ارمغان مادری در مراسم رونمایی از مزار شهیده شاخص سال کلید خورد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زنان خبر ؛ مراسم رونمایی از مزار شهیده شاخص سال با همت بسیج جامعه زنان استان تهران در بهشت زهرا با حضور مینو اصلانی رییس بسیج جامعه زنان کشور، سردار علی نصیری فرمانده سپاه حضرت سیدالشهدا(ع) استان تهران، خانواده شهید طیبه واعظی و دوتن از خانواده شهدای مدافع حرم برگزار گردید.

در این مراسم از مزار شهیده طیبه واعظی، شهید مرتضی واعظی، شهیده فاطمه جعفریان و شهید مهدی جعفریان رونمایی شده و دو تن از خانواده های مدافع حرم نیز تقدیر کرده اند.

مجموعه ارمغان مادری، زندگینامه شهیده طیبه واعظی نیز در این مراسم ساخته علی اروجی کلید خورد که این مجموعه به صورت ۱۳ قسمت ۳۰ دقیقه ای پخش می شود.

شهید طیبه واعظی دهنوی در سال ۱۳۳۷ در یکی از روستاهای اصفهان متولد شد.در سال ۱۳۵۰ طیبه با پسر خاله مجاهدش ابراهیم جعفریان ازدواج کرد و این نقطه عطفی در زندگی او بود و همین ازدواج بود که مسیر زندگی او را به طور کلی دگرگون ساخت و او را وارد مرحله‌ای نوین کرد. طیبه با کمک شوهرش به مطالعه عمیق کتب مذهبی و آگاه کننده و تفسیر قرآن پرداخت و چون ابراهیم همان صداقت و ایمانی را که لازمه یک فرد مبارز است در وجود طیبه یافت او را در جریان مبارزات تشکیلاتی قرار داد و طیبه به عضویت گروه مهدیون در آمد. به خاطر مبارزه با شاه و تحت تعقیب بودن شوهرش از سال ۱۳۵۴ به زندگی مخفی روی آورد، ولی در نهایت در ۳۰ فرودین ۱۳۵۶ پس از دستگیری شوهرش، دستگیر شد و خواهر شوهرش، فاطمه جعفریان که او هم مبارز بود در این روز کشته شد. در سال ۱۳۵۴ به علت تعقیب ساواک با اتفاق همسر و کودک شیرخواره اش زندگی مخفی را انتخاب نمودند. روز سی ام فروردین ۵۶، در پی دستگیری یکی از اعضای گروه در تبریز، یکی از گشت های بازرسی به ابراهیم مشکوک شد و او را دستگیر کرد. در بازرسی بدنی او اجاره خانه ی منزل تبریز را پیدا نمودند و خانه تحت‌نظر قرار می‌گیرد.

طبق قرار قبلی که ابراهیم و طیبه داشتند اگر ابراهیم دیر به خانه می‌آمد، طیبه می‌بایست اسناد و مدارک را می‌سوزاند و خانه را ترک می‌کرد. طیبه همین کار را انجام داد، غافل از آنکه خانه زیر نظر است. صبح بر سر قرار با برادرش مرتضی می‌رود، غافل از آنکه مأموران در پی او هستند. در قرار با مرتضی ماجرای نیامدن ابراهیم را می‌گوید و بدین ترتیب، مرتضی هم شناسایی می‌شود. سپس به خانه باز می‌گردد تا خانه را از نارنجک و اسلحه پاکسازی کند غافل از اینکه ساواک منتظر اوست. طیبه پس از اتمام فشنگ‌هایش به همراه فرزند چهار ماهه اش مهدی دستگیر می‌شود و با دستگیری طیبه، مرتضی که از دور شاهد ماجرا بود در دفاع از طیبه به مأموران شلیک می‌کند و در درگیری به شهادت می‌رسد. از خانه طیبه برگه اجاره خانه مرتضی را پیدا می‌کنند و به خانه آن‌ها می‌روند. فاطمه جعفریان همسر مرتضی حدود سه ساعت مقاومت کرد اما او نیز به شهادت رسید. وقتی ساواک طیبه را دستگیر و به دست‌هایش دستبند زده بودند، گفته بود: مرا بکشید ولی چادرم را برندارید.

طیبه، ابراهیم و پسرشان محمدمهدی را پس از دو چند روز شکنجه از تبریز به کمیته تهران منتقل می‌کنند و یک ماه تمام آن‌ها را زیر سخت ترین شکنجه‌ها قرار می‌دهند و سرانجام در سوم خرداد ۵۶ زیر شکنجه به شهادت می‌رسند. روز سوم اردیبهشت روزنامه‌ها خبر شهادت فاطمه و مرتضی را نوشتند ولی دیگر از ابراهیم خبری نشد و بعد از پیروزی انقلاب خانواده از عروج او و طیبه با خبر شدند. محمدمهدی فرزند خردسال آن‌ها توسط ساواک به پرورشگاهی سپرده شد و گفته بودند که پدر و مادر این کودک بر اثر اعتیاد فراوان از دنیا رفته اند و برای اینکه کسی او را نشناسد، نام او را شهرام گذاشته بودند. دو سال بعد فرزند آن‌ها با پیگیری های فراوان در پرورشگاه پیدا شده و به آغوش خانواده باز می‌گردد.