اتحادیه عرب دو تکه می شود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛  معلوم نیست که اتحادیه عرب به عنوان اتحادیه ای برای عرب ها می ماند و اگر باقی بماند تا چه زمان می تواند وحدت خود را پیش از فروپاشی اش حفظ کند،به ویژه  پس از انتخاب آقای«احمد ابو الغیظ»به عنوان دبیر کل اتحادیه عرب به رغم محافظه کاری برخی از یک سو و حالت بی خیالی برخی دیگر از سوی دیگر.
به گزارش جماران،روزنامه رأی الیوم در سرمقاله خود به بروز اختلاف ها در اتحادیه عرب پرداخت و نوشت:طی اشغال کویت توسط عراق در سال 1990 اتحادیه عرب به دو اردوگاه تقسیم شد.اردوگاه «موافق»یعنی هوادار«توفان صحرا»به فرماندهی ژنرال آمریکایی«نورمن شوارسکوف»و اردوگاه «مخالف»یعنی کشورهایی که بعدا با تجاوز آمریکا به عراق مخالفت کردند و آن را دخالتی دانستند که باعث به بار آمدن نتایج وخیمی در همه منطقه می شود؛ همان چیزی که در عمل رخ داد و اکنون نیز رخ می دهد.
کشورهایی که وارد ائتلاف نظامی آمریکایی عربی شدند و برای پیوستن به عملیات «توفان»به منظور بیرون کردن نیروهای عراقی از کویت نیرو اعزام کردند،رژیم سیاسی عربی جدیدی در اتحادیه عرب به وجود آوردند که شامل شش کشور حاشیه خلیج فارس و نیز مصر و سوریه شد و بر خود«کشورهای اعلامیه دمشق»نام گذاشتند،در حالی که کشورهای دیگر مانند یمن،سودان،اردن،عراق و فلسطین را از خود دور کردند این در حالی است که اردوگاه دوم(مخالف)به وضعیت سردرگمی و در حاشیه ماندن ادامه داد که نه در اتحادیه عرب ماند و نه ‌رژیم موازی مخصوص به خود را ایجاد کرد به رغم آن که بیشتر ملت های عرب زیر چتر آن بودند اما ترازوی پول بر ترازوی ملت ها در این زمانه بد عربی سنگینی می کند.
امروز وضعیت دردناک عرب ها ما را به یاد این شکاف و دوستگی می اندازد هنگامی که اخباری مبنی بر خروج هیأت عربستان سعودی از نشست اتادیه عرب طی سخنرانی «ابراهیم الجعفری»وزیر خارجه عراق منتشر شد.الجعفری در این سخنرانی کشورهای حاشیه خلیج فارس را کشورهای تروریستی توصیف کرد.وی در سخنرانی اش گفت:«حزب الله» لبنان و «الحشد الشعبی»(نیروهای مردمی) در عراق کرامت عرب ها را حفظ کردند و هر کسی آنها را تروریستی بخواند خودش تروریست است.سخنان الجعفری در اعتراض به قطعنامه وزرای خارجه عرب بیان شد که در تایید قطعنامه وزرای کشور عرب در نشست تونس در صادر شد و حزب الله لبنان را تررویستی خواند.
نمی دانیم که اتحادیه عرب به عنوان اتحادیه ای برای عرب ها می ماند و اگر باقی بماند تا چه زمان می تواند وحدت خود را پیش از فروپاشی اش حفظ کند،به ویژه  پس از انتخاب آقای«احمد ابو الغیظ»به عنوان دبیر کل اتحادیه عرب به رغم محافظه کاری برخی از یک سو و حالت بی خیالی برخی دیگر از سوی دیگر.
تقسیم تبدیل به بدترین راه حل شده است و تبدیل به امر واقع می شود.اکنون حرف و حدیث هایی درباره طرح های تقسیم سوریه و دیگری برای فدرالیسم در عراق و تبدیل به آن به رژیم های سیاسی یا کشورهای طایفه ای و نژادی مستقل وجود دارد و چنین تقسیم هایی در راه الجزایر و مصر و عربستان و نیز یمن وجود دارد،فهرست در این زمینه طولانی است.اکنون در سایه این فضا چرا اتحادیه عرب مصون از تقسیم بماند در حالی که این اتحادیه آینه تمام نمای واقعیت عرب هاست.
اگر دو پارلمان ، دو دولت ، دو ارتش و  دو نخست وزیر در لیبی وجود دارد چه مانعی وجود دارد که دو اتحادیه عرب نیز در سایه حالت هرج و مرج حاکم، وجود داشته باشد؟
آرزوی تقسیم اتحادیه عرب یا فروپاشی آن را به رغم محافظه کاری های زیاد مان درباره آن و مدیریت اش نمی کنیم  زیرا این اتحادیه یکی از آخرین نشانه های ظاهری کار مشترک عربی است که ما را به یاد دوران زیبای عربی می اندازد اما آرزوها و خواسته های ما یک چیز و آن چه دولت عربی می کنند چیز کاملا متفاوتی است و باید منتظر ماند و از دور دید که چه می شود.
انتهای پیام /بخ