درختکاری و احسان؛ دو سنت زیبا برای حفظ انسانیت

یادداشت روز  شبکه اطلاع رسانی راه دانا ببه نقل از پایگاه خبری تحلیلی کیار بیدار سر و صدا، استرس، فراموشی یکدیگر، رقابت در مصرف، نامهربانی، افسردگی و... همه اینها نتیجه زندگی بی‌روح و خسته‌کننده ماشینی است.

از آغازین ساعات صبح روح خسته انسان‎ها در رقابتی نابرابر با ماشین‌هاست. از لوازم خانه گرفته تا کوچه و خیابان و محل کار و تحصیل و ... .

این روزها تقریبا تلفن همراه جزء لاینفک زندگی انسان‌ها شده است، گویا قرار بود با ورود تلفن همراه به زندگی انسان‌ها آنها به یکدیگر نزدیک شوند و مهربان‌تر اما هیچ‌گاه این اتفاق رخ نداد و اکنون شاهد آدم‌هایی هستیم که چندان بی‌تشابه به ربات و آدم‌آهنی نیستند.

عادت روزمره همه‌مان شده است که صبح از خانه بیرون بزنیم و با عملکردی یکسان با روزهای گذشته در ساعات پایانی روز به خانه برگردیم و این سیکل در طول سال و برای سال‌های سال تکرار می‌شود. روح خسته انسان با این تکرار خسته و خسته‌تر می‌شود تا هنگامی که نتیجه آن افسردگی و انزوا و... شود، اما در این زندگی پرهیاهو کارهایی هم هستند که نه تنها خسته‌مان نمی‌کنند که طراوت و تازگی و نشاط و روحی دوباره به ما می‌بخشند.

اگر از جشن‌های معمولی خانواده بگذریم که علی‌رغم سادگی‌شان بسیار نقش‌آفرین در بهبود رفتار ما انسان‌ها هستند نمی‌توان از کارهایی گذشت که که نتیجه آن نه تنها برای افراد که برای یک جامعه ماندگار است.

احسان، نیکوکاری، گذشت، ایثار، مهربانی و... کارهای خوب و ماندگار انسان‌ها هستند که کمتر بدان‌ها توجه می‌شود اما بازهم جزئی‌تر از این کارها، کارهایی است که تاثیر شگرفی در زندگی‌های‌مان دارند.

۱۴اسفندماه روز احسان و نیکوکاری و ۱۵ اسفند روز درختکاری نام‌گذاری شده‌اند.

بی‌شک حکمت الهی گاهی اوقات بر آن قرار می‌گیرد که کسی توانا و ثروتمند شود و کسی هم فقیر و ندار. خداوند بندگانش را دوست دارد و به واسطه همین دوست داشتن است که گاهی افرادی توانا و غنی می‌گردند و افرادی نیز فقیر و نیازمند اما آیا کار به همین جا خاتمه می‌یابد؟ خیر...

در آیات و روایات بسیار سفارش شده است توانمندان دست نیازمندان را بگیرند و بی‌منت بدان‌ها کمک کنند. خدای متعال با علم بی‌پایان و حکمت مختص به خودش هیچ‌گاه انسان‌ها را از یکدیگر بی‌نیاز نکرده است و چه‌بسا گاهی نیاز مالی شخصی را در گرو کمک مالی شخصی دیگر قرار داده باشد و گاهی نیز انجام امری برای فردی را در توان اشخاص دیگر تا انسان‌ها با یکدیگر مهربان باشند، همدیگر را دوست بدارند و جامعه شکل گیرد و با تشکیل جامعه رشد کنند و به قرب الهی برسند.

اینک که در ایام پایانی سال هستیم فرصت مغتنی است که توانمدان با مهربانی و گشاده‌دستی و از روی اخلاص، برای شاد کردن دل کسانی که محتاجند قدم پیش نهند و بی‌منت کمک کنند تا خداوند بزرگ نیز از سر لطف به اموال ثروتندان برکت بخشد تا ان‌شاالله این مال و اموال سبب سیر و سلوک الهی اغنیا گردد.

از سوی دیگر در نیمه راه اسفندماه روز زیبای درختکاری از راه می‌رسد تا در این شلوغی ماشین‌ها و سر و صدای آهن‌پاره‌ها و موج استرس و ناملایمات انسان‌ها فرصتی یابند برای اندیشیدن به خود، به زندگی خود، به محیط زندگی خود و... .

درختکاری روزی مبارک است که افراد فرصت می‌یابند با کاشتن یک درخت، زندگی ببخشند، مهربان باشند و از این نعمت‌های وافر و بی‌پایان الهی که ثمره‌شان جاودانه است بهره گیرند.

شاید زیباترین کلام در وصف روز زیبای درختکار شعر دوران دبستان باشد که در ادامه آن را تقدیم به شما می کنم: