به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از املش ما ، میوه درخت « اربه محلی ( دیو اربه) » را درفصل پاییز از درخت می چینند بعد از جدا کردن دمبرک میوه ها را در ظرفی چوبی به شکل « ناو » می ریزند و آن ظرف را به این مناسبت « اربه ناو یا اربه ناف » گویند .
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, به نقل از , املش ما, املش ما, ، میوه درخت « اربه محلی ( دیو اربه) » را درفصل پاییز از درخت می چینند بعد از جدا کردن دمبرک میوه ها را در ظرفی چوبی به شکل « ناو » می ریزند و آن ظرف را به این مناسبت « اربه ناو یا اربه ناف » گویند .,حدود یک متر از کل ناو را با تخته ای جدا می کنند و سوراخی در آن تعبیه می کنند و مقداری « کولوش-ساقه ی برنج » را در جلوی سوراخ قرار می دهند که نقش آبکش را دارد .
,« اربه » را در قسمت بزرگتر ناو می ریختند و آن را با چوبی سرپهن به شکل « کوبه » له می کردند و بعد کمی خاکستر هیزم یا پوست برنج ( = فلfal ) روی آن می ریختند و بعد لگد می زدند . لگد زدن به تناوب انجام می گرفت پس از لگد زدن و چنگ زدن ناو را کمی به طرف خالی ظرف بلند می کردند تا « شیره » به دست آمده از آن سوراخ به ظرفی دیگر مثلا « تشت » منتقل گردد . زمانی که شیره ها کاملا چکیده شدند آن را در دیگی می ریزند و روی اجاق می گذارند تا بجوشد و کف سفید روی شیره را دور می ریزند و گرما می دهند تا آبش بخار شود .
,در طب سنتی به بیماران بیماری « فاویسم » و زردی (یرقان) اربه دوشاب می خوراندند که خاصیت درمانی داشت . ار آن جا که دوشاب دارای طبع گرم است بیشتر در فصل زمستان مصرف می شود .
,در زمستان « اربه دوشاب » را با برف بهم می آمیزند و می خورند که به آن « ورف دوشاب » می گویند .
, در زمستان « اربه دوشاب » را با برف بهم می آمیزند و می خورند که به آن « ورف دوشاب » می گویند .,هم چنین برنج برشته شده را با دوشاب مخلوط می کنن و به عنوان تنقلات استفاده می کنند .
,امروزه هنوز هم در گوشه و کنار گیلان و مازندران این خوراکی محلی تولید می شود .
,, ]
ارسال دیدگاه