به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ملکشاهی خبر، "علی میرزایی" دکترای جامعه شناسی در یادداشتی نوشت: خانواده ایرانی با چالش های بسیاری روبروست، تغییر نقش وجایگاه زنان، افزایش میزان طلاق، کاهش میزان ازدواج، تغییر نگاه به نقش همسر، مرکزیت تصمیم گیری خانواده در جامعه و... به مجموعه ای از نقش های متعارض انجامیده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ملکشاهی خبر,توجه به دوام یا فروپاشی خانواده به دلیل نفوذ مدرنیته در جامعه ایران، دل نگرانی هایی برای کارشناسان در حوزه خانواده در ایران به وجود آورده است. ومهم ترین دلیل این دل نگرانی، تحولات و دگرگونی های فراوانی است که تقریبا در تمامی ابعاد و زوایای ساختی-کارکردی خانواده به وجود آمده است. به عبارتی تغییرات و تحولاتی که در غرب به مثابه مدرنیته و جهانی شدن اتفاق افتاده است، پیامدهایی را از طریق دنیای اطلاعات و ارتباطات بر سایر نقاط دیگر جهان به جای گذاشته است وچون همه این تحولات از درون نیست وبه جوامعی که وارد می شود، فرهنگ سازی نشده، بحران هایی را در زندگی مردم جهان به وجود آورده است ودر این میان؛ جامعه ایران نیز از این تحولات دور نبوده است. لذا تعدادی ازگروههای اجتماعی که به اعتبار خودها و هویت های تازه می توان آنها را گروههای جدیدی خواند، درباره جهان اجتماعی خود به نحوی دیگر می اندیشند، با معیارهایی متفاوت آن را ارزیابی می کنند، خواست ها و آرزوهای دیگری دارند و در مجموع، سبک دیگری از زندگی را ترجیح می دهند.
,بالطبع این تحول و دگرگونی به دلیل فرهنگی بودنش بیش از همه جا اثر خود را در کانون خانواده به جا می گذارد. به عبارتی؛ خانواده ایرانی نیز تغییراتی را درخود پذیرفته است و به دلیل از بین رفتن انفصال در فضا و مکان بازاندیشی در اعمال و رفتار، بی اختیاری و رهاشدگی انسانها در جامعه و خانواده وضعیتی را به وجود آورده است که کارشناسان علوم اجتماعی؛ وضعیت قرمز را برای زوال خانواده ایرانی اعلام کرده اند که مصادیق بارز آن افزایش طلاق، افزایش حضور زنان در حوزه اشتغال، کاهش فرزندآوری، کم رنگ ساختن باورهای مذهبی خانواده، تغییر در نگرشهای جنسیتی، چگونگی تغییر در شیوه گذراندن اوقات فراغت خانواده ها، میزان افزایش استفاده از رسانه ها، تغییر در ارتباطات دختران و پسران، به وجود آمدن شکل های جدیدی از خانواده ها؛ تغییر در چگونگی حیات عاطفی خانواده هاو...؛ را به وضوح می توان در سطح جامعه مشاهده کرد.در این راستا؛ تغییر شکل فرسایش سرمایه فرهنگی و اجتماعی خانواده که ناشی از تجددگرایی ونوگرایی خانواده ایرانی است؛ سیر صعودی خود را طی می نماید.
,سریالهای ماهواره ای با انواع رنگ ولعاب ها در اختیار جامعه ما قرار دارد ومخصوصاً زنان خواه ناخواه ظاهر و سبک وشیوه زندگی شان را با زنان و دختران این سریالها مقایسه می کنند و از طرف دیگر مردی که در این بازار مصرف، برای تامین نیازهای خانواده مدام تلاش می کند، مجبور است حتی صبح تا شب کارکند ولی بخاطر نوع فضاسازی های ذهنی – فرهنگی این سریالها، ممکن است تلاش هایش چندان به چشم خانواده نیاید چون تلاشهای او با مردانی در سریالها مقایسه می شود که آنها بهترین خانه های مجلل و بهترین ماشین ها و غذاها را در اختیار همسر و فرزندان خود قرار داده اند، لذا رنان و دختران و پسران این خانواده ها خودشان را با شخصیت های این سریالها همانندسازی می کنند. بنابراین زن انتظار دارد مرد او همان رفتارها را داشته باشد که در سریالها می بیند. کادوهای گران قیمت بخرد، هرچند وقت یک بار همسرش را به اصطلاح سورپرایز کند، حتی اگر این انتظار را هم نداشته باشد به هر حال آن حسرت و اندوه در دل این آدمها کاشته می شود که چرا به این امکانات دسترسی ندارند.
,بعلاوه امروزه تحت تاثیر سریالها و فیلم های هالیودی در زنان یک تغییر نگرشی ویک بازنگری نسبت به بدن وزندگی زناشویی وهمسریابی رخ داده است که به سمت افراط در زیبایی گرایش دارد وتجلی این افراط در زیبایی گرایی در انواع عمل های جراحی گونه و صورت ولب و در مصرف زیاد لوازم آرایشی است و گاه حتی از جامعه غربی که مهد و مبدع این حرکت هاست جلو می زنند که این تاثیر منفی نتیجه خود را در کاهش نرخ باروری در جامعه نشان می دهد واگر این روند ادامه داشته باشد ومدیریت نشود در آینده با نرخ رشد منفی مواجه هستیم چون این زن به جای اینکه به نقش مادرانه خود اهمیت بدهد، سرمایه زندگی خود را زیبایی اش می داند و طبیعتاً سعی می کند با هر ترفندی آن را نگه دارد و احتمالا حاضر نیست که زیبایی خود را فدای حاملگی و دردسری تربیت و پرورش فرزندان کند.
,اما واقعیت امر این است که ما نباید نقش خودمان را پنهان کنیم که به جای فرافکنی و تکنولوژی وتمدن غربی و فرافکنی آثاری که رسانه های خارجی در جامعه می گذارند باید چاره اندیشی کنیم و اعتراف کنیم که تکنولوژی آمده، و از این به بعد نیز قطعا در آینده خواهد آمد و تشدید هم خواهند شد. حالا ما بعنوان یک تمدن اسلامی ایرانی، بعنوان یک جامعه دینی وبه عنوان یک ملت فهیم وآگاه باید یک راه حل اصولی ودرست را پیدا کنیم که چگونه می توانیم خویشتن خویش را در درون این بستر سیال فناورانه حفظ کنیم و در برابر این تکنولوژی چگونه سیاست گذاری و عمل کنیم که هویت خودمان را از دست ندهیم نه اینکه در مقابل تکنولوژی وقابلیت های آن قدعلم کنیم. مثلا ویدئو آمد ما سالها با ویدئو مبارزه کردیم اما نه تنها از بین نرفت بلکه تکنولوژی ماهواره نیز به آن اضافه شد و علی رغم اینکه خرید وفروش و استفاده از ماهواره ممنوع شد ولی نه تنها از بین نرفت بلکه اینترنت هم به آن اضافه شد و اینترنت آمد ونه تنها از بین نرفت بلکه گشترش پیدا کرد و به شبکه های مجازی وموبایلی تبدیل شد و درآینده ای نه چندان دور می بینیم بدون نیاز به مخابرات همه مردم به محتواهای اینترنتی دسترسی خواهند داشت، لذا ضروری است که ما بعنوان یک بازیگر فعال در این عرصه نقش آفرینی کنیم ومحتوایی عرضه کنیم که بتواند جذابیت داشته باشد و دقت و توجه مخاطبان را جذب کند واز آن طریق بتوانیم هویت تاریخی، ارزشها، آرمانها و اعتقادات خودمان را تداوم ببخشیم. ولی در کل، آنچه از خانواده در وضعیت فعلی ؛ استنباط می شود، پذیرش این واقعیت است که خانواده ایرانی در حال گذار است و نه زوال. در حقیقت خانواده ایرانی دچار خستگی مفرطی شده است که کارشناسان و صاحبنظران در این مورد باید به بررسی بیشتر بپردازند و کمک کنند که بتوان این بار سنگین را از دوش خانواده برداشت و راه حلهایی برای کاهش میزان طلاق، کم رنگ شدن اعتقادات و باورهای دینی ، فردگرایی، دگرگونی صمیمیت، پارانویا یا بدبینی وکج باوری در روابط زوجها،پورنوگرافی یا هرزه نگاری، عرفی شدن خانواده، ترویج عشق های مثلثی وفعالیت های خارج از حد جنبش های فیمینیستی ، تضعیف شبکه های خویشاوندی خشونت خانوادگی علیه کودکان، زنان و... ارائه دهند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه