به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نارخبر، هرکه برای خدا ازداوج کند و برای خدا کسی را به ازدواج دیگری درآورد،سزاوار ولایت و دوستی خداست. (المحجه البیضاء جلد3 صفحه 54)
ازداوج امری پسندیده، مطابق طبیعت، فطرت، شرع، عقل، حافظ بقای نسل، پاکی نسل، سنت پیامبر و فراتر از اینها امری مقدس است.
پس باید به هنگام، هرچه زودتر و بهتر به آن پرداخت. با این حال در جامعه ما وضعیت ازدواج برای برخی چهره ای دیگرگونه یافته است، چهره ای مشکل، پر دردسر، اختلاف آور، هزینه بر و.... ، درباره ی چگونگی پیدایش این طرز تلقی ها مباحث نظری فراوانی وجود دارد.
برخی علت را تحولات جمعیتی دهه شصت می دانند که شاهد رشد چشمگیر جمعیت و پیدایش توده ی جمعیتی بودیم که این توده ی جمعیتی در هر دوره ای که قرار گرفته است برای آن دوره حسب کثرت نفرات بحران به بار آورده است که دوران ازدواج یکی از آن دوره ها است.
برخی علت را بالارفتن سطح توقعات طرفین درگیر در امر ازدواج می دانند، برخی نیز علت را در ریشه های فرهنگی جستجو می کنند که تحولات فرهنگی دهه های گذشته جوانان را به سمت ارتباطات باز اجتماعی کشانده که نتیجه آن عدم رغبت به ازدواج یا آشنایی های مخرب قبل از ازدواج و در نتیجه انتخاب های احساسی یا اجباری و ... که منجر به تنش های رفتاری حتی پس از ازدواج می شود.
برخی نیز رشد تکنولوژیکی رسانه ای در عصر جدید را عاملی می دانند که به توسعه ارتباطات نامطلوب و فساد ذهنی و حریم شکنی انجامیده که مقدمه ی سایر ناهنجاری هاست اما همه ی این اتفاقات در برابر فرهنگ غنی دینی این مرز و بوم نمی توانند جز لایه های ظاهری جامعه را در زمان کوتاهی تحت تاثیر قرار دهد آنچه که امروزه باید مد نظر قرار گیرد این است که ما نیاز به فرهنگسازی در همه ی عرصه های ازدواج داریم. ازدواج مثل هر امر مهم دیگری با تحولات اجتماعی فعلی نیاز به بازخوانی، تعلیم دقیق به جوانان و... دارد.
یادآوری این نکته ضروری است که ازداواج براساس آموزه های دینی مسلمانان در نگاه اول یک مستحب موکد جلوه می نماید اما با نگاه دقیق تر در می یابیم که فقهای اسلام در هر پنج بخش احکام خمسه (واجب،مستحب،مباح، مکروه، حرام) به مساله ی ازداوج پرداخته اند یعنی ازدواج گاهی واجب، گاهی مستحب، گاهی مباح گاه مکروه و حتی گاهی حرام گردیده است.
در شرایط کنونی زندگی در عصر مدرن و با توجه به توسعه ی ارتباطات و تهاجم فرهنگی می توان امر ازداوج را از اهم واجبات به شمار آورد زیرا متاسفانه لغزشگاههای فراوانی بر سر راه جوانان ایجاد شده است.
نکته ی ظریفی در این میان وجود دارد که این است:
فرقی عمده بین وجوب ازدواج با دیگر واجبات وجود دارد و آن این است که تحصیل شرایط و مقدمات ازدواج صرفا تکلیف خود فرد نیست بلکه بنا بر آیه ی 24 سوره نور؛
« مردان و زنان بی همسر خود را همسر دهید همچنین غلامان و کنیزانی که شایستگی ازداواج دارند .» دستور خداوند نه تنها به جوانان که به دیگر مسلمانان نیز هست. به طور مثال اگر در جامعه ای بر تعدادی امر ازدواج واجب باشد بر دولتمردان و دیگر افراد مسئول و توانمند نیز واجب است که شرایط ازدواج آنان را فراهم کنند بر نمایندگان مجلس و قانون گذاران است که قوانین تسهیل ازدواج را به تصویب رسانند همچنین دیگر افراد، ارگانهای یک جامعه مخصوصا از نوع اسلامی اش!
در این خصوص باید گفت که هیچ مسلمانی بی مسئولیت نیست بر این اساس وقتی ازدواج واجب است تسهیل ازدواج هم بر همگان واجب می شود و باید زمینه های شکل گرفتن ازدواج فراهم آید. مانع تراشی در ازدواج مصداق «صد عن سبیل الله» ( اشاره به آیه ی 25 سوره مبرکه حج) محسوب می شود و بدیهی است هرکس باید به هر طریق که می تواند مشکلاتی را از سر راه این امر بردارد؛ نه تنها وظیفه ی آحاد جامعه ایجاد بستر وشرایط مناسب و آسان برای ازدواج است بلکه رفع موانع هم از واجبات این مهم به شمار می آید.
انتهای پیام/ک
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه