سلام بر شهدا که ایستاده می‌میرند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، شاید از زیباترین تعابیر سید شهیدان اهل قلم؛ شهید سید مرتضی آوینی توصیفی است که از مقام شهادت داشته اند: «ای شهید! ای آنکه بر کرانه ی ازلی و ابدی وجود، برنشسته ای! دستی برآر و ما قبرستان نشینان عادات سخیف را نیز از این مُنجلاب بیرون کش.»

شهید زیباترین واژه برای کسی است که شاهد و گواه است بر اعمال خود؛ چه آنکه شهدا آگاهانه قدم در راهی می گذارند که سعادت و جاودانگی را برایشان به ارمغان می آورد و راهی رو به خدا را در مقابل رهروان حقیقت می گشاید؛ هر آنگاه که عبدی شاهد شد بر تمامی افعال خویش لاجرم قامتش هم اندازه ی رخت شهادت می شود و نامش در جرگه ی شفاعت کنندگان روز قیامت ثبت می گردد.

روزی برای شهدا

مشق امروز ما شهید است. هزار و چهارصد بار باید از روی شهید بنویسیم تا یادمان بماند که از کربلای حسین (ع) تا شرهانی، از مکه تا فکه و از ساحل فرات تا بلندی های "قلاویزان" راه کوتاهی است، به اندازه ی یک قطره ی سرخ از خون خدا؛ خون پاکی که حامل زلال ترین پیام های تاریخ می شود و راه و رسوم آزادگی و زیستن با عزت را می آموزد.

راز جاودانگی شهدا

بی شک برای یافتن این پرسش باید به سیره ی شهدا رجوع کنیم. کسانی که فراتر از شعار و تزهای روشنفکری فقط رضای خدا را در نظر گرفتند و هستی خود را گذاشتند و گذشتند، تا بیانگر رازهای آفرینش شوند؛ فنا فی الله شدند و روح خود را به طریق هدایت بشریت به ودیعه نهادند.

بی گمان ماندگاری انقلاب و فراگیری روز افزون آن به برکت همین خون هایی است که از بند وجود رهایی یافتند و زلال ترین پیام های الهی را در تمامی دل های حق طلب طنین انداز کردند و بیداری اسلامی را در ورای ظلمات به ارمغان آوردند؛ سرنوشت ها را تغییر دادند و مسیرهای رسیدن به خدا را تعبیر کردند.

شهدای ویترینی!

شهدا را نمی توان در قاموس بی جان کلمات ریخت و از آنها اسطوره هایی برای ثبت در دل تاریخ ساخت چه آنکه اگر اینگونه بود راه و مرام شهدا که همان ائمه ی اطهار (علیهم السلام) هستند، هزار و چهارصد سال پیش مدفون می ماند و امروز جوان 20 ساله ی تبریزی را برای دفاع از جبهه ی مقاومت اسلامی و حریم الهی ائمه به عراق و سوریه نمی کشاند.

شهدا را در روز هم نمی شود خلاصه کرد؛ چراکه فریاد حق خواهی شان در ثانیه به ثانیه ی زمان جاری است؛ فریادی که ریشه در «هل من ناصر ینصرنی» سیدالشهدا دارد و امتداد، تا گسترده ترین میدان موعود!

آری امروز را به زعم تقویم روز شهید نام نهاده اند. شهدای ویترینی که در تکنولوژی مدرن جایی برایشان نیست و نه حتی دیگر در کوچه ها و خیابان های بلبل و سنبل نامیده مان! و نه حتی در کتاب های درسی و نه در مرام دولتمردان و سیاسیون و سکاندارانی که عرصه را در دست گرفته اند.

انتهای پیام/رض