امیرکبیر مردی که در مقابل گستاخی سفیران انگلیس ایستاد/ عزت ایران؛ محور سیاست خارجی امیرکبیر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛  علی شاکری، رئیس سازمان تبلیغات فراهان در گفتگو با خبرنگار فراهان خبر با اشاره به ماندگاری امیرکبیر در تاریخ ایران گفت: اهداف ضد استکباری این مرد سیاسی لایق تحسین است، امیر کبیر قبل از صدارت، استقلال فکری خود را به نمایندگان خارجی‌ها نشان داد چنان که برای آوردن ولی عهد به تهران، برخلاف معمول از بیگانگان پول قرض نگرفت و با کمک‌های دیگر آنان موافق نبود.

وی با بیان اینکه در آن زمان، استعمار‌گران اروپایی خصوصا انگلیس در امور داخلی ایران مداخله می‌کردند و بسیاری از اتباع بیگانه با استفاده از کاپیتو‌لاسیون، مصونیت‌هایی در خاک ایران داشتند، افزود: امیرکبیر در مقابل گستاخی‌ها و لجاجت سفیران انگلیس می‌ایستاد و آنجا که به نفع و صلاح ممکت بود با زیرکی و متانت و یا با شدت و حدت با آنها برخورد می‌کرد.

شاکری اظهار کرد: محور سیاست خارجی امیرکبیر عزت ایران بود و خواستار قطع حضور و دخالت بیگانگان در امور داخلی ایران بود و مهمترین دلیل قتل و شهادت وی همین موضوع بود.

رئیس تبلیغات اسلامی شهرستان فراهان اظهار کرد: سرانجام در نتیجه دشمنی‌های دولت‌های استعماری به خصوص دولت انگلیس و درباریان علیه امیرکبیر، ناصرالدین شاه وی را از صدارت خلع کرده و تنها عنوان فرمانده کل قشون را برای او باقی گذاشت.

وی توضیح داد: چند روز بعد او را به حکومت کاشان منصوب کرد و در حقیقت او را تبعید نمود، آنگاه تمام عناصر مخالف داخلی و خارجی که در زمان صدارت امیرکبیر در کمین نشسته بودند، از ترس تغییر نظر شاه و عفو امیرکبیر، دست به دست هم دادند و حکم قتل او را از شاه گرفتند. 

رئیس سازمان تبلیغات فراهان بیان کرد: بنابر قول ناصرالدین شاه، میرزا آقاخان نوری فرمان قتل امیر کبیر را از شاه گرفت و به حاج علی خان سپرد.

وی گفت: مخبرالسلطنه می نویسد« از غلامحسین خان صاحب اختیار شنیدم که ناصرالدین شاه گفته بوده است که به قتل امیر راضی نبودم، میرزا آقاخان تدلیس کرد و دستخط را از من گرفت، دستخط دیگر فرستادم که میرزا علی خان نرود، گفت رفته است و معاذیر آورد».

شاکری خاطر نشان کرد: سرانجام این صدراعظم لایق و با کفایت، در روز جمعه 20 دی ماه 1230 در 43 سالگی به قتل رسید. کالبد امیر را ابتدا در همان کاشان دفن کردند اما به اصرار همسرش عزت الدوله جسد او را چند ماه بعد به کربلا حمل کردند و در اتاقى که درآن به سوى صحن امام حسین(ع) باز مى‌شود به خاک سپردند.

انتهای پیام/ک