چله های نشسته در تار و پود زندگی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هنرما، در کوچه پس کوچه های این شهر هنرمند به جز هنرمندانی که شاخص هستند بسیاری دیگر در خانه ها و کارگاه ها مشغول فعالیت هستند و دیده نمی شوند. منطقه ۱۰ اصفهان در خیابان شیخ طوسی برخی از زنان هنرمند در کارگاه های قالی بافی کار می کنند. زنانی که با وجود همه مشکلات اقتصادی که دارند ترجیح می دهند که حرفه ای آبرومند داشته باشند و در کارگاه های قالی بافی به دور از چشم دیگران هنرنمایی کنند.
به یکی از این کارگاه ها می رویم. ساعت ۱۰ صبح است. زنان در کنار هم بر روی یک دار قالی ۴۰ صدتایی نشسته اند و مشغول قالی بافی هستند.
احمدی زنی ۴۰ ساله با دو فرزند خردسال که سال گذشته همسرش را در سانحه تصادف از دست داده است. او از کودکی به این کار مشغول بوده است و اکنون برای تهیه امرار معاش این کار را انجام می دهد. او از دستمزد ندک و کار زیاد در این شغل سخن می گوید.
موذنی زنی ۳۴ ساله با یک فرزند خردسال که به این کارگاه می آید. دلش می خواهد یک خانه داشته باشد و از مستاجری راحت شود. او می گوید با وجود اینکه این کار زحمت زیادی دارد اما درآمد ناچیزی عاید ما می شود و تلاش های ما نادیده گرفته می شود. مسوولان توجه اندکی به این قشر دارند و شاید با همه سختی هایی که آنها متحمل می شوند بیگانه باشند. مسوولان اگر از نزدیک بیایند و به کارهای سختی که ما اجام می دهیم بنگرند متوجه می شوند که ما چقدر تلاش می کنیم و چه دستمزد اندکی داریم.
سالاری زنی ۶۰ ساله که صاحب کار است. او می گوید: کار از ماست اماهنگامی که کار تمام می شود ما مزد اندکی عایدمان می شود و همه را باید به بافنده ها بدهیم. سالاری ۶ فرزند دارد وهمسرش را چند سال پیش بر اثر تصادف از دست داده است. او از سختی کار و عدم حمایت مسوولان از این حرفه و بافنده ها می گوید.
همه آنچه ما با آن در این کارگاه مواجه می شویم تلاش و تلاش و تلاش است. تلاشی وصف ناپذیر. زنانی که کمک خرج خانه هستند و هر کدام از آنها می توانند خانه ای را اداره کنند حالا آمده اند تا با دستمزدهای اندک به هنری بپردازند که رو به فراموشی است.

اقتصاد نیوز نوشت: قانون بیمه‌های تامین اجتماعی قالیبافان، بافندگان فرش و شاغلان صنایع دستی شناسنامه‌دار در ۱۸ آبان ماه سال ۱۳۸۸ از مجلس شورای اسلامی مصوبه گرفت و اجرای آن از تاریخ بیست و دوم آذر‌‌ همان سال آغاز شد.
سیروس نصیری، مدیر کل امور فنی بیمه شدگان سازمان تامین اجتماعی می‌گوید: آمار کل بیمه‌شدگان فعلی در این بخش را ۵۴۵ هزار و ۴۰۵ نفر عنوان می‌کند که به گفته او، از این تعداد ۱۲۵ هزار و ۴۴۳ نفر (معادل ۲۳ درصد آنها) مرد هستند و ۷۷ درصد دیگر زنان هستند که تعداد آنها به بیش از ۴۲۰ هزار نفر می‌رسد.

طبق آمارهای نصیری از میان ۵۴۵ هزار نفر کل بیمه‌شده این بخش، ۴۷۹ هزار و ۹۵۶ نفر قالیباف هستند که تقریبا ۸۸ درصد را شامل می‌شود و ۶۵ هزار و ۴۴۹ نفر هم بیمه‌شدگان صنایع دستی را شامل می‌شوند که سهم ۱۲ درصدی دارند.

طبق این قانون، شاغلان در مشاغل قالی، قالیچه، گبه و صنایع دستی خانگی و غیر آن در گروه‌های مصوب شناسه‌دار، تابلوبافان طرح پوستر، رنگرزان، پرداخت زنان دستی، چله کشان دستی ماهر و رفوگران ماهر و سـایرشاغلان صنایع وابسته به تولید فرش و قالی و شاغلین خانگی و پاره وقت که دارای مجـوز فعالیـت یا کارت شناسایی معتبر از وزارت بازرگانی یا سازمان میراث فرهنگـی، صـنایع دسـتی وگردشـگری هستند، مشمول این قانون می‌شوند.

اما اتفاقی که این روز‌ها بافندگان قالی و سایر مشمولان این بیمه با آن مواجه شده‌اند، باطل شدن این بیمه بدون استرداد حق بیمه‌ای است که تا به حال پرداخت کرده‌اند. در این جریان بیمه تعدادی از قالیبافان به دلایل مختلف ملغی شده است. از تاخیر در پرداخت دو روزه گرفته تا کم کاری در بافت و موضوع‌های دیگری که کارمندان شعب مختلف تامین اجتماعی می‌گویند.
کارمندان اداره‌های بیمه تامین اجتماعی تنها راهی که در پیش روی مشمولان می‌گذارند، تغییر کاربری این بیمه به بیمه خویش‌فرما است که با توجه به انواع بیمه خویش فرما، حق بیمه آن حداقل دو برابر حق بیمه فعلی است. در غیر این صورت به گفته کارمندان اداره بیمه تامین اجتماعی، حق بیمه‌ای که تابه حال پرداخت شده است، به نفع دولت ضبط می‌شود.
با این اوصاف کارگران این بخش باید حمایت بیشتری شوند تا آنهایی که در لابلای تار و پود قالی نقشی از زندگی به تصویر می کشند بتوانند با آرامش و آسوده زندگی کنند.

انتهای پیام/