکان قرار دهند و هم افراد نیازمند! از این لباس ها و مواد غذایی استفاده کنند.

باید گفت لازمه شروع هر طرحی، کار کارشناسی شده دقیق است تا طرح در نهایت با موفقیت به پایان برسد.

طرح دیوار مهربانی، در ظاهر بسیار زیبا به نظر می رسد اما دارای نقاط ضعفی است که بسی جای تامل دارد که سوالاتی را در ذهن انسان به وجود می آورد.

1-    آیا مکانی که در بیرون و در کنار خیابان آن هم در شرایط آلودگی های موجود محیطی در نظر گرفته شده است، اقدام درستی است؟

 2-    چه کسی سالم بودن البسه و آلوده نبودن آن را تضمین می کند؟ آن هم در شرایطی که بیماری های پوستی و عفونی روز به روز در حال افزایش است.

 3-    آیا مواد غذایی که توسط اهدا کنندگان در بوفه ها قرار داده می شود، شرایط بهداشتی لازم دارند، فاسد نیستند؟ تاریخ انقضا، تولید و نشان سلامت را دارند؟

 4-    سهم کارشناسان ناظر بهداشتی در این طرح چقدر است؟

 5-    چه تعداد  از لباس ها، کفش و کیف هایی که در این مکان ها قرار داده می شود شرایط استفاده مجدد را دارند؟

 6-    آیا فردی که نیازمند است اما از عزت نفس بالایی برخوردار است، چقدر به خود اجازه می دهد که در میان خیابان و انزار عمومی اقدام به پرو لباس کند و آن را بپوشد؟

 7-    اگر فرض را بر این قرار دهیم که طرح از نظر بهداشتی مشکلی ندارد ؛ آیا البسه ای که در این دیوار ها آویزان می شود، به افراد نیازمند می رسد یا سهم کارتون خواب ها و افراد معتاد در خیابان ها می شود؟

 بله باید گفت طرح دیوار مهربانی، دارای اشکالی است که نباید از کنار آن ساده گذشت، مشکلاتی که اگر به وقوع پیوستن آن ها حتی با احتمال ضعیف هم رخ بدهد تبعات منفی را برای جامعه به وجود می آورد.

آیا بهتر نبود که به جای ایجاد دیوارهای مهربانی در هر شهر، خانه ای به نام خانه مهربانی با همکاری دستگاه هایی مانند شهرداری، کمیته امداد، بهزیستی، دانشگاه علوم پزشکی، هلال احمر و...ایجاد می شد که مردم می توانستند در همه ایام سال لباس ها و مواد خشک غذایی که استفاده نمی کنند به آن مکان اهدا کنند و کارشناسان بهداشتی نیز بر صحت و سلامت اجناس نظارت داشته باشند؛ و از طرف دیگر، بانک اطلاعاتی از افرادی که اقدام به شرکت در این امر خداپسندانه می کنند نیز تهیه شود که مشخص شود اجناس از کجا تهیه شده اند.

از آنجایی که نهادهایی مانند کمیته امداد و بهزیستی و موسسات خیریه با افراد نیازمند در ارتباط هستند، وجود چنین خانه ای باعث می شود با حفظ کرامت افراد، کالاهای اهدایی به دست افراد نیازمند برسد.

پایگاه اطلاع رسانی سفیرافلاک، منتظر پاسخگویی دانشگاه علوم پزشکی لرستان و سایر نهادهای مرتبط در خصوص این طرح است.

فرزانه صادقی فرد

 انتهای پیام/