اقتصاد مقاومتی و وظایف مردم و سیاست گذاران

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کانی پرس؛ در جهان امروز کشورهای که برای دفاع از حق و حقوق خود در مقابل نظام استعماری جدید ایستاده اند؛ به خاطر عدم وابستگی به آنها تحریم می شوند، محاصره اقتصادی می گردند، با بایکوت های مختلف مواجه هستند، تهدید و تضعیف می شوند، با تحریک همسایگان آنها، مورد هجوم قرار می گیرند، با ایجاد هیاهوهای تبلیغاتی و بحران آفرینی نا امن و ریسک زا می شوند و نظام استعمار جدید از این طریق مانع توسعه زیرساخت ها، کمبود سرمایه گذاری و عدم رشد اقتصادی مناسب در این کشورها می شود.

در پایان خود را از این کارهای غیر انسانی با نظریه نفرین منابع طبیعی (بیماری هلندی در اقتصاد) تبرئه و اعمال ناشایست خود را توجیه می کنند.

لذا بر ماست که به خود آییم و نقشه های شوم استعمار جدید را با توسل به اقتصاد مقاومتی و بومی شدن اقتصاد خنثی کنیم.

توجه و نکته سنجی مسئولان نظام به خصوص مقام معظم رهبری در سالهای اخیر و نام گذاری سال 1395 به نام

اقتصاد مقاومتی، اقدام و عمل، اهمیت این موضوع را به خوبی نشان می دهد.

از طرفی دیگر، امروزه با توجه به آموزه های مکتب تاریخی اقتصاد بر همگان روشن است که به دلیل تفاوت در شرایط تاریخی، طبیعی، جغرافیای، زمانی، جغرافیای سیاسی و شرایط انسانی و فرهنگی، الگوهای توسعه اقتصادی مورد استفاده کشورها متفاوت از یکدیگر میباشد.

ظواهر توسعه و مدلهای کپی برداری شده از غرب (نظام سرمایه داری) و شرق (نظام سوسیالیستی) نتوانسته اند ما را به توسعه اقتصادی برسانند؛ چون ظرف و مظروف با هم فرق دارند.

راهبرد و نقشه راه نظامند، جامع و کلان توسعه اقتصادی کشور باید از یک سو مبتنی بر اصول و ارزشهای اسلامی و از سوی دیگر منطبق با شرایط اقلیمی، تاریخی، اجتماعی و فرهنگی ایران باشد.

به طوری که ماهیت این الگوی توسعه اقتصادی با الگوهای توسعه اقتصادی غربی متفاوت است ولی از دستاوردها و تجارب آنها به صورت آگاهانه و هوشیارانه استفاده میکند.

در این میان اقتصاد مقاومتی، اقتصادی درون زا، برون گرا و مبتنی بر تولیدات بخش خصوصی پویا و درپی مقاوم سازی و ترمیم ساختارها و نهادهای فرسوده و ناکارآمد موجود اقتصادی است.

قطعاً باور و مشارکت همگانی (مردم و سیاست گذاران) و اعمال مدیریت های عقلایی و مدبرانه، پیش شرط و الزام چنین موضوعی است، به طوری که در پسا توافق و پسا برجام، تک تک ماها (مردم و سیاست گذاران اقتصادی) باید با حسن تدبیر، ثروت و تولید و اشتغال کم را زیاد کنیم و نه اینکه با سوء مدیریت ثروت زیاد را به فنا دهیم و با این کار خود همراه و همگام نقشه های شوم نظام استکبار باشیم.

بر ماست (سیاست گذاران و مردم) که موانع و تنگناهای سرمایه گذاری و تولید را بر طرف کنیم و نه اینکه در مقابل سرمایه گذاری و تولید سدی باشیم و با این کار خود همگام نقشه شوم استعمار جدید شویم.

بر ماست (سیاست گذاران و مردم) که آسیب های اقتصاد منطقه و شهرستان را شناسایی کنیم نه اینکه بر آسیب های اقتصاد و دردهای مردم اضافه کنیم و ناآگاهانه نقشه آمریکا و انگلیس را پیاده کنیم.

بر ماست (سیاست گذاران و مردم) که بسترهای کسب و کار را فرآهم کنیم و از کارآفرینان، سرمایه گذاران و مدیران موفق در حیطه تولید و اشتغال حمایت کنیم، نه اینکه بسترها را ناامن، کارآفرینان را خرد، سرمایه گذاران را فراری و مدیران موفق را تخریب کنیم و در رکاب استعمارگران قرار گیریم.

بر ماست (سیاست گذاران و مردم) که فشارهای غرب را به فرصتی برای مشارکت مردم و بخش خصوصی تبدیل کنم نه اینکه بر مردم و بخش خصوصی فشاری مضاعف وارد سازیم و فرصت را به تهدیدی برای کشور تبدیل کنیم و از این طریق نظام استعمار به نقشههای شوم خود برسد.

بر ماست (سیاست گذاران و مردم) که ساختارها و نهادهای ناکارآمد (قوانین بازی در حیطه کسب و کار) اصلاح و ویرایش شوند که همراه مردم و بخش خصوصی باشند نه همراه دیگران.

بر ماست (سیاست گذاران و مردم) که امنیت را ارتقاء دهیم و بستری امن برای سرمایه گذاری فراهم کنیم نه اینکه سرمایه گذار را فراری دهیم و با نقشه های بدخواهان کشور همراه گردیم.

بر ماست (سیاست گذاران و مردم) که با سیاست های اقتصادی مبتنی بر علم به مبارزه با پدیده شوم قاچاق کالا و ارز برویم و با تولید کالای با کیفیت و با هزینه پایین به مصرف تولیدات داخلی بپردازیم تا زمینههای اشتغال فرزندان خود را فرآهم کنیم.

حسن عبدی (دکتری اقتصاد دانشگاه تبریز و رئیس صنعت، معدن و تجارت بوکان)

انتهای پیام/م