به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از"شوباد"یکی ازشهرستان های استان کرمان در جنوبی ترین نقطه این استان واقع شده است. شهرستان کهنوج است.آب و هوای کهنوج گرم و خشک و میزان بارندگی سالانه ۱۸۰ میلی‌متر است. کشاورزی و دام داری از پیشه‌های اصلی مردم این شهرستان بوده و آب کشاورزی از کاریزها، چاه های نیمه ژرف و رود فراهم می شود. محصولات کشاورزی این شهرستان را گندم، جو، بنشن، تره‌بار، مرکبات، خرما تشکیل می‌دهد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شوباد,جنگل مهروئیه با وسعتی نزدیک به ۵۵۸۳۱ هکتار ، جزو قدیمیترین و بزرگترین توده جنگلی درخت کهور در جنوب شرق ایران و بزرگترین پناهگاه حیات وحش در جنوب استان کرمان است که ثبت جهانی یونسکو است.
جنگل مهروئیه با وسعتی نزدیک به ۵۵۸۳۱ هکتار ، جزو قدیمیترین و بزرگترین توده جنگلی درخت کهور در جنوب شرق ایران و بزرگترین پناهگاه حیات وحش در جنوب استان کرمان است که ثبت جهانی یونسکو است.
جنگل مهروئیه با وسعتی نزدیک به ۵۵۸۳۱ هکتار ، جزو قدیمیترین و بزرگترین توده جنگلی درخت کهور در جنوب شرق ایران و بزرگترین پناهگاه حیات وحش در جنوب استان کرمان است که ثبت جهانی یونسکو است.
,
پناهگاه حیات وحش مهروئیه که یکی از قدیمیترین مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست در جنوب استان کرمان به شمار می‌آید. این پناهگاه در محدوده شهر فاریاب و ۶۰ کیلومتری شمال کهنوج و ۱۰۰کیلومتری جنوب جیرفت واقع است.
پناهگاه حیات وحش مهروییه زیستگاه جوجه‌آوری “دراج و جیرفتی” دو گونه پرنده بومی ایران که از گونه‌های نادر و حمایت شده نیز می‌باشند به شمار می‌آید.ابتدا در سال ۱۳۵۰ با مساحت اولیه ۷۰۰۰ هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده مهروئیه اعلام شد و در سال ۱۳۵۴ با توجه به اهمیت منطقه به منظور حفاظت بیشتر، سطح حفاظتی آن به پناهگاه حیات وحش ارتقا یافت.
در سال‌های اولیه انقلاب، مردم محلی به تصرف بخشی از اراضی جنوبی پناهگاه پرداختند و بدین ترتیب قسمتی از پناهگاه به زمین‌های کشاورزی تبدیل شد و در نهایت مساحت آن به ۵۵۸۳۱ هکتار کاهش یافت.
بخش عمده‌ای از منطقه را دشت‌های آبرفتی با پستی و بلندی‌های کم تشکیل می‌دهد و کوه «کلمراد» یکی از ارتفاعات نزدیک به منطقه است که که زیستگاه خرس سیاه آسیایی به‌شمار می‌آید.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه نیز مانند سایر نقاط جنوبی استان کرمان به ویژه کهنوج، آب و هوای خشک و گرمسیری دارد که متوسط بارندگی آن ۱۴۸ میلی‌متر گزارش شده است .
این پناهگاه با توجه به داشتن کهن‌ترین درختان کهور کشور و همچنین مناسب و منحصر به فرد بودن برای بقای نسل پرندگان حمایت شده بومی از قبیل دراج و جیرفتی، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هدف اصلی حفاظت از این پناهگاه ، حفظ باقی مانده جنگل‌های گرمسیری کهور ایرانی می‌باشد.
مهمترین پوشش گیاهی این منطقه شامل درختان کهور، کهورک، گز، اسکنبیل، قیچ و انواع گیاهان شور و خار شتر، گون و کُنار است و پرندگانی همچون جیرفتی، دراج، تیهو، کبوترچاهی، سبزقبا، سنگ چشم، شاهین، باقرقره، سهره جنگلی، دیدومک، یاکریم، زنبورخوار و جانورانی مانند گراز، کفتار، گرگ، گربه وحشی، تشی، روباه، شغال و خرگوش، حیات وحش این پناهگاه را تشکیل می‌دهند.
پناهگاه حیات وحش مهروییه زیستگاه جوجه‌آوری “دراج و جیرفتی” دو گونه پرنده بومی ایران که از گونه‌های نادر و حمایت شده نیز می‌باشند به شمار می‌آید.ابتدا در سال ۱۳۵۰ با مساحت اولیه ۷۰۰۰ هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده مهروئیه اعلام شد و در سال ۱۳۵۴ با توجه به اهمیت منطقه به منظور حفاظت بیشتر، سطح حفاظتی آن به پناهگاه حیات وحش ارتقا یافت.
در سال‌های اولیه انقلاب، مردم محلی به تصرف بخشی از اراضی جنوبی پناهگاه پرداختند و بدین ترتیب قسمتی از پناهگاه به زمین‌های کشاورزی تبدیل شد و در نهایت مساحت آن به ۵۵۸۳۱ هکتار کاهش یافت.
بخش عمده‌ای از منطقه را دشت‌های آبرفتی با پستی و بلندی‌های کم تشکیل می‌دهد و کوه «کلمراد» یکی از ارتفاعات نزدیک به منطقه است که که زیستگاه خرس سیاه آسیایی به‌شمار می‌آید.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه نیز مانند سایر نقاط جنوبی استان کرمان به ویژه کهنوج، آب و هوای خشک و گرمسیری دارد که متوسط بارندگی آن ۱۴۸ میلی‌متر گزارش شده است .
این پناهگاه با توجه به داشتن کهن‌ترین درختان کهور کشور و همچنین مناسب و منحصر به فرد بودن برای بقای نسل پرندگان حمایت شده بومی از قبیل دراج و جیرفتی، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هدف اصلی حفاظت از این پناهگاه ، حفظ باقی مانده جنگل‌های گرمسیری کهور ایرانی می‌باشد.
مهمترین پوشش گیاهی این منطقه شامل درختان کهور، کهورک، گز، اسکنبیل، قیچ و انواع گیاهان شور و خار شتر، گون و کُنار است و پرندگانی همچون جیرفتی، دراج، تیهو، کبوترچاهی، سبزقبا، سنگ چشم، شاهین، باقرقره، سهره جنگلی، دیدومک، یاکریم، زنبورخوار و جانورانی مانند گراز، کفتار، گرگ، گربه وحشی، تشی، روباه، شغال و خرگوش، حیات وحش این پناهگاه را تشکیل می‌دهند.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه که یکی از قدیمیترین مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست در جنوب استان کرمان به شمار می‌آید. این پناهگاه در محدوده شهر فاریاب و ۶۰ کیلومتری شمال کهنوج و ۱۰۰کیلومتری جنوب جیرفت واقع است.
پناهگاه حیات وحش مهروییه زیستگاه جوجه‌آوری “دراج و جیرفتی” دو گونه پرنده بومی ایران که از گونه‌های نادر و حمایت شده نیز می‌باشند به شمار می‌آید.ابتدا در سال ۱۳۵۰ با مساحت اولیه ۷۰۰۰ هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده مهروئیه اعلام شد و در سال ۱۳۵۴ با توجه به اهمیت منطقه به منظور حفاظت بیشتر، سطح حفاظتی آن به پناهگاه حیات وحش ارتقا یافت.
در سال‌های اولیه انقلاب، مردم محلی به تصرف بخشی از اراضی جنوبی پناهگاه پرداختند و بدین ترتیب قسمتی از پناهگاه به زمین‌های کشاورزی تبدیل شد و در نهایت مساحت آن به ۵۵۸۳۱ هکتار کاهش یافت.
بخش عمده‌ای از منطقه را دشت‌های آبرفتی با پستی و بلندی‌های کم تشکیل می‌دهد و کوه «کلمراد» یکی از ارتفاعات نزدیک به منطقه است که که زیستگاه خرس سیاه آسیایی به‌شمار می‌آید.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه نیز مانند سایر نقاط جنوبی استان کرمان به ویژه کهنوج، آب و هوای خشک و گرمسیری دارد که متوسط بارندگی آن ۱۴۸ میلی‌متر گزارش شده است .
این پناهگاه با توجه به داشتن کهن‌ترین درختان کهور کشور و همچنین مناسب و منحصر به فرد بودن برای بقای نسل پرندگان حمایت شده بومی از قبیل دراج و جیرفتی، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هدف اصلی حفاظت از این پناهگاه ، حفظ باقی مانده جنگل‌های گرمسیری کهور ایرانی می‌باشد.
مهمترین پوشش گیاهی این منطقه شامل درختان کهور، کهورک، گز، اسکنبیل، قیچ و انواع گیاهان شور و خار شتر، گون و کُنار است و پرندگانی همچون جیرفتی، دراج، تیهو، کبوترچاهی، سبزقبا، سنگ چشم، شاهین، باقرقره، سهره جنگلی، دیدومک، یاکریم، زنبورخوار و جانورانی مانند گراز، کفتار، گرگ، گربه وحشی، تشی، روباه، شغال و خرگوش، حیات وحش این پناهگاه را تشکیل می‌دهند.
پناهگاه حیات وحش مهروییه زیستگاه جوجه‌آوری “دراج و جیرفتی” دو گونه پرنده بومی ایران که از گونه‌های نادر و حمایت شده نیز می‌باشند به شمار می‌آید.ابتدا در سال ۱۳۵۰ با مساحت اولیه ۷۰۰۰ هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده مهروئیه اعلام شد و در سال ۱۳۵۴ با توجه به اهمیت منطقه به منظور حفاظت بیشتر، سطح حفاظتی آن به پناهگاه حیات وحش ارتقا یافت.
در سال‌های اولیه انقلاب، مردم محلی به تصرف بخشی از اراضی جنوبی پناهگاه پرداختند و بدین ترتیب قسمتی از پناهگاه به زمین‌های کشاورزی تبدیل شد و در نهایت مساحت آن به ۵۵۸۳۱ هکتار کاهش یافت.
بخش عمده‌ای از منطقه را دشت‌های آبرفتی با پستی و بلندی‌های کم تشکیل می‌دهد و کوه «کلمراد» یکی از ارتفاعات نزدیک به منطقه است که که زیستگاه خرس سیاه آسیایی به‌شمار می‌آید.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه نیز مانند سایر نقاط جنوبی استان کرمان به ویژه کهنوج، آب و هوای خشک و گرمسیری دارد که متوسط بارندگی آن ۱۴۸ میلی‌متر گزارش شده است .
این پناهگاه با توجه به داشتن کهن‌ترین درختان کهور کشور و همچنین مناسب و منحصر به فرد بودن برای بقای نسل پرندگان حمایت شده بومی از قبیل دراج و جیرفتی، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هدف اصلی حفاظت از این پناهگاه ، حفظ باقی مانده جنگل‌های گرمسیری کهور ایرانی می‌باشد.
مهمترین پوشش گیاهی این منطقه شامل درختان کهور، کهورک، گز، اسکنبیل، قیچ و انواع گیاهان شور و خار شتر، گون و کُنار است و پرندگانی همچون جیرفتی، دراج، تیهو، کبوترچاهی، سبزقبا، سنگ چشم، شاهین، باقرقره، سهره جنگلی، دیدومک، یاکریم، زنبورخوار و جانورانی مانند گراز، کفتار، گرگ، گربه وحشی، تشی، روباه، شغال و خرگوش، حیات وحش این پناهگاه را تشکیل می‌دهند.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه که یکی از قدیمیترین مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست در جنوب استان کرمان به شمار می‌آید. این پناهگاه در محدوده شهر فاریاب و ۶۰ کیلومتری شمال کهنوج و ۱۰۰کیلومتری جنوب جیرفت واقع است.
پناهگاه حیات وحش مهروییه زیستگاه جوجه‌آوری “دراج و جیرفتی” دو گونه پرنده بومی ایران که از گونه‌های نادر و حمایت شده نیز می‌باشند به شمار می‌آید.ابتدا در سال ۱۳۵۰ با مساحت اولیه ۷۰۰۰ هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده مهروئیه اعلام شد و در سال ۱۳۵۴ با توجه به اهمیت منطقه به منظور حفاظت بیشتر، سطح حفاظتی آن به پناهگاه حیات وحش ارتقا یافت.
در سال‌های اولیه انقلاب، مردم محلی به تصرف بخشی از اراضی جنوبی پناهگاه پرداختند و بدین ترتیب قسمتی از پناهگاه به زمین‌های کشاورزی تبدیل شد و در نهایت مساحت آن به ۵۵۸۳۱ هکتار کاهش یافت.
بخش عمده‌ای از منطقه را دشت‌های آبرفتی با پستی و بلندی‌های کم تشکیل می‌دهد و کوه «کلمراد» یکی از ارتفاعات نزدیک به منطقه است که که زیستگاه خرس سیاه آسیایی به‌شمار می‌آید.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه نیز مانند سایر نقاط جنوبی استان کرمان به ویژه کهنوج، آب و هوای خشک و گرمسیری دارد که متوسط بارندگی آن ۱۴۸ میلی‌متر گزارش شده است .
این پناهگاه با توجه به داشتن کهن‌ترین درختان کهور کشور و همچنین مناسب و منحصر به فرد بودن برای بقای نسل پرندگان حمایت شده بومی از قبیل دراج و جیرفتی، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هدف اصلی حفاظت از این پناهگاه ، حفظ باقی مانده جنگل‌های گرمسیری کهور ایرانی می‌باشد.
مهمترین پوشش گیاهی این منطقه شامل درختان کهور، کهورک، گز، اسکنبیل، قیچ و انواع گیاهان شور و خار شتر، گون و کُنار است و پرندگانی همچون جیرفتی، دراج، تیهو، کبوترچاهی، سبزقبا، سنگ چشم، شاهین، باقرقره، سهره جنگلی، دیدومک، یاکریم، زنبورخوار و جانورانی مانند گراز، کفتار، گرگ، گربه وحشی، تشی، روباه، شغال و خرگوش، حیات وحش این پناهگاه را تشکیل می‌دهند.
پناهگاه حیات وحش مهروییه زیستگاه جوجه‌آوری “دراج و جیرفتی” دو گونه پرنده بومی ایران که از گونه‌های نادر و حمایت شده نیز می‌باشند به شمار می‌آید.ابتدا در سال ۱۳۵۰ با مساحت اولیه ۷۰۰۰ هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده مهروئیه اعلام شد و در سال ۱۳۵۴ با توجه به اهمیت منطقه به منظور حفاظت بیشتر، سطح حفاظتی آن به پناهگاه حیات وحش ارتقا یافت.
در سال‌های اولیه انقلاب، مردم محلی به تصرف بخشی از اراضی جنوبی پناهگاه پرداختند و بدین ترتیب قسمتی از پناهگاه به زمین‌های کشاورزی تبدیل شد و در نهایت مساحت آن به ۵۵۸۳۱ هکتار کاهش یافت.
بخش عمده‌ای از منطقه را دشت‌های آبرفتی با پستی و بلندی‌های کم تشکیل می‌دهد و کوه «کلمراد» یکی از ارتفاعات نزدیک به منطقه است که که زیستگاه خرس سیاه آسیایی به‌شمار می‌آید.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه نیز مانند سایر نقاط جنوبی استان کرمان به ویژه کهنوج، آب و هوای خشک و گرمسیری دارد که متوسط بارندگی آن ۱۴۸ میلی‌متر گزارش شده است .
این پناهگاه با توجه به داشتن کهن‌ترین درختان کهور کشور و همچنین مناسب و منحصر به فرد بودن برای بقای نسل پرندگان حمایت شده بومی از قبیل دراج و جیرفتی، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هدف اصلی حفاظت از این پناهگاه ، حفظ باقی مانده جنگل‌های گرمسیری کهور ایرانی می‌باشد.
مهمترین پوشش گیاهی این منطقه شامل درختان کهور، کهورک، گز، اسکنبیل، قیچ و انواع گیاهان شور و خار شتر، گون و کُنار است و پرندگانی همچون جیرفتی، دراج، تیهو، کبوترچاهی، سبزقبا، سنگ چشم، شاهین، باقرقره، سهره جنگلی، دیدومک، یاکریم، زنبورخوار و جانورانی مانند گراز، کفتار، گرگ، گربه وحشی، تشی، روباه، شغال و خرگوش، حیات وحش این پناهگاه را تشکیل می‌دهند.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه که یکی از قدیمیترین مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست در جنوب استان کرمان به شمار می‌آید. این پناهگاه در محدوده شهر فاریاب و ۶۰ کیلومتری شمال کهنوج و ۱۰۰کیلومتری جنوب جیرفت واقع است.
پناهگاه حیات وحش مهروییه زیستگاه جوجه‌آوری “دراج و جیرفتی” دو گونه پرنده بومی ایران که از گونه‌های نادر و حمایت شده نیز می‌باشند به شمار می‌آید.ابتدا در سال ۱۳۵۰ با مساحت اولیه ۷۰۰۰ هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده مهروئیه اعلام شد و در سال ۱۳۵۴ با توجه به اهمیت منطقه به منظور حفاظت بیشتر، سطح حفاظتی آن به پناهگاه حیات وحش ارتقا یافت.
در سال‌های اولیه انقلاب، مردم محلی به تصرف بخشی از اراضی جنوبی پناهگاه پرداختند و بدین ترتیب قسمتی از پناهگاه به زمین‌های کشاورزی تبدیل شد و در نهایت مساحت آن به ۵۵۸۳۱ هکتار کاهش یافت.
بخش عمده‌ای از منطقه را دشت‌های آبرفتی با پستی و بلندی‌های کم تشکیل می‌دهد و کوه «کلمراد» یکی از ارتفاعات نزدیک به منطقه است که که زیستگاه خرس سیاه آسیایی به‌شمار می‌آید.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه نیز مانند سایر نقاط جنوبی استان کرمان به ویژه کهنوج، آب و هوای خشک و گرمسیری دارد که متوسط بارندگی آن ۱۴۸ میلی‌متر گزارش شده است .
این پناهگاه با توجه به داشتن کهن‌ترین درختان کهور کشور و همچنین مناسب و منحصر به فرد بودن برای بقای نسل پرندگان حمایت شده بومی از قبیل دراج و جیرفتی، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هدف اصلی حفاظت از این پناهگاه ، حفظ باقی مانده جنگل‌های گرمسیری کهور ایرانی می‌باشد.
مهمترین پوشش گیاهی این منطقه شامل درختان کهور، کهورک، گز، اسکنبیل، قیچ و انواع گیاهان شور و خار شتر، گون و کُنار است و پرندگانی همچون جیرفتی، دراج، تیهو، کبوترچاهی، سبزقبا، سنگ چشم، شاهین، باقرقره، سهره جنگلی، دیدومک، یاکریم، زنبورخوار و جانورانی مانند گراز، کفتار، گرگ، گربه وحشی، تشی، روباه، شغال و خرگوش، حیات وحش این پناهگاه را تشکیل می‌دهند.
پناهگاه حیات وحش مهروییه زیستگاه جوجه‌آوری “دراج و جیرفتی” دو گونه پرنده بومی ایران که از گونه‌های نادر و حمایت شده نیز می‌باشند به شمار می‌آید.ابتدا در سال ۱۳۵۰ با مساحت اولیه ۷۰۰۰ هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده مهروئیه اعلام شد و در سال ۱۳۵۴ با توجه به اهمیت منطقه به منظور حفاظت بیشتر، سطح حفاظتی آن به پناهگاه حیات وحش ارتقا یافت.
در سال‌های اولیه انقلاب، مردم محلی به تصرف بخشی از اراضی جنوبی پناهگاه پرداختند و بدین ترتیب قسمتی از پناهگاه به زمین‌های کشاورزی تبدیل شد و در نهایت مساحت آن به ۵۵۸۳۱ هکتار کاهش یافت.
بخش عمده‌ای از منطقه را دشت‌های آبرفتی با پستی و بلندی‌های کم تشکیل می‌دهد و کوه «کلمراد» یکی از ارتفاعات نزدیک به منطقه است که که زیستگاه خرس سیاه آسیایی به‌شمار می‌آید.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه نیز مانند سایر نقاط جنوبی استان کرمان به ویژه کهنوج، آب و هوای خشک و گرمسیری دارد که متوسط بارندگی آن ۱۴۸ میلی‌متر گزارش شده است .
این پناهگاه با توجه به داشتن کهن‌ترین درختان کهور کشور و همچنین مناسب و منحصر به فرد بودن برای بقای نسل پرندگان حمایت شده بومی از قبیل دراج و جیرفتی، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هدف اصلی حفاظت از این پناهگاه ، حفظ باقی مانده جنگل‌های گرمسیری کهور ایرانی می‌باشد.
مهمترین پوشش گیاهی این منطقه شامل درختان کهور، کهورک، گز، اسکنبیل، قیچ و انواع گیاهان شور و خار شتر، گون و کُنار است و پرندگانی همچون جیرفتی، دراج، تیهو، کبوترچاهی، سبزقبا، سنگ چشم، شاهین، باقرقره، سهره جنگلی، دیدومک، یاکریم، زنبورخوار و جانورانی مانند گراز، کفتار، گرگ، گربه وحشی، تشی، روباه، شغال و خرگوش، حیات وحش این پناهگاه را تشکیل می‌دهند.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه که یکی از قدیمیترین مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست در جنوب استان کرمان به شمار می‌آید. این پناهگاه در محدوده شهر فاریاب و ۶۰ کیلومتری شمال کهنوج و ۱۰۰کیلومتری جنوب جیرفت واقع است.
پناهگاه حیات وحش مهروییه زیستگاه جوجه‌آوری “دراج و جیرفتی” دو گونه پرنده بومی ایران که از گونه‌های نادر و حمایت شده نیز می‌باشند به شمار می‌آید.ابتدا در سال ۱۳۵۰ با مساحت اولیه ۷۰۰۰ هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده مهروئیه اعلام شد و در سال ۱۳۵۴ با توجه به اهمیت منطقه به منظور حفاظت بیشتر، سطح حفاظتی آن به پناهگاه حیات وحش ارتقا یافت.
در سال‌های اولیه انقلاب، مردم محلی به تصرف بخشی از اراضی جنوبی پناهگاه پرداختند و بدین ترتیب قسمتی از پناهگاه به زمین‌های کشاورزی تبدیل شد و در نهایت مساحت آن به ۵۵۸۳۱ هکتار کاهش یافت.
بخش عمده‌ای از منطقه را دشت‌های آبرفتی با پستی و بلندی‌های کم تشکیل می‌دهد و کوه «کلمراد» یکی از ارتفاعات نزدیک به منطقه است که که زیستگاه خرس سیاه آسیایی به‌شمار می‌آید.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه نیز مانند سایر نقاط جنوبی استان کرمان به ویژه کهنوج، آب و هوای خشک و گرمسیری دارد که متوسط بارندگی آن ۱۴۸ میلی‌متر گزارش شده است .
این پناهگاه با توجه به داشتن کهن‌ترین درختان کهور کشور و همچنین مناسب و منحصر به فرد بودن برای بقای نسل پرندگان حمایت شده بومی از قبیل دراج و جیرفتی، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هدف اصلی حفاظت از این پناهگاه ، حفظ باقی مانده جنگل‌های گرمسیری کهور ایرانی می‌باشد.
مهمترین پوشش گیاهی این منطقه شامل درختان کهور، کهورک، گز، اسکنبیل، قیچ و انواع گیاهان شور و خار شتر، گون و کُنار است و پرندگانی همچون جیرفتی، دراج، تیهو، کبوترچاهی، سبزقبا، سنگ چشم، شاهین، باقرقره، سهره جنگلی، دیدومک، یاکریم، زنبورخوار و جانورانی مانند گراز، کفتار، گرگ، گربه وحشی، تشی، روباه، شغال و خرگوش، حیات وحش این پناهگاه را تشکیل می‌دهند.
پناهگاه حیات وحش مهروییه زیستگاه جوجه‌آوری “دراج و جیرفتی” دو گونه پرنده بومی ایران که از گونه‌های نادر و حمایت شده نیز می‌باشند به شمار می‌آید.ابتدا در سال ۱۳۵۰ با مساحت اولیه ۷۰۰۰ هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده مهروئیه اعلام شد و در سال ۱۳۵۴ با توجه به اهمیت منطقه به منظور حفاظت بیشتر، سطح حفاظتی آن به پناهگاه حیات وحش ارتقا یافت.
در سال‌های اولیه انقلاب، مردم محلی به تصرف بخشی از اراضی جنوبی پناهگاه پرداختند و بدین ترتیب قسمتی از پناهگاه به زمین‌های کشاورزی تبدیل شد و در نهایت مساحت آن به ۵۵۸۳۱ هکتار کاهش یافت.
بخش عمده‌ای از منطقه را دشت‌های آبرفتی با پستی و بلندی‌های کم تشکیل می‌دهد و کوه «کلمراد» یکی از ارتفاعات نزدیک به منطقه است که که زیستگاه خرس سیاه آسیایی به‌شمار می‌آید.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه نیز مانند سایر نقاط جنوبی استان کرمان به ویژه کهنوج، آب و هوای خشک و گرمسیری دارد که متوسط بارندگی آن ۱۴۸ میلی‌متر گزارش شده است .
این پناهگاه با توجه به داشتن کهن‌ترین درختان کهور کشور و همچنین مناسب و منحصر به فرد بودن برای بقای نسل پرندگان حمایت شده بومی از قبیل دراج و جیرفتی، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هدف اصلی حفاظت از این پناهگاه ، حفظ باقی مانده جنگل‌های گرمسیری کهور ایرانی می‌باشد.
مهمترین پوشش گیاهی این منطقه شامل درختان کهور، کهورک، گز، اسکنبیل، قیچ و انواع گیاهان شور و خار شتر، گون و کُنار است و پرندگانی همچون جیرفتی، دراج، تیهو، کبوترچاهی، سبزقبا، سنگ چشم، شاهین، باقرقره، سهره جنگلی، دیدومک، یاکریم، زنبورخوار و جانورانی مانند گراز، کفتار، گرگ، گربه وحشی، تشی، روباه، شغال و خرگوش، حیات وحش این پناهگاه را تشکیل می‌دهند.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه که یکی از قدیمیترین مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست در جنوب استان کرمان به شمار می‌آید. این پناهگاه در محدوده شهر فاریاب و ۶۰ کیلومتری شمال کهنوج و ۱۰۰کیلومتری جنوب جیرفت واقع است.
پناهگاه حیات وحش مهروییه زیستگاه جوجه‌آوری “دراج و جیرفتی” دو گونه پرنده بومی ایران که از گونه‌های نادر و حمایت شده نیز می‌باشند به شمار می‌آید.ابتدا در سال ۱۳۵۰ با مساحت اولیه ۷۰۰۰ هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده مهروئیه اعلام شد و در سال ۱۳۵۴ با توجه به اهمیت منطقه به منظور حفاظت بیشتر، سطح حفاظتی آن به پناهگاه حیات وحش ارتقا یافت.
در سال‌های اولیه انقلاب، مردم محلی به تصرف بخشی از اراضی جنوبی پناهگاه پرداختند و بدین ترتیب قسمتی از پناهگاه به زمین‌های کشاورزی تبدیل شد و در نهایت مساحت آن به ۵۵۸۳۱ هکتار کاهش یافت.
بخش عمده‌ای از منطقه را دشت‌های آبرفتی با پستی و بلندی‌های کم تشکیل می‌دهد و کوه «کلمراد» یکی از ارتفاعات نزدیک به منطقه است که که زیستگاه خرس سیاه آسیایی به‌شمار می‌آید.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه نیز مانند سایر نقاط جنوبی استان کرمان به ویژه کهنوج، آب و هوای خشک و گرمسیری دارد که متوسط بارندگی آن ۱۴۸ میلی‌متر گزارش شده است .
این پناهگاه با توجه به داشتن کهن‌ترین درختان کهور کشور و همچنین مناسب و منحصر به فرد بودن برای بقای نسل پرندگان حمایت شده بومی از قبیل دراج و جیرفتی، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هدف اصلی حفاظت از این پناهگاه ، حفظ باقی مانده جنگل‌های گرمسیری کهور ایرانی می‌باشد.
مهمترین پوشش گیاهی این منطقه شامل درختان کهور، کهورک، گز، اسکنبیل، قیچ و انواع گیاهان شور و خار شتر، گون و کُنار است و پرندگانی همچون جیرفتی، دراج، تیهو، کبوترچاهی، سبزقبا، سنگ چشم، شاهین، باقرقره، سهره جنگلی، دیدومک، یاکریم، زنبورخوار و جانورانی مانند گراز، کفتار، گرگ، گربه وحشی، تشی، روباه، شغال و خرگوش، حیات وحش این پناهگاه را تشکیل می‌دهند.
پناهگاه حیات وحش مهروییه زیستگاه جوجه‌آوری “دراج و جیرفتی” دو گونه پرنده بومی ایران که از گونه‌های نادر و حمایت شده نیز می‌باشند به شمار می‌آید.ابتدا در سال ۱۳۵۰ با مساحت اولیه ۷۰۰۰ هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده مهروئیه اعلام شد و در سال ۱۳۵۴ با توجه به اهمیت منطقه به منظور حفاظت بیشتر، سطح حفاظتی آن به پناهگاه حیات وحش ارتقا یافت.
در سال‌های اولیه انقلاب، مردم محلی به تصرف بخشی از اراضی جنوبی پناهگاه پرداختند و بدین ترتیب قسمتی از پناهگاه به زمین‌های کشاورزی تبدیل شد و در نهایت مساحت آن به ۵۵۸۳۱ هکتار کاهش یافت.
بخش عمده‌ای از منطقه را دشت‌های آبرفتی با پستی و بلندی‌های کم تشکیل می‌دهد و کوه «کلمراد» یکی از ارتفاعات نزدیک به منطقه است که که زیستگاه خرس سیاه آسیایی به‌شمار می‌آید.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه نیز مانند سایر نقاط جنوبی استان کرمان به ویژه کهنوج، آب و هوای خشک و گرمسیری دارد که متوسط بارندگی آن ۱۴۸ میلی‌متر گزارش شده است .
این پناهگاه با توجه به داشتن کهن‌ترین درختان کهور کشور و همچنین مناسب و منحصر به فرد بودن برای بقای نسل پرندگان حمایت شده بومی از قبیل دراج و جیرفتی، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هدف اصلی حفاظت از این پناهگاه ، حفظ باقی مانده جنگل‌های گرمسیری کهور ایرانی می‌باشد.
مهمترین پوشش گیاهی این منطقه شامل درختان کهور، کهورک، گز، اسکنبیل، قیچ و انواع گیاهان شور و خار شتر، گون و کُنار است و پرندگانی همچون جیرفتی، دراج، تیهو، کبوترچاهی، سبزقبا، سنگ چشم، شاهین، باقرقره، سهره جنگلی، دیدومک، یاکریم، زنبورخوار و جانورانی مانند گراز، کفتار، گرگ، گربه وحشی، تشی، روباه، شغال و خرگوش، حیات وحش این پناهگاه را تشکیل می‌دهند.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه که یکی از قدیمیترین مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست در جنوب استان کرمان به شمار می‌آید. این پناهگاه در محدوده شهر فاریاب و ۶۰ کیلومتری شمال کهنوج و ۱۰۰کیلومتری جنوب جیرفت واقع است.
پناهگاه حیات وحش مهروییه زیستگاه جوجه‌آوری “دراج و جیرفتی” دو گونه پرنده بومی ایران که از گونه‌های نادر و حمایت شده نیز می‌باشند به شمار می‌آید.ابتدا در سال ۱۳۵۰ با مساحت اولیه ۷۰۰۰ هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده مهروئیه اعلام شد و در سال ۱۳۵۴ با توجه به اهمیت منطقه به منظور حفاظت بیشتر، سطح حفاظتی آن به پناهگاه حیات وحش ارتقا یافت.
در سال‌های اولیه انقلاب، مردم محلی به تصرف بخشی از اراضی جنوبی پناهگاه پرداختند و بدین ترتیب قسمتی از پناهگاه به زمین‌های کشاورزی تبدیل شد و در نهایت مساحت آن به ۵۵۸۳۱ هکتار کاهش یافت.
بخش عمده‌ای از منطقه را دشت‌های آبرفتی با پستی و بلندی‌های کم تشکیل می‌دهد و کوه «کلمراد» یکی از ارتفاعات نزدیک به منطقه است که که زیستگاه خرس سیاه آسیایی به‌شمار می‌آید.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه نیز مانند سایر نقاط جنوبی استان کرمان به ویژه کهنوج، آب و هوای خشک و گرمسیری دارد که متوسط بارندگی آن ۱۴۸ میلی‌متر گزارش شده است .
این پناهگاه با توجه به داشتن کهن‌ترین درختان کهور کشور و همچنین مناسب و منحصر به فرد بودن برای بقای نسل پرندگان حمایت شده بومی از قبیل دراج و جیرفتی، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هدف اصلی حفاظت از این پناهگاه ، حفظ باقی مانده جنگل‌های گرمسیری کهور ایرانی می‌باشد.
مهمترین پوشش گیاهی این منطقه شامل درختان کهور، کهورک، گز، اسکنبیل، قیچ و انواع گیاهان شور و خار شتر، گون و کُنار است و پرندگانی همچون جیرفتی، دراج، تیهو، کبوترچاهی، سبزقبا، سنگ چشم، شاهین، باقرقره، سهره جنگلی، دیدومک، یاکریم، زنبورخوار و جانورانی مانند گراز، کفتار، گرگ، گربه وحشی، تشی، روباه، شغال و خرگوش، حیات وحش این پناهگاه را تشکیل می‌دهند.
پناهگاه حیات وحش مهروییه زیستگاه جوجه‌آوری “دراج و جیرفتی” دو گونه پرنده بومی ایران که از گونه‌های نادر و حمایت شده نیز می‌باشند به شمار می‌آید.ابتدا در سال ۱۳۵۰ با مساحت اولیه ۷۰۰۰ هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده مهروئیه اعلام شد و در سال ۱۳۵۴ با توجه به اهمیت منطقه به منظور حفاظت بیشتر، سطح حفاظتی آن به پناهگاه حیات وحش ارتقا یافت.
در سال‌های اولیه انقلاب، مردم محلی به تصرف بخشی از اراضی جنوبی پناهگاه پرداختند و بدین ترتیب قسمتی از پناهگاه به زمین‌های کشاورزی تبدیل شد و در نهایت مساحت آن به ۵۵۸۳۱ هکتار کاهش یافت.
بخش عمده‌ای از منطقه را دشت‌های آبرفتی با پستی و بلندی‌های کم تشکیل می‌دهد و کوه «کلمراد» یکی از ارتفاعات نزدیک به منطقه است که که زیستگاه خرس سیاه آسیایی به‌شمار می‌آید.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه نیز مانند سایر نقاط جنوبی استان کرمان به ویژه کهنوج، آب و هوای خشک و گرمسیری دارد که متوسط بارندگی آن ۱۴۸ میلی‌متر گزارش شده است .
این پناهگاه با توجه به داشتن کهن‌ترین درختان کهور کشور و همچنین مناسب و منحصر به فرد بودن برای بقای نسل پرندگان حمایت شده بومی از قبیل دراج و جیرفتی، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هدف اصلی حفاظت از این پناهگاه ، حفظ باقی مانده جنگل‌های گرمسیری کهور ایرانی می‌باشد.
مهمترین پوشش گیاهی این منطقه شامل درختان کهور، کهورک، گز، اسکنبیل، قیچ و انواع گیاهان شور و خار شتر، گون و کُنار است و پرندگانی همچون جیرفتی، دراج، تیهو، کبوترچاهی، سبزقبا، سنگ چشم، شاهین، باقرقره، سهره جنگلی، دیدومک، یاکریم، زنبورخوار و جانورانی مانند گراز، کفتار، گرگ، گربه وحشی، تشی، روباه، شغال و خرگوش، حیات وحش این پناهگاه را تشکیل می‌دهند.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه که یکی از قدیمیترین مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست در جنوب استان کرمان به شمار می‌آید. این پناهگاه در محدوده شهر فاریاب و ۶۰ کیلومتری شمال کهنوج و ۱۰۰کیلومتری جنوب جیرفت واقع است.
پناهگاه حیات وحش مهروییه زیستگاه جوجه‌آوری “دراج و جیرفتی” دو گونه پرنده بومی ایران که از گونه‌های نادر و حمایت شده نیز می‌باشند به شمار می‌آید.ابتدا در سال ۱۳۵۰ با مساحت اولیه ۷۰۰۰ هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده مهروئیه اعلام شد و در سال ۱۳۵۴ با توجه به اهمیت منطقه به منظور حفاظت بیشتر، سطح حفاظتی آن به پناهگاه حیات وحش ارتقا یافت.
در سال‌های اولیه انقلاب، مردم محلی به تصرف بخشی از اراضی جنوبی پناهگاه پرداختند و بدین ترتیب قسمتی از پناهگاه به زمین‌های کشاورزی تبدیل شد و در نهایت مساحت آن به ۵۵۸۳۱ هکتار کاهش یافت.
بخش عمده‌ای از منطقه را دشت‌های آبرفتی با پستی و بلندی‌های کم تشکیل می‌دهد و کوه «کلمراد» یکی از ارتفاعات نزدیک به منطقه است که که زیستگاه خرس سیاه آسیایی به‌شمار می‌آید.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه نیز مانند سایر نقاط جنوبی استان کرمان به ویژه کهنوج، آب و هوای خشک و گرمسیری دارد که متوسط بارندگی آن ۱۴۸ میلی‌متر گزارش شده است .
این پناهگاه با توجه به داشتن کهن‌ترین درختان کهور کشور و همچنین مناسب و منحصر به فرد بودن برای بقای نسل پرندگان حمایت شده بومی از قبیل دراج و جیرفتی، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هدف اصلی حفاظت از این پناهگاه ، حفظ باقی مانده جنگل‌های گرمسیری کهور ایرانی می‌باشد.
مهمترین پوشش گیاهی این منطقه شامل درختان کهور، کهورک، گز، اسکنبیل، قیچ و انواع گیاهان شور و خار شتر، گون و کُنار است و پرندگانی همچون جیرفتی، دراج، تیهو، کبوترچاهی، سبزقبا، سنگ چشم، شاهین، باقرقره، سهره جنگلی، دیدومک، یاکریم، زنبورخوار و جانورانی مانند گراز، کفتار، گرگ، گربه وحشی، تشی، روباه، شغال و خرگوش، حیات وحش این پناهگاه را تشکیل می‌دهند.
پناهگاه حیات وحش مهروییه زیستگاه جوجه‌آوری “دراج و جیرفتی” دو گونه پرنده بومی ایران که از گونه‌های نادر و حمایت شده نیز می‌باشند به شمار می‌آید.ابتدا در سال ۱۳۵۰ با مساحت اولیه ۷۰۰۰ هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده مهروئیه اعلام شد و در سال ۱۳۵۴ با توجه به اهمیت منطقه به منظور حفاظت بیشتر، سطح حفاظتی آن به پناهگاه حیات وحش ارتقا یافت.
در سال‌های اولیه انقلاب، مردم محلی به تصرف بخشی از اراضی جنوبی پناهگاه پرداختند و بدین ترتیب قسمتی از پناهگاه به زمین‌های کشاورزی تبدیل شد و در نهایت مساحت آن به ۵۵۸۳۱ هکتار کاهش یافت.
بخش عمده‌ای از منطقه را دشت‌های آبرفتی با پستی و بلندی‌های کم تشکیل می‌دهد و کوه «کلمراد» یکی از ارتفاعات نزدیک به منطقه است که که زیستگاه خرس سیاه آسیایی به‌شمار می‌آید.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه نیز مانند سایر نقاط جنوبی استان کرمان به ویژه کهنوج، آب و هوای خشک و گرمسیری دارد که متوسط بارندگی آن ۱۴۸ میلی‌متر گزارش شده است .
این پناهگاه با توجه به داشتن کهن‌ترین درختان کهور کشور و همچنین مناسب و منحصر به فرد بودن برای بقای نسل پرندگان حمایت شده بومی از قبیل دراج و جیرفتی، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هدف اصلی حفاظت از این پناهگاه ، حفظ باقی مانده جنگل‌های گرمسیری کهور ایرانی می‌باشد.
مهمترین پوشش گیاهی این منطقه شامل درختان کهور، کهورک، گز، اسکنبیل، قیچ و انواع گیاهان شور و خار شتر، گون و کُنار است و پرندگانی همچون جیرفتی، دراج، تیهو، کبوترچاهی، سبزقبا، سنگ چشم، شاهین، باقرقره، سهره جنگلی، دیدومک، یاکریم، زنبورخوار و جانورانی مانند گراز، کفتار، گرگ، گربه وحشی، تشی، روباه، شغال و خرگوش، حیات وحش این پناهگاه را تشکیل می‌دهند.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه که یکی از قدیمیترین مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست در جنوب استان کرمان به شمار می‌آید. این پناهگاه در محدوده شهر فاریاب و ۶۰ کیلومتری شمال کهنوج و ۱۰۰کیلومتری جنوب جیرفت واقع است.
پناهگاه حیات وحش مهروییه زیستگاه جوجه‌آوری “دراج و جیرفتی” دو گونه پرنده بومی ایران که از گونه‌های نادر و حمایت شده نیز می‌باشند به شمار می‌آید.ابتدا در سال ۱۳۵۰ با مساحت اولیه ۷۰۰۰ هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده مهروئیه اعلام شد و در سال ۱۳۵۴ با توجه به اهمیت منطقه به منظور حفاظت بیشتر، سطح حفاظتی آن به پناهگاه حیات وحش ارتقا یافت.
در سال‌های اولیه انقلاب، مردم محلی به تصرف بخشی از اراضی جنوبی پناهگاه پرداختند و بدین ترتیب قسمتی از پناهگاه به زمین‌های کشاورزی تبدیل شد و در نهایت مساحت آن به ۵۵۸۳۱ هکتار کاهش یافت.
بخش عمده‌ای از منطقه را دشت‌های آبرفتی با پستی و بلندی‌های کم تشکیل می‌دهد و کوه «کلمراد» یکی از ارتفاعات نزدیک به منطقه است که که زیستگاه خرس سیاه آسیایی به‌شمار می‌آید.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه نیز مانند سایر نقاط جنوبی استان کرمان به ویژه کهنوج، آب و هوای خشک و گرمسیری دارد که متوسط بارندگی آن ۱۴۸ میلی‌متر گزارش شده است .
این پناهگاه با توجه به داشتن کهن‌ترین درختان کهور کشور و همچنین مناسب و منحصر به فرد بودن برای بقای نسل پرندگان حمایت شده بومی از قبیل دراج و جیرفتی، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هدف اصلی حفاظت از این پناهگاه ، حفظ باقی مانده جنگل‌های گرمسیری کهور ایرانی می‌باشد.
مهمترین پوشش گیاهی این منطقه شامل درختان کهور، کهورک، گز، اسکنبیل، قیچ و انواع گیاهان شور و خار شتر، گون و کُنار است و پرندگانی همچون جیرفتی، دراج، تیهو، کبوترچاهی، سبزقبا، سنگ چشم، شاهین، باقرقره، سهره جنگلی، دیدومک، یاکریم، زنبورخوار و جانورانی مانند گراز، کفتار، گرگ، گربه وحشی، تشی، روباه، شغال و خرگوش، حیات وحش این پناهگاه را تشکیل می‌دهند.
, پناهگاه حیات وحش مهروییه زیستگاه جوجه‌آوری “دراج و جیرفتی” دو گونه پرنده بومی ایران که از گونه‌های نادر و حمایت شده نیز می‌باشند به شمار می‌آید.ابتدا در سال ۱۳۵۰ با مساحت اولیه ۷۰۰۰ هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده مهروئیه اعلام شد و در سال ۱۳۵۴ با توجه به اهمیت منطقه به منظور حفاظت بیشتر، سطح حفاظتی آن به پناهگاه حیات وحش ارتقا یافت.
در سال‌های اولیه انقلاب، مردم محلی به تصرف بخشی از اراضی جنوبی پناهگاه پرداختند و بدین ترتیب قسمتی از پناهگاه به زمین‌های کشاورزی تبدیل شد و در نهایت مساحت آن به ۵۵۸۳۱ هکتار کاهش یافت.
بخش عمده‌ای از منطقه را دشت‌های آبرفتی با پستی و بلندی‌های کم تشکیل می‌دهد و کوه «کلمراد» یکی از ارتفاعات نزدیک به منطقه است که که زیستگاه خرس سیاه آسیایی به‌شمار می‌آید.
پناهگاه حیات وحش مهروئیه نیز مانند سایر نقاط جنوبی استان کرمان به ویژه کهنوج، آب و هوای خشک و گرمسیری دارد که متوسط بارندگی آن ۱۴۸ میلی‌متر گزارش شده است .
این پناهگاه با توجه به داشتن کهن‌ترین درختان کهور کشور و همچنین مناسب و منحصر به فرد بودن برای بقای نسل پرندگان حمایت شده بومی از قبیل دراج و جیرفتی، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هدف اصلی حفاظت از این پناهگاه ، حفظ باقی مانده جنگل‌های گرمسیری کهور ایرانی می‌باشد.
مهمترین پوشش گیاهی این منطقه شامل درختان کهور، کهورک، گز، اسکنبیل، قیچ و انواع گیاهان شور و خار شتر، گون و کُنار است و پرندگانی همچون جیرفتی، دراج، تیهو، کبوترچاهی، سبزقبا، سنگ چشم، شاهین، باقرقره، سهره جنگلی، دیدومک، یاکریم، زنبورخوار و جانورانی مانند گراز، کفتار، گرگ، گربه وحشی، تشی، روباه، شغال و خرگوش، حیات وحش این پناهگاه را تشکیل می‌دهند.
,
,
,
,
,
,
, 
, ,
, 
,
, 
, , 
, , 
, انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه