به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خبرنگار شبکه اطلاع رسانی مرصاد، مدیریت ارشد استان کرمانشاه در سالهای اخیر و از ابتدای دولت تدبیر و امید همواره مرکز انتقادات رسانه ها، کارشناسان حوزه های مختلف، سیاسیون و ... قرار داشته است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شبکه اطلاع رسانی مرصاد,
دوران کمای مطلق پیشرفت و توسعه در کرمانشاه با نام رضایی بابادی به عنوان اولین استاندار دولت روحانی در کرمانشاه عجین شد... تقابل از سر بی تدبیری با مدیران بومی، حوزه سیاست زده معاونت سیاسی و امنیتی و بخش عمرانی تحت فشار از سوی احزاب دولتی در کنار استفاده از مشاوران ضعیف و البته با مواضع رادیکال از استانداری کرمانشاه مجموعه ای واگرا که زبان زد کشور شده بود، ساخت.
فشار رسانه ها و باز خورد ضعیف عملکردی از رضایی بابادی که نتیجه استیصال وی در برابر یک هژمونی مدیریت خانوادگی در کرمانشاه بود، باعث شد او خیلی زود کرمانشاه را ترک کند و این تغییر کمترین معارضی نداشته باشد.
اسدالله رازانی با سابقه ای ممزوج از سیاست و اقتصاد و البته از تبار استانداران دو دهه اخیر کرمانشاه (برادران هم فرهنگ لر زبان) به جنگ مشکلات روی هم انباشته کرمانشاه آمد.
شاید اولین انتظار از وی بر هم زدن ترکیب و چیدمان نا کارآمد مدیران حلقه اول استانداری کرمانشاه به عنوان دست پخت شب مانده استاندار معزول بود... اتفاقی که با گذشت نزدیک به چهار ماه از مدیریت رازانی هنوز هم آنچنان که باید و شاید محقق نشده است.
اظهار نظر های اندک و نمودهای گفتاری از برنامه های اسدالله رازانی برای کرمانشاه در یک ماهه نخست مدیریت او این قابلیت را داشت که به عنوان یک تاکتیک از سوی او قلمداد شود... ادامه دار شدن این سکوت در ماه های دوم و سوم را می شد به این دلیل ارزیابی کرد که مشاوران دلداده به رضایی بابادی که عموما در حوزه های رسانه ای فعال بودند، دست و دلشان به ترویج سبک مدیریت رازانی نمی رود... کسانی که برای بابادی سایت خاطرات راه اندازی کرده بودند ظاهرا حضور رازانی برایشان خوشایند نبود..
اما کشیده شدن این سکوت، کم تحرکی و البته ماندگاری چیدمان مدیریتی کم توان بابادی به نیم سال اول حضور رازانی در کرمانشاه اما نگران کننده است...
فضای انتخاباتی و سیاسی که رهبر معظم انقلاب نیز طولانی شدن آن را برای پیشبرد برنامه های توسعه ای مضر دانستند باعث شده است که استان نیازمند کرمانشاه در سایه یک مدیریت کم نشاط آسیب پذیر تر از گذشته باشد.
تردیدی وجود ندارد که استان کرمانشاه اینروزها بیکارترین، کم نشاط ترین و کم تحرک ترین استان کشور در حوزه اقتصاد، عمران و فرهنگ است و تا بخواهید سیاست و سیاست زدگی جای آن را گرفته است...
به نظر می رسد چوب خط روزهایی که سکوت و سکون در مدیریت اسدالله رازانی به حساب تاکتیک مدیریتی وی نوشته شود پر شده است و همه نخبگان و مردم چشم به را اقدامات عملیاتی آقای استاندار هستند...
تردیدی وجود ندارد که گذشته باید چراغ راه آینده باشد.
انتهای پیام/م
دوران کمای مطلق پیشرفت و توسعه در کرمانشاه با نام رضایی بابادی به عنوان اولین استاندار دولت روحانی در کرمانشاه عجین شد... تقابل از سر بی تدبیری با مدیران بومی، حوزه سیاست زده معاونت سیاسی و امنیتی و بخش عمرانی تحت فشار از سوی احزاب دولتی در کنار استفاده از مشاوران ضعیف و البته با مواضع رادیکال از استانداری کرمانشاه مجموعه ای واگرا که زبان زد کشور شده بود، ساخت.
فشار رسانه ها و باز خورد ضعیف عملکردی از رضایی بابادی که نتیجه استیصال وی در برابر یک هژمونی مدیریت خانوادگی در کرمانشاه بود، باعث شد او خیلی زود کرمانشاه را ترک کند و این تغییر کمترین معارضی نداشته باشد.
اسدالله رازانی با سابقه ای ممزوج از سیاست و اقتصاد و البته از تبار استانداران دو دهه اخیر کرمانشاه (برادران هم فرهنگ لر زبان) به جنگ مشکلات روی هم انباشته کرمانشاه آمد.
شاید اولین انتظار از وی بر هم زدن ترکیب و چیدمان نا کارآمد مدیران حلقه اول استانداری کرمانشاه به عنوان دست پخت شب مانده استاندار معزول بود... اتفاقی که با گذشت نزدیک به چهار ماه از مدیریت رازانی هنوز هم آنچنان که باید و شاید محقق نشده است.
اظهار نظر های اندک و نمودهای گفتاری از برنامه های اسدالله رازانی برای کرمانشاه در یک ماهه نخست مدیریت او این قابلیت را داشت که به عنوان یک تاکتیک از سوی او قلمداد شود... ادامه دار شدن این سکوت در ماه های دوم و سوم را می شد به این دلیل ارزیابی کرد که مشاوران دلداده به رضایی بابادی که عموما در حوزه های رسانه ای فعال بودند، دست و دلشان به ترویج سبک مدیریت رازانی نمی رود... کسانی که برای بابادی سایت خاطرات راه اندازی کرده بودند ظاهرا حضور رازانی برایشان خوشایند نبود..
اما کشیده شدن این سکوت، کم تحرکی و البته ماندگاری چیدمان مدیریتی کم توان بابادی به نیم سال اول حضور رازانی در کرمانشاه اما نگران کننده است...
فضای انتخاباتی و سیاسی که رهبر معظم انقلاب نیز طولانی شدن آن را برای پیشبرد برنامه های توسعه ای مضر دانستند باعث شده است که استان نیازمند کرمانشاه در سایه یک مدیریت کم نشاط آسیب پذیر تر از گذشته باشد.
تردیدی وجود ندارد که استان کرمانشاه اینروزها بیکارترین، کم نشاط ترین و کم تحرک ترین استان کشور در حوزه اقتصاد، عمران و فرهنگ است و تا بخواهید سیاست و سیاست زدگی جای آن را گرفته است...
به نظر می رسد چوب خط روزهایی که سکوت و سکون در مدیریت اسدالله رازانی به حساب تاکتیک مدیریتی وی نوشته شود پر شده است و همه نخبگان و مردم چشم به را اقدامات عملیاتی آقای استاندار هستند...
تردیدی وجود ندارد که گذشته باید چراغ راه آینده باشد.
انتهای پیام/م
دوران کمای مطلق پیشرفت و توسعه در کرمانشاه با نام رضایی بابادی به عنوان اولین استاندار دولت روحانی در کرمانشاه عجین شد... تقابل از سر بی تدبیری با مدیران بومی، حوزه سیاست زده معاونت سیاسی و امنیتی و بخش عمرانی تحت فشار از سوی احزاب دولتی در کنار استفاده از مشاوران ضعیف و البته با مواضع رادیکال از استانداری کرمانشاه مجموعه ای واگرا که زبان زد کشور شده بود، ساخت.
فشار رسانه ها و باز خورد ضعیف عملکردی از رضایی بابادی که نتیجه استیصال وی در برابر یک هژمونی مدیریت خانوادگی در کرمانشاه بود، باعث شد او خیلی زود کرمانشاه را ترک کند و این تغییر کمترین معارضی نداشته باشد.
اسدالله رازانی با سابقه ای ممزوج از سیاست و اقتصاد و البته از تبار استانداران دو دهه اخیر کرمانشاه (برادران هم فرهنگ لر زبان) به جنگ مشکلات روی هم انباشته کرمانشاه آمد.
شاید اولین انتظار از وی بر هم زدن ترکیب و چیدمان نا کارآمد مدیران حلقه اول استانداری کرمانشاه به عنوان دست پخت شب مانده استاندار معزول بود... اتفاقی که با گذشت نزدیک به چهار ماه از مدیریت رازانی هنوز هم آنچنان که باید و شاید محقق نشده است.
اظهار نظر های اندک و نمودهای گفتاری از برنامه های اسدالله رازانی برای کرمانشاه در یک ماهه نخست مدیریت او این قابلیت را داشت که به عنوان یک تاکتیک از سوی او قلمداد شود... ادامه دار شدن این سکوت در ماه های دوم و سوم را می شد به این دلیل ارزیابی کرد که مشاوران دلداده به رضایی بابادی که عموما در حوزه های رسانه ای فعال بودند، دست و دلشان به ترویج سبک مدیریت رازانی نمی رود... کسانی که برای بابادی سایت خاطرات راه اندازی کرده بودند ظاهرا حضور رازانی برایشان خوشایند نبود..
اما کشیده شدن این سکوت، کم تحرکی و البته ماندگاری چیدمان مدیریتی کم توان بابادی به نیم سال اول حضور رازانی در کرمانشاه اما نگران کننده است...
فضای انتخاباتی و سیاسی که رهبر معظم انقلاب نیز طولانی شدن آن را برای پیشبرد برنامه های توسعه ای مضر دانستند باعث شده است که استان نیازمند کرمانشاه در سایه یک مدیریت کم نشاط آسیب پذیر تر از گذشته باشد.
تردیدی وجود ندارد که استان کرمانشاه اینروزها بیکارترین، کم نشاط ترین و کم تحرک ترین استان کشور در حوزه اقتصاد، عمران و فرهنگ است و تا بخواهید سیاست و سیاست زدگی جای آن را گرفته است...
به نظر می رسد چوب خط روزهایی که سکوت و سکون در مدیریت اسدالله رازانی به حساب تاکتیک مدیریتی وی نوشته شود پر شده است و همه نخبگان و مردم چشم به را اقدامات عملیاتی آقای استاندار هستند...
تردیدی وجود ندارد که گذشته باید چراغ راه آینده باشد.
انتهای پیام/م
دوران کمای مطلق پیشرفت و توسعه در کرمانشاه با نام رضایی بابادی به عنوان اولین استاندار دولت روحانی در کرمانشاه عجین شد... تقابل از سر بی تدبیری با مدیران بومی، حوزه سیاست زده معاونت سیاسی و امنیتی و بخش عمرانی تحت فشار از سوی احزاب دولتی در کنار استفاده از مشاوران ضعیف و البته با مواضع رادیکال از استانداری کرمانشاه مجموعه ای واگرا که زبان زد کشور شده بود، ساخت.
فشار رسانه ها و باز خورد ضعیف عملکردی از رضایی بابادی که نتیجه استیصال وی در برابر یک هژمونی مدیریت خانوادگی در کرمانشاه بود، باعث شد او خیلی زود کرمانشاه را ترک کند و این تغییر کمترین معارضی نداشته باشد.
اسدالله رازانی با سابقه ای ممزوج از سیاست و اقتصاد و البته از تبار استانداران دو دهه اخیر کرمانشاه (برادران هم فرهنگ لر زبان) به جنگ مشکلات روی هم انباشته کرمانشاه آمد.
شاید اولین انتظار از وی بر هم زدن ترکیب و چیدمان نا کارآمد مدیران حلقه اول استانداری کرمانشاه به عنوان دست پخت شب مانده استاندار معزول بود... اتفاقی که با گذشت نزدیک به چهار ماه از مدیریت رازانی هنوز هم آنچنان که باید و شاید محقق نشده است.
اظهار نظر های اندک و نمودهای گفتاری از برنامه های اسدالله رازانی برای کرمانشاه در یک ماهه نخست مدیریت او این قابلیت را داشت که به عنوان یک تاکتیک از سوی او قلمداد شود... ادامه دار شدن این سکوت در ماه های دوم و سوم را می شد به این دلیل ارزیابی کرد که مشاوران دلداده به رضایی بابادی که عموما در حوزه های رسانه ای فعال بودند، دست و دلشان به ترویج سبک مدیریت رازانی نمی رود... کسانی که برای بابادی سایت خاطرات راه اندازی کرده بودند ظاهرا حضور رازانی برایشان خوشایند نبود..
اما کشیده شدن این سکوت، کم تحرکی و البته ماندگاری چیدمان مدیریتی کم توان بابادی به نیم سال اول حضور رازانی در کرمانشاه اما نگران کننده است...
فضای انتخاباتی و سیاسی که رهبر معظم انقلاب نیز طولانی شدن آن را برای پیشبرد برنامه های توسعه ای مضر دانستند باعث شده است که استان نیازمند کرمانشاه در سایه یک مدیریت کم نشاط آسیب پذیر تر از گذشته باشد.
تردیدی وجود ندارد که استان کرمانشاه اینروزها بیکارترین، کم نشاط ترین و کم تحرک ترین استان کشور در حوزه اقتصاد، عمران و فرهنگ است و تا بخواهید سیاست و سیاست زدگی جای آن را گرفته است...
به نظر می رسد چوب خط روزهایی که سکوت و سکون در مدیریت اسدالله رازانی به حساب تاکتیک مدیریتی وی نوشته شود پر شده است و همه نخبگان و مردم چشم به را اقدامات عملیاتی آقای استاندار هستند...
تردیدی وجود ندارد که گذشته باید چراغ راه آینده باشد.
انتهای پیام/م
,
دوران کمای مطلق پیشرفت و توسعه در کرمانشاه با نام رضایی بابادی به عنوان اولین استاندار دولت روحانی در کرمانشاه عجین شد... تقابل از سر بی تدبیری با مدیران بومی، حوزه سیاست زده معاونت سیاسی و امنیتی و بخش عمرانی تحت فشار از سوی احزاب دولتی در کنار استفاده از مشاوران ضعیف و البته با مواضع رادیکال از استانداری کرمانشاه مجموعه ای واگرا که زبان زد کشور شده بود، ساخت.
,,
فشار رسانه ها و باز خورد ضعیف عملکردی از رضایی بابادی که نتیجه استیصال وی در برابر یک هژمونی مدیریت خانوادگی در کرمانشاه بود، باعث شد او خیلی زود کرمانشاه را ترک کند و این تغییر کمترین معارضی نداشته باشد.
,,
اسدالله رازانی با سابقه ای ممزوج از سیاست و اقتصاد و البته از تبار استانداران دو دهه اخیر کرمانشاه (برادران هم فرهنگ لر زبان) به جنگ مشکلات روی هم انباشته کرمانشاه آمد.
,,
شاید اولین انتظار از وی بر هم زدن ترکیب و چیدمان نا کارآمد مدیران حلقه اول استانداری کرمانشاه به عنوان دست پخت شب مانده استاندار معزول بود... اتفاقی که با گذشت نزدیک به چهار ماه از مدیریت رازانی هنوز هم آنچنان که باید و شاید محقق نشده است.
,,
اظهار نظر های اندک و نمودهای گفتاری از برنامه های اسدالله رازانی برای کرمانشاه در یک ماهه نخست مدیریت او این قابلیت را داشت که به عنوان یک تاکتیک از سوی او قلمداد شود... ادامه دار شدن این سکوت در ماه های دوم و سوم را می شد به این دلیل ارزیابی کرد که مشاوران دلداده به رضایی بابادی که عموما در حوزه های رسانه ای فعال بودند، دست و دلشان به ترویج سبک مدیریت رازانی نمی رود... کسانی که برای بابادی سایت خاطرات راه اندازی کرده بودند ظاهرا حضور رازانی برایشان خوشایند نبود..
,,
اما کشیده شدن این سکوت، کم تحرکی و البته ماندگاری چیدمان مدیریتی کم توان بابادی به نیم سال اول حضور رازانی در کرمانشاه اما نگران کننده است...
,,
فضای انتخاباتی و سیاسی که رهبر معظم انقلاب نیز طولانی شدن آن را برای پیشبرد برنامه های توسعه ای مضر دانستند باعث شده است که استان نیازمند کرمانشاه در سایه یک مدیریت کم نشاط آسیب پذیر تر از گذشته باشد.
,,
تردیدی وجود ندارد که استان کرمانشاه اینروزها بیکارترین، کم نشاط ترین و کم تحرک ترین استان کشور در حوزه اقتصاد، عمران و فرهنگ است و تا بخواهید سیاست و سیاست زدگی جای آن را گرفته است...
,,
به نظر می رسد چوب خط روزهایی که سکوت و سکون در مدیریت اسدالله رازانی به حساب تاکتیک مدیریتی وی نوشته شود پر شده است و همه نخبگان و مردم چشم به را اقدامات عملیاتی آقای استاندار هستند...
,,
تردیدی وجود ندارد که گذشته باید چراغ راه آینده باشد.
,انتهای پیام/م
,]
ارسال دیدگاه