به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آوای سیدجمال، فاطمه بگزاده در گفت‌وگو با خبرنگار آوای سیدجمال، با بیان اینکه نویسندگی تنها چیزی است که نیاز به عشق دارد، اظهار کرد: اگر به قلمی که دست می‌گیری و برگه ای که روی آن سجده می‌کنی، عشق نداشته باشی، آن طور که باید نمی‌توانی بنویسی؛ به نوشتن که عشق داشته باشی کلمه‌ها، واژه ها، همه دست به دست هم می‌دهند و زیباترین جملات شکل می‌گیرد؛ جملاتی که از قلبت سربلند می‌کند و روانه ذهنت می‌شود و خط به خط به قلمت می‌رسد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آوای سیدجمال, فاطمه بگزاده در گفت‌وگو با خبرنگار آوای سیدجمال، با بیان اینکه نویسندگی تنها چیزی است که نیاز به عشق دارد، اظهار کرد: اگر به قلمی که دست می‌گیری و برگه ای که روی آن سجده می‌کنی، عشق نداشته باشی، آن طور که باید نمی‌توانی بنویسی؛ به نوشتن که عشق داشته باشی کلمه‌ها، واژه ها، همه دست به دست هم می‌دهند و زیباترین جملات شکل می‌گیرد؛ جملاتی که از قلبت سربلند می‌کند و روانه ذهنت می‌شود و خط به خط به قلمت می‌رسد.,وی نویسندگی را بازی با 28 حرف دانست که از الف شروع می‌شود و به «ی» ختم می‌شود و ادامه داد: اگر علاقه ای بدرخشد، احساس بجوشد، عشقی در میان باشد به زیبایی کلمه‌ها کنار هم قرار می‌گیرند و جمله ای شکل می‌گیرد، از جنس عاطفه، از جنس دوست داشتن و محبت!
نویسنده اسدآبادی ادامه داد: داستان‌هایی نوشته می‌شود از مردانی که دلیرانه جنگیدند و عاشقانه مقاومت کردند و اراده و استقامت به خرج دادند؛ داستان‌هایی نوشته می‌شود از زنانی که به تنهایی بار زندگی را بر دوش کشیدن؛ آری نویسندگی یعنی دوستی با قلم.
وی در ادامه سخنان خود از آغاز نویسندگی خود می‌گوید: نه ساله بودم که بچه‌های مدرسه بخاطر متنی که درباره دهه مبارک فجر نوشتم و سر صف مدرسه خواندم برایم دست زدند، خانم مدیر شانه ام را فشرد و گفت: آفرین اما کاش خودت می‌نوشتی، اگر خودت می‌نوشتی بهتر بود، مشخصی است که بزرگترها برایت نوشته اند؛ آن زمان بود که چشمانم خیس شد و انگار یک قفل بزرگ روی زبانم زدند، بغض گلویم را گرفت و نتوانستم بگویم خانم خودم نوشتم اما همان آفرین جرقه ای شد برای روشن شدن افکارم؛
بگزاده که 29 سالگی عمر خود را پشت سر می‌گذراند، با روحیه ای شاداب و سرزنده می‌گوید: یازده ساله بودم که «به رنگ پلید» را نوشتم، داستان 60 صفحه ای که سال 85 به لطف عمه عزیزم عاطفه بگزاده در انتشارات سروش همدان به چاپ رسید.
وی ادامه داد: بعداز آن به نوشتن داستان کوتاه روی آوردم و همکاری ام با مجله «زن روز» آغاز شد، سال 90 دو داستان به نام «خواب تلخ» و «خون بهای اعتیاد» که هر دو در کتابی به نام «رقص سایه‌ها» در انتشارات فقه به چاپ رسید.
نویسنده اسدآبادی گفت: بعداز آن افتخار همکاری با مجلات امتداد، را داشتم، «فقط یک دقیقه » چند روز بیشتر نیست که به چاپ رسیده و من با فقط یک دقیقه زندگی کردم؛ داستان‌هایی کوتاه «فقط یک دقیقه» سوژه‌هایی است در زندگی . با آن مواجه می‌شویم، گاه به راحتی از کنارش رد می‌شویم.
وی ادامه داد: فقط یک دقیقه شامل 33 داستان کوتاه است که نیمی در رابطه با دفاع مقدس و نیمی دیگر موضوع خانوادگی و اجتماعی را دارد.
بگزاده اضافه کرد: هم اکنون مشغول نوشتن فیلمنامه «من و بچه محل ها» در قالب دفاع مقدس هستم و این یک افتخاری بزرگ برای من است.
وی مشوق خود را در امر نویسندگی پدر و مادر و عمه اش دانست و گفت: اگر کسی علاقه ای به نویسندگی نداشته باشد نمیتواند موفق شود.
وی با بیان اینکه در حاضر 90 داستان کوتاه در مجلات مختلف کشوری از بنده به چاپ رسیده، افزود: من هنوز اول راه هستم و فراموش نکنیم که وقتی از پله ای بالا می‌رویم یادمان باشد این آخرین پله ترقی نیست و برگ درخت وقتی می افتد که که فکر می‌کند طلا شده و انسان وقتی زمین می‍خورد که تصور می‌کند موفق شده و به آخر خط رسیده است.
بگزاده خاطرنشان کرد: فراموش نکنیم که در هر شرایطی می‌توان به هدف رسید، ازدواج، فرزند، خانه داری هیچ یک مانعی در برابر اهدافمان نخواهد بود.
انتهای پیام/
وی نویسندگی را بازی با 28 حرف دانست که از الف شروع می‌شود و به «ی» ختم می‌شود و ادامه داد: اگر علاقه ای بدرخشد، احساس بجوشد، عشقی در میان باشد به زیبایی کلمه‌ها کنار هم قرار می‌گیرند و جمله ای شکل می‌گیرد، از جنس عاطفه، از جنس دوست داشتن و محبت!
نویسنده اسدآبادی ادامه داد: داستان‌هایی نوشته می‌شود از مردانی که دلیرانه جنگیدند و عاشقانه مقاومت کردند و اراده و استقامت به خرج دادند؛ داستان‌هایی نوشته می‌شود از زنانی که به تنهایی بار زندگی را بر دوش کشیدن؛ آری نویسندگی یعنی دوستی با قلم.
وی در ادامه سخنان خود از آغاز نویسندگی خود می‌گوید: نه ساله بودم که بچه‌های مدرسه بخاطر متنی که درباره دهه مبارک فجر نوشتم و سر صف مدرسه خواندم برایم دست زدند، خانم مدیر شانه ام را فشرد و گفت: آفرین اما کاش خودت می‌نوشتی، اگر خودت می‌نوشتی بهتر بود، مشخصی است که بزرگترها برایت نوشته اند؛ آن زمان بود که چشمانم خیس شد و انگار یک قفل بزرگ روی زبانم زدند، بغض گلویم را گرفت و نتوانستم بگویم خانم خودم نوشتم اما همان آفرین جرقه ای شد برای روشن شدن افکارم؛
بگزاده که 29 سالگی عمر خود را پشت سر می‌گذراند، با روحیه ای شاداب و سرزنده می‌گوید: یازده ساله بودم که «به رنگ پلید» را نوشتم، داستان 60 صفحه ای که سال 85 به لطف عمه عزیزم عاطفه بگزاده در انتشارات سروش همدان به چاپ رسید.
وی ادامه داد: بعداز آن به نوشتن داستان کوتاه روی آوردم و همکاری ام با مجله «زن روز» آغاز شد، سال 90 دو داستان به نام «خواب تلخ» و «خون بهای اعتیاد» که هر دو در کتابی به نام «رقص سایه‌ها» در انتشارات فقه به چاپ رسید.
نویسنده اسدآبادی گفت: بعداز آن افتخار همکاری با مجلات امتداد، را داشتم، «فقط یک دقیقه » چند روز بیشتر نیست که به چاپ رسیده و من با فقط یک دقیقه زندگی کردم؛ داستان‌هایی کوتاه «فقط یک دقیقه» سوژه‌هایی است در زندگی . با آن مواجه می‌شویم، گاه به راحتی از کنارش رد می‌شویم.
وی ادامه داد: فقط یک دقیقه شامل 33 داستان کوتاه است که نیمی در رابطه با دفاع مقدس و نیمی دیگر موضوع خانوادگی و اجتماعی را دارد.
بگزاده اضافه کرد: هم اکنون مشغول نوشتن فیلمنامه «من و بچه محل ها» در قالب دفاع مقدس هستم و این یک افتخاری بزرگ برای من است.
وی مشوق خود را در امر نویسندگی پدر و مادر و عمه اش دانست و گفت: اگر کسی علاقه ای به نویسندگی نداشته باشد نمیتواند موفق شود.
وی با بیان اینکه در حاضر 90 داستان کوتاه در مجلات مختلف کشوری از بنده به چاپ رسیده، افزود: من هنوز اول راه هستم و فراموش نکنیم که وقتی از پله ای بالا می‌رویم یادمان باشد این آخرین پله ترقی نیست و برگ درخت وقتی می افتد که که فکر می‌کند طلا شده و انسان وقتی زمین می‍خورد که تصور می‌کند موفق شده و به آخر خط رسیده است.
بگزاده خاطرنشان کرد: فراموش نکنیم که در هر شرایطی می‌توان به هدف رسید، ازدواج، فرزند، خانه داری هیچ یک مانعی در برابر اهدافمان نخواهد بود.
انتهای پیام/
وی نویسندگی را بازی با 28 حرف دانست که از الف شروع می‌شود و به «ی» ختم می‌شود و ادامه داد: اگر علاقه ای بدرخشد، احساس بجوشد، عشقی در میان باشد به زیبایی کلمه‌ها کنار هم قرار می‌گیرند و جمله ای شکل می‌گیرد، از جنس عاطفه، از جنس دوست داشتن و محبت!
نویسنده اسدآبادی ادامه داد: داستان‌هایی نوشته می‌شود از مردانی که دلیرانه جنگیدند و عاشقانه مقاومت کردند و اراده و استقامت به خرج دادند؛ داستان‌هایی نوشته می‌شود از زنانی که به تنهایی بار زندگی را بر دوش کشیدن؛ آری نویسندگی یعنی دوستی با قلم.
وی در ادامه سخنان خود از آغاز نویسندگی خود می‌گوید: نه ساله بودم که بچه‌های مدرسه بخاطر متنی که درباره دهه مبارک فجر نوشتم و سر صف مدرسه خواندم برایم دست زدند، خانم مدیر شانه ام را فشرد و گفت: آفرین اما کاش خودت می‌نوشتی، اگر خودت می‌نوشتی بهتر بود، مشخصی است که بزرگترها برایت نوشته اند؛ آن زمان بود که چشمانم خیس شد و انگار یک قفل بزرگ روی زبانم زدند، بغض گلویم را گرفت و نتوانستم بگویم خانم خودم نوشتم اما همان آفرین جرقه ای شد برای روشن شدن افکارم؛
بگزاده که 29 سالگی عمر خود را پشت سر می‌گذراند، با روحیه ای شاداب و سرزنده می‌گوید: یازده ساله بودم که «به رنگ پلید» را نوشتم، داستان 60 صفحه ای که سال 85 به لطف عمه عزیزم عاطفه بگزاده در انتشارات سروش همدان به چاپ رسید.
وی ادامه داد: بعداز آن به نوشتن داستان کوتاه روی آوردم و همکاری ام با مجله «زن روز» آغاز شد، سال 90 دو داستان به نام «خواب تلخ» و «خون بهای اعتیاد» که هر دو در کتابی به نام «رقص سایه‌ها» در انتشارات فقه به چاپ رسید.
نویسنده اسدآبادی گفت: بعداز آن افتخار همکاری با مجلات امتداد، را داشتم، «فقط یک دقیقه » چند روز بیشتر نیست که به چاپ رسیده و من با فقط یک دقیقه زندگی کردم؛ داستان‌هایی کوتاه «فقط یک دقیقه» سوژه‌هایی است در زندگی . با آن مواجه می‌شویم، گاه به راحتی از کنارش رد می‌شویم.
وی ادامه داد: فقط یک دقیقه شامل 33 داستان کوتاه است که نیمی در رابطه با دفاع مقدس و نیمی دیگر موضوع خانوادگی و اجتماعی را دارد.
بگزاده اضافه کرد: هم اکنون مشغول نوشتن فیلمنامه «من و بچه محل ها» در قالب دفاع مقدس هستم و این یک افتخاری بزرگ برای من است.
وی مشوق خود را در امر نویسندگی پدر و مادر و عمه اش دانست و گفت: اگر کسی علاقه ای به نویسندگی نداشته باشد نمیتواند موفق شود.
وی با بیان اینکه در حاضر 90 داستان کوتاه در مجلات مختلف کشوری از بنده به چاپ رسیده، افزود: من هنوز اول راه هستم و فراموش نکنیم که وقتی از پله ای بالا می‌رویم یادمان باشد این آخرین پله ترقی نیست و برگ درخت وقتی می افتد که که فکر می‌کند طلا شده و انسان وقتی زمین می‍خورد که تصور می‌کند موفق شده و به آخر خط رسیده است.
بگزاده خاطرنشان کرد: فراموش نکنیم که در هر شرایطی می‌توان به هدف رسید، ازدواج، فرزند، خانه داری هیچ یک مانعی در برابر اهدافمان نخواهد بود.
انتهای پیام/
وی نویسندگی را بازی با 28 حرف دانست که از الف شروع می‌شود و به «ی» ختم می‌شود و ادامه داد: اگر علاقه ای بدرخشد، احساس بجوشد، عشقی در میان باشد به زیبایی کلمه‌ها کنار هم قرار می‌گیرند و جمله ای شکل می‌گیرد، از جنس عاطفه، از جنس دوست داشتن و محبت!
نویسنده اسدآبادی ادامه داد: داستان‌هایی نوشته می‌شود از مردانی که دلیرانه جنگیدند و عاشقانه مقاومت کردند و اراده و استقامت به خرج دادند؛ داستان‌هایی نوشته می‌شود از زنانی که به تنهایی بار زندگی را بر دوش کشیدن؛ آری نویسندگی یعنی دوستی با قلم.
وی در ادامه سخنان خود از آغاز نویسندگی خود می‌گوید: نه ساله بودم که بچه‌های مدرسه بخاطر متنی که درباره دهه مبارک فجر نوشتم و سر صف مدرسه خواندم برایم دست زدند، خانم مدیر شانه ام را فشرد و گفت: آفرین اما کاش خودت می‌نوشتی، اگر خودت می‌نوشتی بهتر بود، مشخصی است که بزرگترها برایت نوشته اند؛ آن زمان بود که چشمانم خیس شد و انگار یک قفل بزرگ روی زبانم زدند، بغض گلویم را گرفت و نتوانستم بگویم خانم خودم نوشتم اما همان آفرین جرقه ای شد برای روشن شدن افکارم؛
بگزاده که 29 سالگی عمر خود را پشت سر می‌گذراند، با روحیه ای شاداب و سرزنده می‌گوید: یازده ساله بودم که «به رنگ پلید» را نوشتم، داستان 60 صفحه ای که سال 85 به لطف عمه عزیزم عاطفه بگزاده در انتشارات سروش همدان به چاپ رسید.
وی ادامه داد: بعداز آن به نوشتن داستان کوتاه روی آوردم و همکاری ام با مجله «زن روز» آغاز شد، سال 90 دو داستان به نام «خواب تلخ» و «خون بهای اعتیاد» که هر دو در کتابی به نام «رقص سایه‌ها» در انتشارات فقه به چاپ رسید.
نویسنده اسدآبادی گفت: بعداز آن افتخار همکاری با مجلات امتداد، را داشتم، «فقط یک دقیقه » چند روز بیشتر نیست که به چاپ رسیده و من با فقط یک دقیقه زندگی کردم؛ داستان‌هایی کوتاه «فقط یک دقیقه» سوژه‌هایی است در زندگی . با آن مواجه می‌شویم، گاه به راحتی از کنارش رد می‌شویم.
وی ادامه داد: فقط یک دقیقه شامل 33 داستان کوتاه است که نیمی در رابطه با دفاع مقدس و نیمی دیگر موضوع خانوادگی و اجتماعی را دارد.
بگزاده اضافه کرد: هم اکنون مشغول نوشتن فیلمنامه «من و بچه محل ها» در قالب دفاع مقدس هستم و این یک افتخاری بزرگ برای من است.
وی مشوق خود را در امر نویسندگی پدر و مادر و عمه اش دانست و گفت: اگر کسی علاقه ای به نویسندگی نداشته باشد نمیتواند موفق شود.
وی با بیان اینکه در حاضر 90 داستان کوتاه در مجلات مختلف کشوری از بنده به چاپ رسیده، افزود: من هنوز اول راه هستم و فراموش نکنیم که وقتی از پله ای بالا می‌رویم یادمان باشد این آخرین پله ترقی نیست و برگ درخت وقتی می افتد که که فکر می‌کند طلا شده و انسان وقتی زمین می‍خورد که تصور می‌کند موفق شده و به آخر خط رسیده است.
بگزاده خاطرنشان کرد: فراموش نکنیم که در هر شرایطی می‌توان به هدف رسید، ازدواج، فرزند، خانه داری هیچ یک مانعی در برابر اهدافمان نخواهد بود.
انتهای پیام/
وی نویسندگی را بازی با 28 حرف دانست که از الف شروع می‌شود و به «ی» ختم می‌شود و ادامه داد: اگر علاقه ای بدرخشد، احساس بجوشد، عشقی در میان باشد به زیبایی کلمه‌ها کنار هم قرار می‌گیرند و جمله ای شکل می‌گیرد، از جنس عاطفه، از جنس دوست داشتن و محبت!
نویسنده اسدآبادی ادامه داد: داستان‌هایی نوشته می‌شود از مردانی که دلیرانه جنگیدند و عاشقانه مقاومت کردند و اراده و استقامت به خرج دادند؛ داستان‌هایی نوشته می‌شود از زنانی که به تنهایی بار زندگی را بر دوش کشیدن؛ آری نویسندگی یعنی دوستی با قلم.
وی در ادامه سخنان خود از آغاز نویسندگی خود می‌گوید: نه ساله بودم که بچه‌های مدرسه بخاطر متنی که درباره دهه مبارک فجر نوشتم و سر صف مدرسه خواندم برایم دست زدند، خانم مدیر شانه ام را فشرد و گفت: آفرین اما کاش خودت می‌نوشتی، اگر خودت می‌نوشتی بهتر بود، مشخصی است که بزرگترها برایت نوشته اند؛ آن زمان بود که چشمانم خیس شد و انگار یک قفل بزرگ روی زبانم زدند، بغض گلویم را گرفت و نتوانستم بگویم خانم خودم نوشتم اما همان آفرین جرقه ای شد برای روشن شدن افکارم؛
بگزاده که 29 سالگی عمر خود را پشت سر می‌گذراند، با روحیه ای شاداب و سرزنده می‌گوید: یازده ساله بودم که «به رنگ پلید» را نوشتم، داستان 60 صفحه ای که سال 85 به لطف عمه عزیزم عاطفه بگزاده در انتشارات سروش همدان به چاپ رسید.
وی ادامه داد: بعداز آن به نوشتن داستان کوتاه روی آوردم و همکاری ام با مجله «زن روز» آغاز شد، سال 90 دو داستان به نام «خواب تلخ» و «خون بهای اعتیاد» که هر دو در کتابی به نام «رقص سایه‌ها» در انتشارات فقه به چاپ رسید.
نویسنده اسدآبادی گفت: بعداز آن افتخار همکاری با مجلات امتداد، را داشتم، «فقط یک دقیقه » چند روز بیشتر نیست که به چاپ رسیده و من با فقط یک دقیقه زندگی کردم؛ داستان‌هایی کوتاه «فقط یک دقیقه» سوژه‌هایی است در زندگی . با آن مواجه می‌شویم، گاه به راحتی از کنارش رد می‌شویم.
وی ادامه داد: فقط یک دقیقه شامل 33 داستان کوتاه است که نیمی در رابطه با دفاع مقدس و نیمی دیگر موضوع خانوادگی و اجتماعی را دارد.
بگزاده اضافه کرد: هم اکنون مشغول نوشتن فیلمنامه «من و بچه محل ها» در قالب دفاع مقدس هستم و این یک افتخاری بزرگ برای من است.
وی مشوق خود را در امر نویسندگی پدر و مادر و عمه اش دانست و گفت: اگر کسی علاقه ای به نویسندگی نداشته باشد نمیتواند موفق شود.
وی با بیان اینکه در حاضر 90 داستان کوتاه در مجلات مختلف کشوری از بنده به چاپ رسیده، افزود: من هنوز اول راه هستم و فراموش نکنیم که وقتی از پله ای بالا می‌رویم یادمان باشد این آخرین پله ترقی نیست و برگ درخت وقتی می افتد که که فکر می‌کند طلا شده و انسان وقتی زمین می‍خورد که تصور می‌کند موفق شده و به آخر خط رسیده است.
بگزاده خاطرنشان کرد: فراموش نکنیم که در هر شرایطی می‌توان به هدف رسید، ازدواج، فرزند، خانه داری هیچ یک مانعی در برابر اهدافمان نخواهد بود.
انتهای پیام/
وی نویسندگی را بازی با 28 حرف دانست که از الف شروع می‌شود و به «ی» ختم می‌شود و ادامه داد: اگر علاقه ای بدرخشد، احساس بجوشد، عشقی در میان باشد به زیبایی کلمه‌ها کنار هم قرار می‌گیرند و جمله ای شکل می‌گیرد، از جنس عاطفه، از جنس دوست داشتن و محبت!
نویسنده اسدآبادی ادامه داد: داستان‌هایی نوشته می‌شود از مردانی که دلیرانه جنگیدند و عاشقانه مقاومت کردند و اراده و استقامت به خرج دادند؛ داستان‌هایی نوشته می‌شود از زنانی که به تنهایی بار زندگی را بر دوش کشیدن؛ آری نویسندگی یعنی دوستی با قلم.
وی در ادامه سخنان خود از آغاز نویسندگی خود می‌گوید: نه ساله بودم که بچه‌های مدرسه بخاطر متنی که درباره دهه مبارک فجر نوشتم و سر صف مدرسه خواندم برایم دست زدند، خانم مدیر شانه ام را فشرد و گفت: آفرین اما کاش خودت می‌نوشتی، اگر خودت می‌نوشتی بهتر بود، مشخصی است که بزرگترها برایت نوشته اند؛ آن زمان بود که چشمانم خیس شد و انگار یک قفل بزرگ روی زبانم زدند، بغض گلویم را گرفت و نتوانستم بگویم خانم خودم نوشتم اما همان آفرین جرقه ای شد برای روشن شدن افکارم؛
بگزاده که 29 سالگی عمر خود را پشت سر می‌گذراند، با روحیه ای شاداب و سرزنده می‌گوید: یازده ساله بودم که «به رنگ پلید» را نوشتم، داستان 60 صفحه ای که سال 85 به لطف عمه عزیزم عاطفه بگزاده در انتشارات سروش همدان به چاپ رسید.
وی ادامه داد: بعداز آن به نوشتن داستان کوتاه روی آوردم و همکاری ام با مجله «زن روز» آغاز شد، سال 90 دو داستان به نام «خواب تلخ» و «خون بهای اعتیاد» که هر دو در کتابی به نام «رقص سایه‌ها» در انتشارات فقه به چاپ رسید.
نویسنده اسدآبادی گفت: بعداز آن افتخار همکاری با مجلات امتداد، را داشتم، «فقط یک دقیقه » چند روز بیشتر نیست که به چاپ رسیده و من با فقط یک دقیقه زندگی کردم؛ داستان‌هایی کوتاه «فقط یک دقیقه» سوژه‌هایی است در زندگی . با آن مواجه می‌شویم، گاه به راحتی از کنارش رد می‌شویم.
وی ادامه داد: فقط یک دقیقه شامل 33 داستان کوتاه است که نیمی در رابطه با دفاع مقدس و نیمی دیگر موضوع خانوادگی و اجتماعی را دارد.
بگزاده اضافه کرد: هم اکنون مشغول نوشتن فیلمنامه «من و بچه محل ها» در قالب دفاع مقدس هستم و این یک افتخاری بزرگ برای من است.
وی مشوق خود را در امر نویسندگی پدر و مادر و عمه اش دانست و گفت: اگر کسی علاقه ای به نویسندگی نداشته باشد نمیتواند موفق شود.
وی با بیان اینکه در حاضر 90 داستان کوتاه در مجلات مختلف کشوری از بنده به چاپ رسیده، افزود: من هنوز اول راه هستم و فراموش نکنیم که وقتی از پله ای بالا می‌رویم یادمان باشد این آخرین پله ترقی نیست و برگ درخت وقتی می افتد که که فکر می‌کند طلا شده و انسان وقتی زمین می‍خورد که تصور می‌کند موفق شده و به آخر خط رسیده است.
بگزاده خاطرنشان کرد: فراموش نکنیم که در هر شرایطی می‌توان به هدف رسید، ازدواج، فرزند، خانه داری هیچ یک مانعی در برابر اهدافمان نخواهد بود.
انتهای پیام/
وی نویسندگی را بازی با 28 حرف دانست که از الف شروع می‌شود و به «ی» ختم می‌شود و ادامه داد: اگر علاقه ای بدرخشد، احساس بجوشد، عشقی در میان باشد به زیبایی کلمه‌ها کنار هم قرار می‌گیرند و جمله ای شکل می‌گیرد، از جنس عاطفه، از جنس دوست داشتن و محبت!
, وی نویسندگی را بازی با 28 حرف دانست که از الف شروع می‌شود و به «ی» ختم می‌شود و ادامه داد: اگر علاقه ای بدرخشد، احساس بجوشد، عشقی در میان باشد به زیبایی کلمه‌ها کنار هم قرار می‌گیرند و جمله ای شکل می‌گیرد، از جنس عاطفه، از جنس دوست داشتن و محبت!,نویسنده اسدآبادی ادامه داد: داستان‌هایی نوشته می‌شود از مردانی که دلیرانه جنگیدند و عاشقانه مقاومت کردند و اراده و استقامت به خرج دادند؛ داستان‌هایی نوشته می‌شود از زنانی که به تنهایی بار زندگی را بر دوش کشیدن؛ آری نویسندگی یعنی دوستی با قلم.
, نویسنده اسدآبادی ادامه داد: داستان‌هایی نوشته می‌شود از مردانی که دلیرانه جنگیدند و عاشقانه مقاومت کردند و اراده و استقامت به خرج دادند؛ داستان‌هایی نوشته می‌شود از زنانی که به تنهایی بار زندگی را بر دوش کشیدن؛ آری نویسندگی یعنی دوستی با قلم.,وی در ادامه سخنان خود از آغاز نویسندگی خود می‌گوید: نه ساله بودم که بچه‌های مدرسه بخاطر متنی که درباره دهه مبارک فجر نوشتم و سر صف مدرسه خواندم برایم دست زدند، خانم مدیر شانه ام را فشرد و گفت: آفرین اما کاش خودت می‌نوشتی، اگر خودت می‌نوشتی بهتر بود، مشخصی است که بزرگترها برایت نوشته اند؛ آن زمان بود که چشمانم خیس شد و انگار یک قفل بزرگ روی زبانم زدند، بغض گلویم را گرفت و نتوانستم بگویم خانم خودم نوشتم اما همان آفرین جرقه ای شد برای روشن شدن افکارم؛
, وی در ادامه سخنان خود از آغاز نویسندگی خود می‌گوید: نه ساله بودم که بچه‌های مدرسه بخاطر متنی که درباره دهه مبارک فجر نوشتم و سر صف مدرسه خواندم برایم دست زدند، خانم مدیر شانه ام را فشرد و گفت: آفرین اما کاش خودت می‌نوشتی، اگر خودت می‌نوشتی بهتر بود، مشخصی است که بزرگترها برایت نوشته اند؛ آن زمان بود که چشمانم خیس شد و انگار یک قفل, بزرگ روی زبانم زدند، بغض گلویم را گرفت و نتوانستم بگویم خانم خودم نوشتم اما همان آفرین جرقه ای شد برای روشن شدن افکارم؛,بگزاده که 29 سالگی عمر خود را پشت سر می‌گذراند، با روحیه ای شاداب و سرزنده می‌گوید: یازده ساله بودم که «به رنگ پلید» را نوشتم، داستان 60 صفحه ای که سال 85 به لطف عمه عزیزم عاطفه بگزاده در انتشارات سروش همدان به چاپ رسید.
, بگزاده که 29 سالگی عمر خود را پشت سر می‌گذراند، با روحیه ای شاداب و سرزنده می‌گوید: یازده ساله بودم که «به رنگ پلید» را نوشتم، داستان 60 صفحه ای که سال 85 به لطف عمه عزیزم عاطفه بگزاده در انتشارات سروش همدان به چاپ رسید.,وی ادامه داد: بعداز آن به نوشتن داستان کوتاه روی آوردم و همکاری ام با مجله «زن روز» آغاز شد، سال 90 دو داستان به نام «خواب تلخ» و «خون بهای اعتیاد» که هر دو در کتابی به نام «رقص سایه‌ها» در انتشارات فقه به چاپ رسید.
, وی ادامه داد: بعداز آن به نوشتن داستان کوتاه روی آوردم و همکاری ام با مجله «زن روز» آغاز شد، سال 90 دو داستان به نام «خواب تلخ» و «خون بهای اعتیاد» که هر دو در کتابی به نام «رقص سایه‌ها» در انتشارات فقه به چاپ رسید.,نویسنده اسدآبادی گفت: بعداز آن افتخار همکاری با مجلات امتداد، را داشتم، «فقط یک دقیقه » چند روز بیشتر نیست که به چاپ رسیده و من با فقط یک دقیقه زندگی کردم؛ داستان‌هایی کوتاه «فقط یک دقیقه» سوژه‌هایی است در زندگی . با آن مواجه می‌شویم، گاه به راحتی از کنارش رد می‌شویم.
, نویسنده اسدآبادی گفت: بعداز آن افتخار همکاری با مجلات امتداد، را داشتم، «فقط یک دقیقه » چند روز بیشتر نیست که به چاپ رسیده و من با فقط یک دقیقه زندگی کردم؛ داستان‌هایی کوتاه «فقط یک دقیقه» سوژه‌هایی است در زندگی . با آن مواجه می‌شویم، گاه به راحتی از کنارش رد می‌شویم.,وی ادامه داد: فقط یک دقیقه شامل 33 داستان کوتاه است که نیمی در رابطه با دفاع مقدس و نیمی دیگر موضوع خانوادگی و اجتماعی را دارد.
, وی ادامه داد: فقط یک دقیقه شامل 33 داستان کوتاه است که نیمی در رابطه با دفاع مقدس و نیمی دیگر موضوع خانوادگی و اجتماعی را دارد. ,بگزاده اضافه کرد: هم اکنون مشغول نوشتن فیلمنامه «من و بچه محل ها» در قالب دفاع مقدس هستم و این یک افتخاری بزرگ برای من است.
, بگزاده اضافه کرد: هم اکنون مشغول نوشتن فیلمنامه «من و بچه محل ها» در قالب دفاع مقدس هستم و این یک افتخاری بزرگ برای من است.,وی مشوق خود را در امر نویسندگی پدر و مادر و عمه اش دانست و گفت: اگر کسی علاقه ای به نویسندگی نداشته باشد نمیتواند موفق شود.
, وی مشوق خود را در امر نویسندگی پدر و مادر و عمه اش دانست و گفت: اگر کسی علاقه ای به نویسندگی نداشته باشد نمیتواند موفق شود.,وی با بیان اینکه در حاضر 90 داستان کوتاه در مجلات مختلف کشوری از بنده به چاپ رسیده، افزود: من هنوز اول راه هستم و فراموش نکنیم که وقتی از پله ای بالا می‌رویم یادمان باشد این آخرین پله ترقی نیست و برگ درخت وقتی می افتد که که فکر می‌کند طلا شده و انسان وقتی زمین می‍خورد که تصور می‌کند موفق شده و به آخر خط رسیده است.
, وی با بیان اینکه در حاضر 90 داستان کوتاه در مجلات مختلف کشوری از بنده به چاپ رسیده، افزود: من هنوز اول راه هستم و فراموش نکنیم که وقتی از پله ای بالا می‌رویم یادمان باشد این آخرین پله ترقی نیست و برگ درخت وقتی می افتد که که فکر می‌کند طلا شده و انسان وقتی زمین می‍خورد که تصور می‌کند موفق شده و به آخر خط رسیده است.,بگزاده خاطرنشان کرد: فراموش نکنیم که در هر شرایطی می‌توان به هدف رسید، ازدواج، فرزند، خانه داری هیچ یک مانعی در برابر اهدافمان نخواهد بود.
, بگزاده خاطرنشان کرد: فراموش نکنیم که در هر شرایطی می‌توان به هدف رسید، ازدواج، فرزند، خانه داری هیچ یک مانعی در برابر اهدافمان نخواهد بود.,انتهای پیام/
, انتهای پیام/,]
ارسال دیدگاه