کسب تحصیلات تکمیلی فرزندانم آرزوی قلبی‌ام است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری «دانشجویان بیدار» صغری امانی بیان کرد: دخترم در حال حاضر پیش‌دانشگاهی و پسر کوچکم چهارم ابتدایی است دوست دارم بتوانم آن‌ها را به دانشگاه بفرستم تا تحصیلات خود را تکمیل نمایند و شغلی کسب کنند و در آینده رو پای خود بایستند و محتاج دیگران نباشند.

خانم صغری امانی ساکن روستای چشمه‌خان از توابع شهرستان گرمه متولد سال 1357 دارای دو پسر و یک دختر می‌باشد.

وی اظهار کرد: همسرم عباس علی حمزوی متولد سال 1349 در 13 سالگی بر اثر حادثه‌ای تایر تراکتور به کمرش آسیب وارد می‌کند و معلول می‌شود.

خانم امانی گفت: همسرم در اوایل جوانی قالیبافی می‌کرد و هزینه امرار معاش ما از طریق قالی بافی من و همسرم تامین می‌شد.

وی افزود: کم کم همسرم توان بدنیش کم شد و هنگامی که بیماریش شدت گرفت و به متخصص مراجعه نمودیم دکتر گفت باید کار را تعطیل کند واگرنه به صورت کامل فلج می‌شود اما قالیبافی تنها درآمد خانواده ما بود ما مجبور بودیم کار کنیم.

خانم امانی در ادامه تصریح کرد: به مرور زمان همسرم کاملا از گردن به پایین فلج شد و به تنهای باید هزینه‌های زندگی را به گردن می‌گرفتم این شد که تصمیم گرفتم از فصل بهار در زمین‌های کشاورزی مردم به کارگری بپردازم تا هزینه زندگی را تامین نمایم و شب‌ها به قالیبافی مشغول شوم.

وی ادامه داد: در فصل زمستان که کار مزارع تعطیل می‌شد به قالیبافی مشغول می‌شوم و برای اینکه در کارم سرعت داشته باشم همسرم  نقشه قالی را می‌خواند و من قالیبافی می‌کنم.

عشق به همسر و فرزندانم مرا صبور کرده است

خانم امانی بیان کرد: با شدت بیماری همسرم نقش من در خانواده پنج نفره ما پررنگ‌تر شده است و اکنون من هم باید مادر خوبی برای فرزندانم و هم یک همسر خوب باشم هم باید هزینه‌های خانواده را تامین کنیم.

همسرم کاملا از کار افتاده است و تمام کارهای بهداشتی و آسایشش را من و فرزندانم عهد‌دار هستیم آنچه که مرا بسیار آزار می‌دهد این است که همسرم خود عذاب وجدان دارد و خود را باری بر روی دوش ما می‌داند.

تنها سرمایه وجودیش زبان و حافظه‌اش است که از آن‌ها استفاده می‌کند

همسرم در هوشیاری کامل است و حافظه بالای دارد و نقشه‌های قالی را به صورت حفظی برای ما می‌خواند.

خبرنگار ما از این بانوی فداکار می‌پرسد چه چیزی باعث شد که شما ایشان را برای ازدواج انتخاب کردید ایشان بیان می‌کند: پدرم کاملا مخالف ازدواج من با ایشان بود اما من وقتی می‌دیدم که او بسیار به اعمال دینی خود پایبند است و برای اینکه بتوانم در آخرت جای مناسبی برای خودم بسازم تصمیم گرفتم در این دنیا دست یک نفر را بگیرم و ایشان را برا ی همسری خود انتخاب کردم.

وی گفت: من از انتخاب خودم پشیمان نیستم و در مسیر زندگی خود مشکلات زیادی را به قوه الهی پشت‌سر گذاشته‌ام و سعی کرده‌ام همیشه صبور باشم امید و توکل من و فرزندانم به خداوند متعال است و همیشه آرزو دارم که همسرم شفاء یابد.

تمام پیگیری‌های ما بی‌نتیجه مانده است

خانم امانی در پاسخ به سوال خبرنگار ما که آیا از جایی یا کسی درخواست کمک داشته‌اید یا نه بیان کرد: گاهی اوقات که کمبودها فشار زیادی به ما وارد آورده است مجبور شده‌ایم از سازمان‌ها و نهادهای این استان تقاضای کمک نمایم مثلا برای کمک به هزینه تحصیل فرزندانم برای نهاد های مختلف نامه نوشته‌ایم که از هیچ کدام جوابی حاصل نشده و پیگیری‌های ما در این زمینه کاملا بی‌نتیجه مانده است.

متن یکی از نامه‌های ارسال شده از طرف همسرم به شرح زیر است: (به استحضار می‌رسانم اینجاب عباس حمزوی فرزند قاسم علی حمزوی دارای همسر و سه فرزند ساکن روستای چشمه‌خان از توابع شهرستان گرمه با توجه به رای کمسیون معلولیت شدید و تحت مراقبت می‌باشم و کمر و پاهایم هیچ‌گونه حسی ندارند.

و دستم نیز به مرور زمان از حس می‌افتد و قدر ت تحرک و جابجا شدن را ندارم و با کمک خانواده جابجا می‌شوم زمان زیادی است که دچار این مشکل شده‌ام در حال حاضر یک ویلچر برقی ندارم که به محیط بیرون از خانه بروم و توانایی مالی جهت خریداری آزاد را نیز ندارم.

دائما در خانه به سر می‌برم حتی یک تشک مواج ندارم و هم‌اکنون تمام بدنم زخم شده است و هزینه‌ای که به دکتر بروم را ندارم و به هیچ وجه قادر به کار کردن نمی‌باشم و هیچ سرمایه یا ارث قابل توجه‌ای نیز ندارم.

هم‌اکنون همسرم بیرون از منزل مشغول به کار در سر زمین‌های مردم می‌باشد تا مخارج من و فرزندانم را تامین کند من خجالت می‌کشم که توانایی ندارم و....

با توجه به اینکه پسر بزرگم نامزد کرده است برای تامین جهزیه او نیز هیچ منبع و درآمدی ندارم از کمک به او نیز عاجز هستم.

اینجاب از شما مسئولین محترم خواهشمندم نسبت به حل مشکل اینجاب رسیدگی به عمل آید.)

خانم امانی اظهار کرد: در حال حاضر تحت پوشش کمیته امداد هستیم اما کمک‌های این ارگان ناچیز است و امکان دارد دیگر کمک نکنند چون این ارگان از ما تقاضا دارد که باید خود را تحت پوشش بهزیستی قرار دهیم و بهزیستی نیز بیان کرده است که برای رفع هزینه معلولین بودجه کم داریم.

وی عنوان کرد: پسربزرگترم از دوران دبیرستان به علت شرایط مالی نامناسب مجبور به ترک تحصیل شد و در اوایل همراه من در سر زمین‌ها به کارگری مشغول شد و بعد از آن نیز هر جا شرایط کاری فراهم باشد به کارگری می‌پردازد اما اوضاع و شرایط کارگران نیز بسیار وخیم است.

اشتغال کاری نیز دوای دردهایشان نشد

ایشان در پاسخ به سوال خبرنگار ما که قالی‌ها را برای بافت از کجا تامین می‌کنند و اینکه هزینه‌ای بعد از بافت قالی کسب می‌کنند چقدر است بیان کرد: بنا بر تقاضای ما و جهت اشتغال در منزل و رسیدن به خودکفایی کمیته امداد قالیچه‌های در اختیار ما می‌گذارد که بافت آن‌ها برای من که وظایف مختلفی برعهده دارم حدود 6 ماه طول می‌کشد تا به پایان برسد و برای هر قالیچه 5 میلیون ریال دریافت می‌کنم.

درآمدهای که تنها هزینه بخور نمیر برخی از افراد را برآورده می‌کند

وی بیان کرد: در هنگام نزدیکی عید نوروز به خانه‌های مردم می‌روم و فرش آن‌ها را می‌شورم تا بتوانیم هزینه‌های امرار و معاش و خرج و مخارج درمان همسرم برآیم اما باز نمی‌شود و این هزینه‌ها تنها کفاف بخور نمیر ما را می‌دهد.

وی خاطر نشان کرد: اگر شخصی نامه‌ای برای مسئولین می‌فرستد حتما نیازمند است و تقاضای واجبی دارد خواهشا به درخواست مردم رسیدگی شود اگر همسرم زودتر از این مورد درمان فیزیوتراپی قرار می‌گرفت و وسایل رفاه‌یش تامین می‌شد شاید شرایطش با امروز فرق داشت.

 اگر وسایل ورزشی و رفاهی خوبی برایش فراهم شود و بتوانیم به بیرون و تفریح ببریمش روحیه بهتری خواهد داشت و خود را باری بر روی دوش ما نخواهد دانست.

تمام مشکل، دغدغه و غصه ما این است که من و پسرم نتوانیم با کارگری جهیزیه‌ای را تامین کنیم یا نتوانم دو فرزند دیگرم را برای ادامه تحصیل به مدرسه بفرستم.

وی در پایان آرزوی ظهور امام زمان (عج)، آرزوی سلامتی و تندرستی تمامی مسلمانان، شفای بیماران و خوشبختی و عاقبت به خیری تمامی جوانان را داشت.

انتهای خبر/