به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ ائل نوشت:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,فضای انتخاباتی در حال گذر به سمت داغ شدن رقابت هاست و کاندیداهای مختلف به روش های گوناگون و گاه غیرقانونی، در حال معرفی و تبلیغ خود برای شهروندان هر حوزه انتخابیه هستند. سبد رای کاندیداها در شهرستان ها شامل موارد تاثیرگذار متفاوتی است، اما رای سیاسی در حوزه های شهرستانی آنچنان محلی از اعراب ندارد، یعنی شهروند شهرستانی به ندرت رای خود با دید سیاسی وارد صندوق می کند، اما رای سیاسی در کلانشهرها و بخصوص پایتخت در نوع خود تعیین کننده ظاهر می شود و بدلیل بالا بودن تعداد کرسی حوزه انتخابیه، افراد لیست گروههای سیاسی را انتخاب و بدان رای می دهند، اوج رقابت سیاسی گروهها را در تهران می توان سراغ گرفت و در درجه دوم درکلانشهرهایی چون مشهد، اصفهان و تبریز و...
,گرچه در تبریز سابقه رای سیاسی و یا رای به لیست آنچنان مثبت نبوده است اما برخی معتقدند انتخابات مجلس دهم در تبریز نیز لیست ها تعیین کننده خواهد بود و تکاپوی دو جناح اصولگرا و اصلاح طلبان به اضافه دولتی ها ، برای ارایه لیست واحد، خود نشانگر طراحی خاص برای فضای انتخابات است. فارغ از اینکه وضعیت لیست های دوطرف در چه حالی قرار دارد یا خواهد داشت، کاندیداهایی هستند که گاه ادعای استقلال دارند و گاه ادعای فراگیری و...
,این افراد گاه خود را تافته ای جدا بافته از جریانات سیاسی می دانند و معتقدند جریانات سیاسی آنچنان که باید راهگشا نیستند و صرفا در گیر و دار بازی ها و دعواهای سیاسی هستند. در نگاه اول به این نوع نگرش، آنچه که به نظر می رسد عیوب کار جریانات سیاسی و عبور آنها از خطوط قرمز قانون و اخلاق است و مدعی این نوع نگاه نمی خواهد در گیر و دار جریان سیاسی از اهداف و گاه اخلاق و قانون دور بماند، اما نکته نهفته این است شاید فرد مورد نظر در عنوان و عیان عضو یا وابسته جریانی نباشد اما در فکر و نظر قطعا اعتقاداتی دارد که در صورت حضور در مجلس در تمامی تصمیمات او اثرگذار خواهد بود، حتی اگر فرد در مجلس رای جریانی هم ندهد در تصمیمات ، باورهای سیاسی خود را دخیل خواهد کرد، در اصل مجلس نهادی است که نماینده حاضر در آن، هر لحظه تصمیماتی را اتخاذ می کند که در آینده کشور تاثیر بسزایی دارد، شاید با یک نالایقی که با یک رای بر مسند وزارت نشیند و لایقی با یک رای بازماند، در این حالت فرد نمی تواند و نباید باورهای سیاسی خود پنهان کند و شهروندان نیز باید هر کاندیدایی را در این مورد، مورد سوال قرار دهند تا در آینده از رای خود اظهار ندامت نکنند.
,در حالتی دیگر افرادی خود را فراگیر می دانند و معتقدند می خواهند تمامی سلایق سیاسی را جذب کنند و خود را منحصر به جریان سیاسی نمی کنند، در عمل خوبی های دو جریان را بنام خود می نویسند و از بدی های جریانات شانه خالی می کنند و جالب اینکه برخی عنوان می کنند از حضور در لیست هر دو جریان و گاه هر لیستی استقبال می کنند، این افراد سعی دارند به هر نحوی آرایی را از هر جریانی جذب کنند و گاه نخبگان جریانات را نسبت به خود مایل کنند، این چنین افرادی که تکلیفشان با خود نیز مشخص نیست را می توان سردرگمان سیاسی نام نهاد که به هر روشی می خواهند وارد مجلس شوند، چنین افرادی حداقل از سوی جریانات سیاسی آنچنان مورد اقبال قرار نمی گیرند، زیرا دچار نوعی عدم صداقت گفتمانی هستند، اما در صورت نبود افراد برای تکمیل لیست، گاه جریانات سیاسی بدین نوع افراد روی آور می شوند که در آتی متضرر فعل خود می شوند.
,جریان زمانی خطرناک می شود که این سردرگمان سیاسی یا همان حزب باد سابق، با جریانات اقتصادی قدرت طلب و سرمایه دار روی هم می ریزند و با خرج های میلیاردی، فریب افکار عمومی و حتی جریانات نخبگانی و سیاسی وارد مجلس می شوند و از این پس فرد مورد نظر علاوه بر اینکه سرویس اقتصادی و رانتی به حامیان خود ارایه می دهد در مباحث سیاسی نیز به طرفی می چرخد که بیشتر بچربد، این می شود که گاه لایحه یا طرحی در مجلس تصویب می شود که تعجب و داد همگان را بر می انگیزد، در این مورد خاص می توان اشاره کرد به جریان تصویب وقف دانشگاه آزاد در مجلس هشتم!
,چنین افرادی در صورت راهیابی به مجلس مایه ننگ خانه ملت می شوند و کرسی قانون گذاری مجلس را وسیله رسیدن به مطامع خاص خود و جریان متبوع می کنند. آن روزی که نیاز به دفاع از انقلاب در صحنه عمومی و سیاسی است، فرد مورد نظر گم وگور است، اما پس افتادن آب ها از آسیاب، شیرمرد دفاع از انقلاب می شود، آن روز که احمدی نژاد است کشته و مرده ی مرام اوست و آنروز که برجام نان و نوایی دارد بوسه بر پیشانی ظریف می زند، جالب آنکه گاه در آن واحد با چند جریان مخالف هم، هم پیاله است و آخر سر کیسه مطامع خود را پر کرده و از همه تبری می جوید.چنین افرادی بسیار خطرناکتر از کسانی هستند که در عیان و آشکارا نظرات مختلف خود را هرچند مخالف، عنوان می کنند و اینگونه است که انسان درمی یابد منافقین بدتر از کفارند!!!
,هر شهروندی با هر سلیقه سیاسی باید بر این اصل اهتمام کند که رای خود را ارزانی افرادی سردرگم که جریان های قدرت طلب اقتصادی هدایتشان می کند،نکند، زیرا ندامت پس از ارزانی رای هیچ سودی به حال ملک و ملت ندارد و فرد مورد نظر چهار سال بر کرسی مجلس تکیه خواهد زد و در دور بعدی انتخابات قوی تر از قبل به میدان خواهد آمد تا باز با خرج میلیاردی از کیسه ملت افکار عمومی را بفریبد.
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه