چرا در دولتی که معتقد بود فساد در تاریکی رشد می‌کند، همه چیز محرمانه شد؟!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از یزد رسا نوشت: «من توان‌مندی دولت را، در تقویت پایگاه اجتماعی آن و پای‌بندی به عهد و پیمانی که با مردم بسته است می‌دانم. لازمه این پای‌بندی، وفاداری و راست‌گویی در برابر مردم است. در آئین ما اساس دین‌داری، ادای امانت و پای‌بندی به عهد و پیمان است. راست‌گویی سبب اصلاح امور و دروغ‌گویی سبب تباهی کارهاست. که مولایمان علی (ع) فرمود: «اصل الدین اداء الامانة و الوفاء بالعهود» و همچنین: الصدق صلاح کل شیء و الکذب فساد کل شیء»

«دولت خواهد کوشید داشته‌ها و نداشته‌ها و عوامل مساعد و نامساعد پیش رو را با صراحت و صداقت با مردم در میان بگذارد و برای گذر از تنگناها، از قوای دیگر و مردم استمداد جوید.»
این جملات بخشی از سخنان حسن روحانی در مراسم تنفیذ حکم ریاست جمهوری است. وی همچنین در مراسم تحلیف در مجلس شورای اسلامی تاکید کرد: «دولت تدبیر و امید بر حاکمیت قانون، رعایت حقوق و آزادی‌های همه شهروندان، پاسخگویی به جامعه و به مدیریت علمی، تأکید خواهد داشت.»

با گذشت قریب به سه سال از آن سخنان مردم مزد حمایت های خود را گرفتند. روحانی از ابتدا مشکلات را به گردن احمدی نژاد انداخت و حل آن را به مذاکره و برداشته شدن تحریمها موکول کرد. اکنون که برجام به فرجام رسیده است روحانی نیز وفاداری و راست‌گویی را فراموش کرده و بر تمامی مراودات، قراردادها و سیاست های دولتی مهر محرمانه زده است.

دولتی که قرار بود « داشته‌ها و نداشته‌ها و عوامل مساعد و نامساعد پیش رو را با صراحت و صداقت با مردم در میان بگذارد» اکنون مردم و نمایندگانشان را نامحرم می داند و لابد اگر کسی بخواهد آن ها را آگاه کند به بهانه افشای اسناد محرمانه دهانش بسته می شود.

البته از دولتی که قرار بود مشکلات را صد روزه حل کند و کاری کند که هم چرخ زندگی مردم بچرخد و هم سانتریفیوژها بعید نبود که کار وعده پاسخگویی به جامعه و راستگویی را هم به اینجا بکشاند. و گرنه چرا باید مذاکرات هسته ای که شاید مهمترین پروژه دیپلماسی دولت بوده است، مذاکراتی که آینده صنعت مهم هسته ای با آن گره خورده است، مذاکراتی که پشتوانه اش خون شهدای دانشمند هسته ای است محرمانه بماند.

جالب تر اینکه زمانی که حتی نمایندگان کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجه مجلس از مفاد قراردادها و مذاکرات اظهار بی اطلاعی می کردند، روحانی از اساتید دانشگاه می خواست جلوی یک مشت «منتقد بی سواد» بایستند و از توافقی که نمی دانند چیست دفاع کنند! انگار فراموش کرده بود که می گفت: فساد در تاریکی رشد می کند.

اما محرمانه های دولت مختص برجام نبوده و نیست. آمار چک‌های برگشتی! قرار داد کرسنت و جریمه اش! همچنین دسته گل های جدید زنگنه در قراردادهای نفتی، رقم جریمه شکایت گازی ترکیه، آمار فروش مرکز مبادلات ارزی، توافق وزارت نفت با بی.پی، نشست ویژه شورای پول و اعتبار،‌ گزارش کیفیت بنزین داخلی و وارداتی، مصوبه برداشت 4.1 میلیارد دلار از صندوق توسعه ملی،‌ نرخ رشد اقتصادی بهار، 7 کشته صنعت نفت در سال 94 و مذاکرات نفتی ایران و اروپا تنها تعدادی از آماری است که دولتی ها صلاح ندانستند مردم از آن اطلاع داشته باشند.

 طبیعی است که از دل چنین مخفی کاری هایی رانت های 650 میلیون یورویی، خریدهای محرمانه هواپیما و پژو بیرون بیاید. اما توجه به آمار محرمانه های دو نکته دیگر هم دارد. اکثر این محرمانه ها به نوعی به ژنرال زنگنه وزیر نفت مربوط می شود. این موضوع اهمیت نفوذ یک جریان خاص در بدنه دولت را به خوبی نشان می دهد. جریانی که در فساد بزرگ کرسنت بی پروا در کنار زنگنه قرار داشت.

از طرفی بیژن زنگنه با آن سابقه درخشان از مجلس نهم رای اعتماد گرفت. مجلس نهمی که داعیه اصولگرایی دارد و ریاست آن را لاریجانی بر عهده دارد. این موضوع به خودی خود ثابت می کند که در برهه ای نمایندگان مردم می توانستند جلوی تاریکی که به قول رئیس جمهور فساد می آورد را بگیرند(آن هم بدون هزینه استیضاح!) ولی مصلحت اندیشی آن ها را از این کار منصرف کرد. نکته ای که باید حتما در انتخابات آتی مجلس مد نظر قرار داد.

به هر حال «دولت سرهنگ ها» تصمیم گرفته به جای اینکه با منتقدان «برخورد گازانبری» کند همه چیز را از آن ها مخفی کند تا اصولاً انتقادی شکل نگیرد غافل از اینکه بلوغ سیاسی افکار مردم ایران را به این مخفی کاری ها حساس کرده است.  
رسول محتشم

انتهای پیام/ح