به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از گولان سقز، حال با این تفاسیر باید این پرسش کلیدی را مطرح نمود که به راستی شاخصه های امید به زندگی در میان اقشار سالمند جامعه در چه وضعیتی قرار دارد؟
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, گولان سقز,
با نگاه اجمالی می توان بر این مسأله رهنمون شد که متأسفانه دولت اعتدال از بسیاری از عناصر پا به سن گذاشته و پیشکسوت متموّل نه در عرصۀ انتقال تجربیات بلکه در متن اجرایی کشور و به جای جوانان بهره گرفته است، به نحوی که دولت روحانی هم اکنون با میانگین سنی 57 سال عنوان پیرترین دولت پس از انقلاب را به خود اختصاص داده است.
,
لیکن واقعیت این است که سیطرۀ فضای یأس و ناامیدی و توهم ناکارآمدی پیشکسوتان در جامعه و نیز ناهنجاری های فرهنگی موجود در نسل جوان در رد و طرد پیشکسوتان در نوع خود موجبات افزایش مشکلات روحی سالمندان را موجب شده است. هم چنین وجود رویکرد ناسپاسی در جامعه نسبت به سالمندان و نیز اتخاذ سیاست های نادرست در دولت اتدال و تدبیر در غفلت از ظرفیت عظیم سالمندان در مقولۀ انتقال تجربیات به نسل جوان در مولفه های اقتصادی، فرهنگی ... نابسامانی های موجود در افزایش یأس و ناامیدی به زندگی در میان ریش سفیدان جامعه تشدید کرده است.
,
لذا از یک سو رویکرد دولت اعتدال در ظاهر در بهره گیری از پیران و پیشکسوتان متمول(بخوانید وزرای تکنوکرات دولت کارگزاران) با شعار تجریه گرایی در ارکان اجرایی کشور منحصر شده است! لذا به نظر می رسد در این میان دولت دچار رویکرد دوگانه و پارادوکسیکال شده است، زیرا دولت تدبیر و امید که در همه حال شعار پیروی از مظاهر تمدنی غرب را مطرح می کند در این مسأله دقیقاً برخلاف سیاست های برخی دولت های پیشرفتۀ غربی در استفاده از تجربیات ارزشمند پیشکسوتان و سپردن مناصب اجرایی به جوانان... و به نحو معکوس اقدام کرده است لذا علیرغم وجود سیل بیکاران در میان نسل جوان دولت آقای روحانی با چالش به کارگیری نیروهای پیرو فرتوت در رأس مناصب اجرایی دولت مواجه است، در حالی که شایسته بود از پیران و پیشکسوتان در مناصب مشاوره ای و برای انتقال تجربیات به نسل جوان استفاده می شد تا توان و انرژی نیروی جوانی با تجربیات گرانبهای سالمندان ممزوج گردد که تحقق این مسأله می توانست به رشد و پیشرفت در مولفه های گوناگون منتهی گردد.
,
بی شک تأثیرات و پیامدهای فقر و تورم و بیکاری شدید و فشار اقتصادی در افزایش فشار روحی و روانی به سالمندان جامعه غیر قابل انکار است در این میان نقش دولت به علت اعمال سیاست های نادرست اقتصادی و تعمیق تورم، رکود و فقر و بیکاری در جامعه در افزایش ناامیدی سالمندان و حتی جوانان به زندگی غیر قابل انکار است.
,
جای بسی تأسف است که نه تنها سیاست های دولت در راستای بی اعتنایی مطلق به حیات مادی و معنوی سالمندان و غفلت از تجربیات گرانبهای ریش سفیدان جامعه سپری می شود بلکه مسئولان اجرایی کشور به ویژه استانداران به جای بهره گیری از توانمندی های مستشاری سالمندان در مقولۀ اقتصاد مقاومتی و دیگر مولّفه های اجتماعی و فرهنگی... صرفاً در راستای اهتمام به طبقه ثروتمند(مرفهین بی درد) جامعه اقدام می کند که برخی اقدامات دولت از قبیل پرداخت هزینۀ 94 هزار میلیارد تومانی دولت برای خرید 118هواپیمای ایرباس موید این مدعا است، در حالی که در وضعیت نابسامان اقتصادی جامعۀ اسلامی مقولۀ اشتغال جوانان و نیز بهره گیری از تجربیات سالمندان در متن اقتصاد مقاومتی می تواند در نوع خود شاخصه های امید به زندگی و نیز اثبات کارآمدی پیشکسوتان جامعه را بیش از پیش به منصۀ ظهور رساند .
,
به عنوان نمونه می توان به رویکرد فرماندهان نهاد بسیج و سپاه اشاره نمود که در راستای عیادت از سالمندان و حمایت و تقدیر از زحمات پیشکسوتان جامعه اقدمات در خور تحسین به ارمغان گذاشته اند، این رویکرد مطلوب و تحسین برانگیز در حالی است که سیاست های دولت تدبیر و امید به گونه ای در غفلت از اقتصاد مقاومتی و حمایت از مرفهین بی درد جامعه منحصر شده است که نه تنها موج یأس و ناامیدی زندگی مادی و معنوی سالمندان جامعه را به شدت تهدید کرده است بلکه چالش های روحی موجود به نسل جوان بیکار نیز سرایت نموده است که گسترش این آسیب و نقیصه، سن سالمندی در کشور را به شدت کاهش داده است در حالی که برخی جوامع غربی پیشرفته صنعتی غالباً از سالمندان در راستای انتقال تجربیات به ویژه برای مشورت به جوانان در مناصب حساس و کلیدی بهره می گیرندکه به نظر می رسد دولتی که ادعای غرب گرایی آن گوش فلک را کر کرده است لزوم بهره گیری از برخی نکات مثبت اینگونه جوامع همچون استفاده از سالمندان در جایگاه مستشاری و انتقال تجربه... می تواند روزنۀ امید به زندگی را در میان سالمندان ارتقا بخشد.
,
انتهای پیام/م
,
ارسال دیدگاه