دقیانوس جایی که نه آمار مهم است و نه تخریب

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از بوتیا ، چندی پیش بود که دومین کنگره ملی تاریخدانان ایران در شهرستان جیرفت برگزار شد و شرکت کنندگان در آن از مناطق باستانی این شهر ( تپه های کنارصندل و شهر دقیانوس ) ، دیدن کردند. اما انگار این کنگره هیچ نتیجه نداشته است و فقط مقالاتی درآن ارائه شده است و بس.

اگر امروز که کشور با تحریم ها مواجه است نتوانیم از ظرفیت گردشگری استفاده کنیم برگزاری چنین کنگره هایی تنها به هدر دادن پول کشور است.

این تصاویری که در ادامه می بینید بخشی از یک خانه قدیمی خشت و گلی نیست اینها هزاران سال تمدن خفته یک سرزمین با مردمانی نجیب را یادآور می شوند که اکنون پس از هزاران سال سر از خاک بیرون اورده اند و با بی تدبیری و عدم مدیریت کافی به چنین روزی مبتلا شده اند.

وقتی نظر دلسوزان این تاریخ کهن که عمر آن به سده های دوم ، سوم و چهارم هجری میرسد را می پرسیم همه آرزو می کنند ای کاش هرگز از دل خاک بیرون نمیامدند تا به چنین روزی دچار شوند (آری شهر قدیم جیرفت دقیانوس را می گویم) شهری که زمانی که مردم متمدن آن تجارت می کردند یا در مسجد جامع آن نماز می خواندند بسیاری از کشورهایی که اکنون سربرآورده و ادعای تمدن می کنند وجود خارجی نداشتند ولی با قاچاق اشیا و وسایل یافت شده در این مناطق برای خود تمدن دروغین ساختند و در موزه ها نگهداری می کنند موزه هایی که باید در جیرفت مهد این تمدن ساخته می شد که به قول دکتر علی محمد ولوی تاریخدان و دبیر دومین کنگره ملی تاریخدانان ایران می توانست با تدبیر و برنامه ریزی و جذب توریست سالیانه میلیاردها دلار عاید این شهر کند و دهها شغل ایجاد کند ولی اکنون فقط با دیدن آن باید آه از نهاد برآید و تاسف خورد که با هر قطره باران یک گوشه از این تمدن شسته و فرسوده می شود ولی با احداث سایه بان و نگهداری اصولی می شود جلوی آن را گرفت تا آیندگان ما نیز از این تاریخ خفته آگاه شوند و از نزدیک ببینند نه اینکه آن را در آرشیو نشریات و سایتها جستجو کنند…
فرصت ها و ظرفیت ها
یکی دیگر از نکاتی که قابل ذکر است توریست پذیری این مجموعه تاریخی است و اینکه مسیر مواصلاتی آن از سمت شهر جیرفت تا ورودی شهر قدیم زیباسازی نشده و چهره مناسبی ندارد که باز جای دارد مسئولین مربوطه چاره اندیشی نمایند ودر سفری که معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان میراث فرهنگی کشور روز پنجشنبه به جیرفت دارد این موارد هم پیگیری شود.

نکته دیگر که توسط یکی از بازدید کنندگان در گفتگو با خبرنگار ما مطرح شد این بود که چرا میرا ث فرهنگی یا نهادهای زیربط از این فرصت ها استفاده نمی کنند و در نتیجه خدمات دهی مناسبی در این مجموعه داشته باشند. وی گفت معمولا به اکثر مناطق باستانی یا تاریخی کشور که سفر می کنم می بینم بلیط فروشی راه اندازی شده یا مغازه و بوفه و پارک کوچکی در جوار مکان مورد بازدید مهیا شده تا مورد استفاده بازدید کنندگان قرار گیرد و هم اشتغالزایی و سود عاید سرویس دهندگان میشود و در جهت خدمات رسانی بهتر مورد استفاده قرار می گیرد که در اینجا مشاهده نکردم.
وی همچنین گفت ما همیشه نباید منتظر اعتبارات و تدبیر دولت در این قسمت باشیم می توانیم با شراکت بخش خصوصی یا حداقل دهیاری همین منطقه این کارهای رفاهی را تهیه و در اختیار عموم بازدید کنندگان قرار دهیم ….

موارد دیگری که در این بازدیدها نمود دارد کسانی هستند که برای انداختن عکس یادگاری بر روی دیوارها و خشتهای این مجموعه پا می گذارند و یا به آنها تکیه میدادند که زمینه تخریب آنها را فراهم می کند یا کسانی که می خواهند آجر ، سفال یا … را برای یادگاری همراه خود ببرند که اگر قرار بر این باشد و کسی تذکر ندهد عاقبت بدی در انتظار این مکان تاریخی است.