به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح شفت، پس از طی مسافتی از مرکز شهر شفت و در مسیر کوهستانی امامزاده ابراهیم(ع) شفت به کیش خاله لاسک، روستایی میرسیم که در زیبایی و چشم انداز طبیعی زبانزد خاص و عام است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبح شفت,این روستا در متن خود زنی را پرورانده که وجودش بر عکس ظاهرش پر از اقتدار و صلابت است.
این زن جدای اینکه روحیه اش با طبیعت سازگار است، جرأتی را در خود به رخ مردم می کشد و آن زندگی در آرامش مطلق روستاست.
ننه، مادر شهید زلفعلی گلپور است که حدود ۳۰ سال تنها در خانه ای روستایی در دل کوههای شهرستان شفت با کمترین امکانات رفاهی زندگی میکند.
مادر شهید گلپور معتقد است این خانه، او را به یاد فرزند شهیدش می اندازد و به هر سمت خانه که نگاه می کند زلفعلی را میبیند.
راه خانه ننه تا جاده اصلی ماشین رو نیست و در زمان بارندگی بسیار صعب العبور می شود به همین دلیل رفتن تا سر مزار شهیدش بسیار برایش دشوار است.
وقتی دلیل تنها زندگی کردنش را جویا می شویم، می گوید: من تنها نیستم و هر روز فرزند شهیدم به من سر می زند و بدون او نمی خوابم!
زندگی بی آلایش و بدور از تجملات این روز های شهر تا کنون به چشم و گوش ننه نخورده و خانه ای گلی و خشتی تنها سهم این مادر شهید از این دنیا است.
میهمان نوازی مادر زلفعلی همه را تسخیر خود می کند و آنچه که در سفره خود داشته و پیشگاه میهمان حاضر کردنش همه را مغلوی خود می کند.
مادر شهید گلپور از وجود پسر شهیدش حتی یک عصا هم از دیگران سهم نخواسته و با آنکه کمرش سالها خمیده است با تیکه چوبی در جنگل راه می رود.
به گفته ننه، زلفعلی تمام زندگیش بوده و می خواسته او را به کربلا به زیارت امام حسین ببرد، اما هنوز این مادر شهید منتظر قول پسر شهیدش مانده است.
این روستا در متن خود زنی را پرورانده که وجودش بر عکس ظاهرش پر از اقتدار و صلابت است.
,این زن جدای اینکه روحیه اش با طبیعت سازگار است، جرأتی را در خود به رخ مردم می کشد و آن زندگی در آرامش مطلق روستاست.
,ننه، مادر شهید زلفعلی گلپور است که حدود ۳۰ سال تنها در خانه ای روستایی در دل کوههای شهرستان شفت با کمترین امکانات رفاهی زندگی میکند.
,مادر شهید گلپور معتقد است این خانه، او را به یاد فرزند شهیدش می اندازد و به هر سمت خانه که نگاه می کند زلفعلی را میبیند.
,راه خانه ننه تا جاده اصلی ماشین رو نیست و در زمان بارندگی بسیار صعب العبور می شود به همین دلیل رفتن تا سر مزار شهیدش بسیار برایش دشوار است.
,وقتی دلیل تنها زندگی کردنش را جویا می شویم، می گوید: من تنها نیستم و هر روز فرزند شهیدم به من سر می زند و بدون او نمی خوابم!
,زندگی بی آلایش و بدور از تجملات این روز های شهر تا کنون به چشم و گوش ننه نخورده و خانه ای گلی و خشتی تنها سهم این مادر شهید از این دنیا است.
,میهمان نوازی مادر زلفعلی همه را تسخیر خود می کند و آنچه که در سفره خود داشته و پیشگاه میهمان حاضر کردنش همه را مغلوی خود می کند.
,مادر شهید گلپور از وجود پسر شهیدش حتی یک عصا هم از دیگران سهم نخواسته و با آنکه کمرش سالها خمیده است با تیکه چوبی در جنگل راه می رود.
,به گفته ننه، زلفعلی تمام زندگیش بوده و می خواسته او را به کربلا به زیارت امام حسین ببرد، اما هنوز این مادر شهید منتظر قول پسر شهیدش مانده است.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
, , انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه