جست و جوی کلید تدبیر در کشورهای اروپایی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نسیم زنجان، سید حامد امیری از فعالین دانشجوئی استان زنجان در یادداشتی با عنوان "جست و جوی کلید تدبیر در کشورهای اروپایی"، نوشت : 

رفت و آمد های سیاسی – اقتصادی در دنیای اقتصاد راهی برای برقراری ارتباط های اقتصادی بین یک یا چند دولت است تا بتوانند از تضاد فرهنگی و ژئوپولوتیکی و فرصت ها و هزینه های یکدیگر استفاده کرده و در این روابط انتفاع اقتصادی و مالی برای خود کسب کنند. در همین روابط تجاری است که دانش ها و تکنولوژی انتقال پیدا کرده و هر کشوری چه پذیرای تکنولوژی و چه صادر کننده تکنولوژی اگر بتواند قراردادهای محکم و با ثبات بیشتری را منعقد کند میزان ریسک پذیری را کاهش داده و سود بیشتری را منتفع خواهد شد.

با شروع اجرای برجام و بازگشایی بازار های اروپایی به سوی ایران این رفت و آمد ها نیز بین مسئولان ایرانی و اروپایی وارد فصل جدیدی شده است . اما مثل همیشه و مثل ده ها برنامه ی اقتصادی دولت تدبیر و امید این بار نیز سردرگمی و نبود برنامه های کارشناسی شده در زمینه ی اقتصاد پسا برجام از سوی دولت محترم به چشم می خورد.

دولت محترم بهتر بود در این ایام و حتی قبل از اجرایی شدن برجام زمینه ای فراهم می آورد که ساختار های معیوب شکل گرفته در اقتصاد ایران ساماندهی و رفع می شد چرا که بنای اقتصادی که در سال های بعد از قطعنامه 598 و در زمان دولت سازندگی گذاشته شد طوری شکل گرفت که امروز حاصل آنرا در دولت تدبیر و امید ملاحظه می کنیم . اقتصادی لیبرالیزه شده ولی با پوسته ی اسلامی و با نام های اسلامی ، که همین ناهمگونی هسته و پوسته اقتصادی امروز مشکلاتی را برای ما ایجاد کرده که با هر برنامه و بسته و تحریم و تفاهمی ،معضلی از جایی بروز می کند.

بهتر بود دولت دست روی ساختار ها ی ضعیف اقتصاد ملی گذاشته و درصدد برطرف کردن آنها می شد. اقتصادی که وابستگی به نفت در ان بیداد می کند و دولت یازدهم هم با روندی که در پیش گرفته و شواهد عینی ماجرا و نوشته های اقتصادی رییس دولت نشان می دهد نظم نوین اقتصادی را پذیرفته و در پی هماهنگی با این نظم در حال پیشروی هستند .

در این میان کلام رییس جمهور محترم در مصاحبه با شبکه های بین المللی حائز اهمیت است : " من از روز اول انتخابم اعلام کردم که می‌خواهیم تنش با آمریکا را کاهش بدهیم و به نظر من، این تنش کاهش پیدا کرده است؛ اما هنوز برای حل همه مشکلات و رسیدن به نتیجه نهایی راه درازی در پیش داریم، این مسائل پیچیده هستند و به محض اینکه مطرح می شوند،انتخابات ایران یا انتخابات امریکا آغاز می‎‌شود؛ به هر ترتیب ما روزی این مشکلات را حل خواهیم کرد."

این سخن یعنی امنیت انرژی در تنگه ی هرمز یعنی سقوط بیش از پیش قیمت نفت و خام فروشی ایران در این نظم نوین اقتصادی و خارج شدن ذخایر خدادادی ای که با قیمت ناچیزی به سوی کشورهای صنعتی سرازیر می شود و در ایامی که در اینده شاهد آن خواهیم بود دیگر غربی ها از ذخایر نفتی خود نگرانی ای نخواهند داشت.

این وقایع از یکسو و قراردادهای به ظاهر اقتصادی ای که دولت در تور اروپاگردی خود با کشورهای صنعتی منعقد می کند از یکسو ،برجامی که برای ما می توانست فرصتی برای دریافت دانش و تکنولوژی باشد به تهدیدی در جهت ورود کالاهای خارجی و انهدام تولیدات داخلی تبدیل شده است اگر به نام شرکت هایی که در فرانسه و قرار داد هایی که با هیاهوی تبلیغاتی توسط دولت منعقد شده است نگاه کنیم خواهیم دید نه تنها تیم اقتصادی دولت برنامه ندارد بلکه کارایی لازم را نیز نداشته است.

شرکت هایی مانند توتال که سابقه ی آنها در ایران مؤید خیانت و کارشکنی های اقتصادی بوده بطوری که یکی از این خیانت ها عملکرد همین شرکت بود که ما تا مدت ها نتوانستیم از ذخایر گازی خود در فاز های 2 و 3 پارس جنوبی بهره برداری لازم را داشته باشیم و قطر در یک لابی پشت پرده با این شرکت از فرصت نهایت استفاده را برد. یا همین شرکت پژو که با اندک تلنگری بازار خودروی ایران را رها کرده و صنعت خودروی ما را بدون هیچ دانش و تکنولوژی مفیدی رها کرد و بازگشت.

تجار اروپایی بعد از این همه سال تجارت و غارت در بازار جهانی، اقتصاد ایران را لحظه به لحظه رصد می کنند در شرایطی که ایران جزو کشورهای رده پایین جدول بهبود محیط کسب و کار در دنیا ست کدام عقل سلیمی قبول می کند که سرمایه خود را وارد ایران کند و به فعالیت بپردازد.دولتی های یازدهم باید بجای عقد قراردادهایی که پول های آزاد شده در پسا برجام را دوباره به جیب اروپایی ها بر می گرداند بر روی مولفه های اقتصادی خود تمرکز کرده و با بهبود انها شرایط لازم را برای ورود سرمایه های خارجی محیا کنند.

انتهای پیام/رض