علی شانا،مردی از جنس طیب در فردیس

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛

به نقل از فردیسان،نام  طیب برای همه ی مردم یادآور یک جوانمرد انقلابی است که جان خود را فدای آرمان و اعتقاد خود به انقلاب اسلامی کرد ،طیب حاج رضایی یکی از کسانی بود که در رژیم پهلوی به دلیل حمایت از نهضت امام خمینی به جوخه اعدام سپرده شد.

طیب از کسانی بود که امام خمینی در مورد او فرمود:طیب،حر ی دیگر است.

از افراد انقلابی فردیس که در دوره ی انقلاب زحمات زیادی  برای به ثمر رساندن انقلاب کشیدند نام علی شانا را زیاد می شنویم.

علی شانا یکی از جوانمردان انقلابی فردیس بود که از مرام و معرفتش تعریف زیادی شنیدیم، از احوالاتش که جویا می شویم می گویند: سال هاست که دار فانی را وداع گفته اما خاطراتش در دل مردم قدیمی و انقلابی فردیس زنده است و هر وقت اسمش می آید یک “خدا بیامرز”را هم به دنبال اسمش می آورند.

دوستانش می گویند: اگر طیب یکی بود علی شانا هم یکی بود،مسیر او همان مسیرطیب بود،او یکی از خادمین و جاروکشان  اهل بیت بود .

علی شانا از کسانی بود که پیرو خط امام بود و وقتی دعوت امام راشنید به پاس لبیکی که گفته بود تا آخر ایستاد.

از اخلاق و مرامش می پرسیم و آنها می گویند:علی برای همه در فردیس ثابت شده بود او فقط به دنبال  کمک کردن به مردم  بود و هرجا که می دید  کسی نیاز به دست گیری دارد پیشقدم می شد،او حتی  خانه ی شخصی خود را برای حل مشکلات مالی یکی از اهالی فروخت و خود اجاره نشین شد،کاری که شاید الان کمترکسی حاضر باشد برای عزیزترین افراد زندگیش انجام دهد اما مرام علی شانا چیز دیگری بود.

دوست صمیمی علی شانا می گوید: او شبانه روز به دنبال انقلاب بود او خود را فدای انقلاب کرده بود و بعد از انقلاب هم در جبهه ی جنگ و جهاد شرکت داشت او تا دریکی از عملیاتها ترکشی به معده او اصابت کرد و جانباز شد اما هیچ وقت کسی از مجروحیت او مطلع نشد چرا که او معتقد بود او برای کسی  به جهاد رفته که اجرش محفوظ است  و تا زمانی که از این دنیا رفت،کسی از مجروحیتش خبر دار نشد.

ریش سفیدان و قدیمی های فردیس می گویند: او بعد از انقلاب هم  نفر اول کمک بود و هر جا می توانست قدمی برای حل مشکل بردارد بی شک او یکی از حاضرین بی دعوت بود.

سال هاست که نام طیب و طیب ها به یک خاطره ی خوش از مرام و مردانگی درذهن مردم تبدیل شده است وحالا در آستانه سال نو شاید یاد کردن از آنها به زدودن گرد و غبار غرور و  دلبستگی هایمان کم  کند و نور معرفت و مردانگی برای کمک به نیازمندان در دلهایمان فروزان کند تا روزی هم خدابیامرزی هم به دنبال اسم یمان بر زبان  مردم بنشیند.

انتهای پیام/رض