به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای اصفهان، در اثنای برنامه ریزی برای انتخابات و زمانی که در حال طراحی روش های معرفی کاندیدا و تبلیغات در اتاق فکر یکی از کاندیداها برای تبلیغات بهتر و هوشمندانه تر بودیم، کاندیدای مذکور که نماینده فعلی مجلس هم بود به من پوشه ای مخصوص داد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ندای اصفهان,در این پوشه تعدادی دست نوشته از نمایندگان مطرح و مهم کشور در مجلس شورای اسلامی وجود داشت. در این دست نوشته ها، نمایندگان شاخص مجلس نظر خود را در مورد عملکرد کاندیدای مذکور ارائه داده بودند. از او تعریف کرده بودند و از مردم خواسته بودند که دوباره او را برای مجلس انتخاب نمایند. در کل نظرها بسیار خوب، امیدوارکننده و به نظر می رسید می توانست تبلیغ موثری برای کاندیدا باشد. کاندیدا از من خواست که این دستونشته ها را مرتب کرده و در هر قالبی که صلاح است به سمع و نظر مردم برسانم. این کار هم انجام شد و دستنوشته ها در قالب متن، اینفوگرافی، پوستر و کامنت تلگرامی البته در حجمی بسیار محدود برای مردم عرضه شد.
,گذشت و انتخابات انجام شد.
,از مطالب جالب و عبرت آموز انتخابات اینکه، نمایندگان شاخص و مهم مجلس که از کاندیدای ما حمایت کرده بودند و از مردم خواسته بودند که به او رای بدهید، هیچکدام شان، تکرار می کنم، هیچکدام شان به مجلس راه نیافتند اما کاندیدای ما نفر اول شهرش شد! یعنی کسانی که به عنوان انسان های مهم و تاثیرگذار در نظر ما بودند رقابت را در کسب رای مردم به رقیبان واگذار کردند اما کاندیدایی که می خواست از توصیه آنان به مردم بهره ببرد، خودش توانست در شهر خود بیشترین آرا را کسب کند.
,در گذشته برای آنکه بتوانند برای کاندیدایی رای جمع کنند و تعهد و تخصصش او را اثبات کنند نزد علما و روحانیون مورد وثوق مردم می رفتند و از آن ها دستخطی مبنی بر حمایت از کاندیدا یا تایید کاندیدا می گرفتند. امروزه نیز سعی می کنند که نزد انسان های شاخص و مهم مانند نمایندگان یا سیاسیون تاثیرگذار در سطح ملی بروند و توصیه نامه ای بگیرند. این کار باعث می شود که حمایت یک مرجع سیاسی که مورد رجوع و وثوق مردم است از کاندیدا مشخص گردد و در نتیجه کاندیدا رای بیشتری کسب نماید.
,اما شاید امروزه این فرمول کارایی گذشته را نداشته باشد… مردم دیگر به معنای گذشته از مرجعیت سیاسی تبعیت ندارند. حتی از مراجع سیاسی خود نیز تاثیر بسیار زیادی نمی گیرند. امروزه مرجعیت سیاسی از بین نرفته اما بسیار کمرنگ شده است و در گروه های زیادی تقسیم شده است. به نظر می رسد برای تبلیغات باید مستقیما به سراغ مردم رفت و مطلبی را عرضه کرد که موجب ایجاد اطمینان یا حس موافق بودن در مردم شود.
,این مطلب که «آیا مردم باید مرجع سیاسی داشته باشند یا نه» و یا «فقدان گروه های مرجع سیاسی یک خسران به حساب می آید یا نه» و یا حتی اینکه اصلا «چرا گروه های مرجع سیاسی ارزش گذشته را برای مردم ندارند»، مطالبی هستند که بحث و نظر کارشناسی فراتر از این مقاله را می طلبند و باید نخبگان فکری بر روی آن تامل بیشتری داشته باشند. امری که شاید بی توجهی به آن نتایج خوش آیندی نداشته باشد.
, , احمد فروزبخش,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه