به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شبکه اطلاع رسانی مرصاد، مسلم معین نوشت: با تمام ژست های خوشحال و حتی اشک ریختن های نماینده دولت پشت تلویزیون، این اتفاق ملموسی است که دیگر از واکنش های هیجانی مردم نسبت به تحریک های هیجانی دولت در مورد برجام خبری نیست.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شبکه اطلاع رسانی مرصاد,شاید چون دست اندرکاران دولت یازدهم از روزهای آغازین مذاکره تا کنون به بهانه هر نشست با کری و موگرینی ده ها بار پیام تبریک صادر کرده اند و یک اتفاق را چند بار جشن گرفته اند دیگر برای مردم تبدیل به فروشنده حنای بی رنگ شده اند.
شاید برجام به سرنوشت پروژه هایی که برای دل مردم هم که شده چند بار افتتاح می شوند، دچار شده است و تا روز انتخابات مجلس دهم و ایضا تا انتخابات ریاست جمهوری 96 به بهانه هر بیانیه آمانو و نطق های مشترک موگرینی و ظریف شو اشک ریختن و تبریک گفتن دولت مردان عصبانی دیروز و احساساتی امروز را بتوانیم نگاه کنیم.
اما وقتی می بینیم هافینگتون پست در آمریکا (همان رسانه ای که روحانی وعده لغو تحریم ها توسط آنها را معادل تعهد کتبی اوباما می دانست) درست همزمان با روز اجرای برجام صریح و شفاف اعلام می کند که تحریم های آمریکا علیه ایران از هسته ای به موشکی تغییر قیافه خواهد داد، درک اشکهایی که نهاوندیان رئیس دفتر روحانی در تلویزیون برای جاری شدن آنها تلاش می کرد دشوار تر می شود.
و البته درک پیام تبریک توئیتری روحانی درست همزمان با فرمان اوباما برای تعلیق (نه لغو) تحریم های هسته ای هم کار آسانی نیست.
اما به هر حال وقتی آقای نهاوندیان در برنامه زنده تلویزیونی می گوید برنامه ی هسته ای ایران یک صنعت عادی مانند سایر صنایع است و فقط چون امنیتی شد مردم به آن حساس شدند، کمی سهل تر می توان دریافت که چرا دولتی ها نسبت به داده ها و ستاده های برجام این چنین شادمانی می کنند.
همچنین با درک این نگاه حداقلی دولت مردان به دستاوردهایی که نماد استقلال ملت ایران بود، معمای شادمانی آقای صالحی از اینکه می تواند در قبال رآکتور استراتژیک از بتن پر شده اراک و هزاران سانتریفیوژ اسقاط شده چند هواپیمای روی دست کمپانی های غربی باد کرده را با قیمت مناسب! خریداری کند نیز قابل حل می شود.
مردم با وجود تحریم های پسا برجامی، نفت زیر بیست دلاری در دوره قدم زدن و لبخند زدن، دلار 3700 تومانی بعد از توافق، رکود اقتصادی روزهای ارتباط باغرب و .... چندان علاقه ای ندارند که ژست شادی دولتی ها را که از جنس فیگورهای انتخاباتی است، تقلید کنند.
به هر حال صاحبان پیامهای تبریک امروز از جمله هاشمی و روحانی خوب می دانند که روز اجرای برجام، روز تعلیق تحریمها نیست و دستورات کری و اوباما درست منطبق با متن برجام در بازه زمانی 120 تا 180 روز بعد از آغاز برجام، منجر به تعلیق های تدریجی خواهد شد.
انتهای پیام/گ
شاید چون دست اندرکاران دولت یازدهم از روزهای آغازین مذاکره تا کنون به بهانه هر نشست با کری و موگرینی ده ها بار پیام تبریک صادر کرده اند و یک اتفاق را چند بار جشن گرفته اند دیگر برای مردم تبدیل به فروشنده حنای بی رنگ شده اند.
شاید برجام به سرنوشت پروژه هایی که برای دل مردم هم که شده چند بار افتتاح می شوند، دچار شده است و تا روز انتخابات مجلس دهم و ایضا تا انتخابات ریاست جمهوری 96 به بهانه هر بیانیه آمانو و نطق های مشترک موگرینی و ظریف شو اشک ریختن و تبریک گفتن دولت مردان عصبانی دیروز و احساساتی امروز را بتوانیم نگاه کنیم.
اما وقتی می بینیم هافینگتون پست در آمریکا (همان رسانه ای که روحانی وعده لغو تحریم ها توسط آنها را معادل تعهد کتبی اوباما می دانست) درست همزمان با روز اجرای برجام صریح و شفاف اعلام می کند که تحریم های آمریکا علیه ایران از هسته ای به موشکی تغییر قیافه خواهد داد، درک اشکهایی که نهاوندیان رئیس دفتر روحانی در تلویزیون برای جاری شدن آنها تلاش می کرد دشوار تر می شود.
و البته درک پیام تبریک توئیتری روحانی درست همزمان با فرمان اوباما برای تعلیق (نه لغو) تحریم های هسته ای هم کار آسانی نیست.
اما به هر حال وقتی آقای نهاوندیان در برنامه زنده تلویزیونی می گوید برنامه ی هسته ای ایران یک صنعت عادی مانند سایر صنایع است و فقط چون امنیتی شد مردم به آن حساس شدند، کمی سهل تر می توان دریافت که چرا دولتی ها نسبت به داده ها و ستاده های برجام این چنین شادمانی می کنند.
همچنین با درک این نگاه حداقلی دولت مردان به دستاوردهایی که نماد استقلال ملت ایران بود، معمای شادمانی آقای صالحی از اینکه می تواند در قبال رآکتور استراتژیک از بتن پر شده اراک و هزاران سانتریفیوژ اسقاط شده چند هواپیمای روی دست کمپانی های غربی باد کرده را با قیمت مناسب! خریداری کند نیز قابل حل می شود.
مردم با وجود تحریم های پسا برجامی، نفت زیر بیست دلاری در دوره قدم زدن و لبخند زدن، دلار 3700 تومانی بعد از توافق، رکود اقتصادی روزهای ارتباط باغرب و .... چندان علاقه ای ندارند که ژست شادی دولتی ها را که از جنس فیگورهای انتخاباتی است، تقلید کنند.
به هر حال صاحبان پیامهای تبریک امروز از جمله هاشمی و روحانی خوب می دانند که روز اجرای برجام، روز تعلیق تحریمها نیست و دستورات کری و اوباما درست منطبق با متن برجام در بازه زمانی 120 تا 180 روز بعد از آغاز برجام، منجر به تعلیق های تدریجی خواهد شد.
انتهای پیام/گ
شاید چون دست اندرکاران دولت یازدهم از روزهای آغازین مذاکره تا کنون به بهانه هر نشست با کری و موگرینی ده ها بار پیام تبریک صادر کرده اند و یک اتفاق را چند بار جشن گرفته اند دیگر برای مردم تبدیل به فروشنده حنای بی رنگ شده اند.
شاید برجام به سرنوشت پروژه هایی که برای دل مردم هم که شده چند بار افتتاح می شوند، دچار شده است و تا روز انتخابات مجلس دهم و ایضا تا انتخابات ریاست جمهوری 96 به بهانه هر بیانیه آمانو و نطق های مشترک موگرینی و ظریف شو اشک ریختن و تبریک گفتن دولت مردان عصبانی دیروز و احساساتی امروز را بتوانیم نگاه کنیم.
اما وقتی می بینیم هافینگتون پست در آمریکا (همان رسانه ای که روحانی وعده لغو تحریم ها توسط آنها را معادل تعهد کتبی اوباما می دانست) درست همزمان با روز اجرای برجام صریح و شفاف اعلام می کند که تحریم های آمریکا علیه ایران از هسته ای به موشکی تغییر قیافه خواهد داد، درک اشکهایی که نهاوندیان رئیس دفتر روحانی در تلویزیون برای جاری شدن آنها تلاش می کرد دشوار تر می شود.
و البته درک پیام تبریک توئیتری روحانی درست همزمان با فرمان اوباما برای تعلیق (نه لغو) تحریم های هسته ای هم کار آسانی نیست.
اما به هر حال وقتی آقای نهاوندیان در برنامه زنده تلویزیونی می گوید برنامه ی هسته ای ایران یک صنعت عادی مانند سایر صنایع است و فقط چون امنیتی شد مردم به آن حساس شدند، کمی سهل تر می توان دریافت که چرا دولتی ها نسبت به داده ها و ستاده های برجام این چنین شادمانی می کنند.
همچنین با درک این نگاه حداقلی دولت مردان به دستاوردهایی که نماد استقلال ملت ایران بود، معمای شادمانی آقای صالحی از اینکه می تواند در قبال رآکتور استراتژیک از بتن پر شده اراک و هزاران سانتریفیوژ اسقاط شده چند هواپیمای روی دست کمپانی های غربی باد کرده را با قیمت مناسب! خریداری کند نیز قابل حل می شود.
مردم با وجود تحریم های پسا برجامی، نفت زیر بیست دلاری در دوره قدم زدن و لبخند زدن، دلار 3700 تومانی بعد از توافق، رکود اقتصادی روزهای ارتباط باغرب و .... چندان علاقه ای ندارند که ژست شادی دولتی ها را که از جنس فیگورهای انتخاباتی است، تقلید کنند.
به هر حال صاحبان پیامهای تبریک امروز از جمله هاشمی و روحانی خوب می دانند که روز اجرای برجام، روز تعلیق تحریمها نیست و دستورات کری و اوباما درست منطبق با متن برجام در بازه زمانی 120 تا 180 روز بعد از آغاز برجام، منجر به تعلیق های تدریجی خواهد شد.
انتهای پیام/گ
شاید چون دست اندرکاران دولت یازدهم از روزهای آغازین مذاکره تا کنون به بهانه هر نشست با کری و موگرینی ده ها بار پیام تبریک صادر کرده اند و یک اتفاق را چند بار جشن گرفته اند دیگر برای مردم تبدیل به فروشنده حنای بی رنگ شده اند.
شاید برجام به سرنوشت پروژه هایی که برای دل مردم هم که شده چند بار افتتاح می شوند، دچار شده است و تا روز انتخابات مجلس دهم و ایضا تا انتخابات ریاست جمهوری 96 به بهانه هر بیانیه آمانو و نطق های مشترک موگرینی و ظریف شو اشک ریختن و تبریک گفتن دولت مردان عصبانی دیروز و احساساتی امروز را بتوانیم نگاه کنیم.
اما وقتی می بینیم هافینگتون پست در آمریکا (همان رسانه ای که روحانی وعده لغو تحریم ها توسط آنها را معادل تعهد کتبی اوباما می دانست) درست همزمان با روز اجرای برجام صریح و شفاف اعلام می کند که تحریم های آمریکا علیه ایران از هسته ای به موشکی تغییر قیافه خواهد داد، درک اشکهایی که نهاوندیان رئیس دفتر روحانی در تلویزیون برای جاری شدن آنها تلاش می کرد دشوار تر می شود.
و البته درک پیام تبریک توئیتری روحانی درست همزمان با فرمان اوباما برای تعلیق (نه لغو) تحریم های هسته ای هم کار آسانی نیست.
اما به هر حال وقتی آقای نهاوندیان در برنامه زنده تلویزیونی می گوید برنامه ی هسته ای ایران یک صنعت عادی مانند سایر صنایع است و فقط چون امنیتی شد مردم به آن حساس شدند، کمی سهل تر می توان دریافت که چرا دولتی ها نسبت به داده ها و ستاده های برجام این چنین شادمانی می کنند.
همچنین با درک این نگاه حداقلی دولت مردان به دستاوردهایی که نماد استقلال ملت ایران بود، معمای شادمانی آقای صالحی از اینکه می تواند در قبال رآکتور استراتژیک از بتن پر شده اراک و هزاران سانتریفیوژ اسقاط شده چند هواپیمای روی دست کمپانی های غربی باد کرده را با قیمت مناسب! خریداری کند نیز قابل حل می شود.
مردم با وجود تحریم های پسا برجامی، نفت زیر بیست دلاری در دوره قدم زدن و لبخند زدن، دلار 3700 تومانی بعد از توافق، رکود اقتصادی روزهای ارتباط باغرب و .... چندان علاقه ای ندارند که ژست شادی دولتی ها را که از جنس فیگورهای انتخاباتی است، تقلید کنند.
به هر حال صاحبان پیامهای تبریک امروز از جمله هاشمی و روحانی خوب می دانند که روز اجرای برجام، روز تعلیق تحریمها نیست و دستورات کری و اوباما درست منطبق با متن برجام در بازه زمانی 120 تا 180 روز بعد از آغاز برجام، منجر به تعلیق های تدریجی خواهد شد.
انتهای پیام/گ
شاید چون دست اندرکاران دولت یازدهم از روزهای آغازین مذاکره تا کنون به بهانه هر نشست با کری و موگرینی ده ها بار پیام تبریک صادر کرده اند و یک اتفاق را چند بار جشن گرفته اند دیگر برای مردم تبدیل به فروشنده حنای بی رنگ شده اند.
,شاید برجام به سرنوشت پروژه هایی که برای دل مردم هم که شده چند بار افتتاح می شوند، دچار شده است و تا روز انتخابات مجلس دهم و ایضا تا انتخابات ریاست جمهوری 96 به بهانه هر بیانیه آمانو و نطق های مشترک موگرینی و ظریف شو اشک ریختن و تبریک گفتن دولت مردان عصبانی دیروز و احساساتی امروز را بتوانیم نگاه کنیم.
,اما وقتی می بینیم هافینگتون پست در آمریکا (همان رسانه ای که روحانی وعده لغو تحریم ها توسط آنها را معادل تعهد کتبی اوباما می دانست) درست همزمان با روز اجرای برجام صریح و شفاف اعلام می کند که تحریم های آمریکا علیه ایران از هسته ای به موشکی تغییر قیافه خواهد داد، درک اشکهایی که نهاوندیان رئیس دفتر روحانی در تلویزیون برای جاری شدن آنها تلاش می کرد دشوار تر می شود.
,و البته درک پیام تبریک توئیتری روحانی درست همزمان با فرمان اوباما برای تعلیق (نه لغو) تحریم های هسته ای هم کار آسانی نیست.
,اما به هر حال وقتی آقای نهاوندیان در برنامه زنده تلویزیونی می گوید برنامه ی هسته ای ایران یک صنعت عادی مانند سایر صنایع است و فقط چون امنیتی شد مردم به آن حساس شدند، کمی سهل تر می توان دریافت که چرا دولتی ها نسبت به داده ها و ستاده های برجام این چنین شادمانی می کنند.
,همچنین با درک این نگاه حداقلی دولت مردان به دستاوردهایی که نماد استقلال ملت ایران بود، معمای شادمانی آقای صالحی از اینکه می تواند در قبال رآکتور استراتژیک از بتن پر شده اراک و هزاران سانتریفیوژ اسقاط شده چند هواپیمای روی دست کمپانی های غربی باد کرده را با قیمت مناسب! خریداری کند نیز قابل حل می شود.
,مردم با وجود تحریم های پسا برجامی، نفت زیر بیست دلاری در دوره قدم زدن و لبخند زدن، دلار 3700 تومانی بعد از توافق، رکود اقتصادی روزهای ارتباط باغرب و .... چندان علاقه ای ندارند که ژست شادی دولتی ها را که از جنس فیگورهای انتخاباتی است، تقلید کنند.
,به هر حال صاحبان پیامهای تبریک امروز از جمله هاشمی و روحانی خوب می دانند که روز اجرای برجام، روز تعلیق تحریمها نیست و دستورات کری و اوباما درست منطبق با متن برجام در بازه زمانی 120 تا 180 روز بعد از آغاز برجام، منجر به تعلیق های تدریجی خواهد شد.
,انتهای پیام/گ
,]
ارسال دیدگاه