به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سرویس یادداشت «لاهیجان»، محمدامیری در آخرین یادداشت خود نوشت: امام امت “قدس سره” از ۱۲ فروردین و … به عنوان “ایام الله” یاد کردند. مرحوم علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می نویسند: یوم الله به خاطر آن است که “در آن روز فرمان و امر خدا آشکار می شود”. لذا در طلیعه سخن این روز را به یوم الله آفرینان دیروز و امروز و فردا تبریک می گوییم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, «لاهیجان»,“ایران” هم اکنون یکی از حساس ترین دوران های تاریخ خویش را می گذراند ، دورانی که شاید بتوان آن را “مرحله گذر” نامید . اگر این مرحله با استقامت و خردمندی طی شود آنگاه باید با امیدواری زیاد به انتظار ایرانی بسیار روشن تر از آنچه هست باید نشست. محورهای خوشبینی را می توان در پیشرفت های علمی و فناوری کشور، فاصله گرفتن از وابستگی به صنعت نفت، تبدیل مهار رشد جمعیت به رشد جمعیتی متوازن و از همه مهمتر “رشد آگاهی های سیاسی و اجتماعی مردم” جستجو کرد .
,به باور بسیاری از دانشمندان و استادان دانشگاه ها که تقریبا همگی براین نکته متفق القولند به جز قروت اول هجری قمری که تولید دانش در ایران سرآمد جهان بود، در هیچ برهه ای از تاریخ کشورمان علم و دانش تا حدکنونی به مقوله ای همگانی تبدیل نشده و هرگز سرعتی اینچنین را طی نکرده است. ارتقا سطح سواد، توسعه کمی دانشجو به ویژه در مقاطع تکمیلی ارشد و دکتری، تبدیل “نقل علم” در دانشگاهها به “تولید علم” از آن جمله اند. ما امروز تولید علم را در صنایع هسته ای، بهداشت و درمان ، صنایع دفاعی و … شاهدیم.
,همچنین کشورمان طی دو دهه گذشته در بین کشورهای جهان همواره روندی رو به جلو داشته است. زمانی رتبه ۵۳، زمانی دیگر ۴۷ ، و طی سالهای اخیر حوالی رتبه ۲۰ قرار گرفته ایم و بدون تردید در جهان اسلام یکی از سه کشور تولید علم هستیم.
,از نظر درآمدی نیز در دو حوزه نفتی و غیر نفتی آینده خوبی پیش بینی می شود. با توجه به متزلزل بودن درآمدهای نفتی در سالهای اخیر کمتر برنامه ریز و مسئول مملکتی است که توجه ای به درآمدهای غیرنفتی مانند کشاورزی، گردشگری، صنعت و … برای اداره کشور خصوصا تولید کالاهای اساسی مورد نیاز مردم معطوف نشده باشد که در غیر آنصورت می بایست در تعهد، دلسوزی و کارآمدی چنین اشخاصی شک کرد .
,کنترل رشد جمعیت و هدایت اجتناب تاپذیر جمعیت به سمت پیری و از کارافتادگی یکی از چالشهای کشورمان بوده است. حذف شعارهای تقلیل جمعیت، لغو محدودیت های فرزند آوری توسط مراکز بهداشتی و درمانی شهری و روستایی و ارائه تسهیلات نسبی و لازم باعث شده برابر گزارش سازمان ثبت و احوال زاد و ولد بیشتر و رشد جمعیت روند رو به بهبودی را طی کند .
,رشد بی سابقه سطح آگاهی های مردم در زمینه های مختلف سیاسی، اجتماعی ، فرهنگی و اقتصادی قابل مقایسه با سالهای قبل از برقراری نظام جمهوری اسلامی ایران نیست. به راستی انقلاب اسلامی را می توان یک “انقلاب فرهنگی” در سطح عمومی دانست. “ایرانی امروز” از قدرت تحلیل برخوردار است، به راحتی فریب نمی خورد، نگاه تیزبینانه ای به مسائل داخلی و بین المللی دارد، جایگاه خود را در دهکده جهانی می داند، سطح مطالباتش از روزمرگی ها فراتر رفته است و معدل تفکر مردم کلان نگر است، از انتقادها واهمه ندارد ، به نقاط ضعف جامعه خود واقف و مهیای رفع نواقص است. همه این عوامل دست به دست هم داده اند تا بتوان آینده ای رو به رشد و درخشان را برای کشور امید داشت البته این نقاط مثبت با چالشهای جدی مواجه اند و اینگونه نیست که نگارنده چشم خویش را بر واقعیتهای بعضاً تلخ فرو بسته باشد که نمونه های ذیل راه علاج جدی و برون رفت را طلب می کند :
,- هنوز معضل بی سوادی را در کشور به صفر نرسانده ایم و با بستن تدریجی مدارس روستایی و شبانه روزی ، ارتقاء میانگین مدت تحصیل فرزندان این کشور را با سوال مواجه کرده ایم .
- در کنار رشد کمی دانشجو و دانشگاه ، به تامین تجهیزات آموزشی، استانداردهای مدت و ساعات آموزش ، کیفیت بخشی و کاربردی علم توجه مطلوب نداشته ایم .
- مشکلات اقتصادی ، بیکاری ، فاصله طبقاتی باعث شده نسل جوان و مولد جامعه متاسفانه کماکان برنامه بدون فرزندی یا حداکثر تک فرزندی گذشته را دنبال کنند .
- در بخش فرهنگی خدا نکند که مدعی” توحید “باشیم اما ترس از دست دادن موقعیت ، مال و مقام یا در حقیقت ، “فقر اقتصادی و فرهنگی “موجب شود وجودمان را مجموعه ای از “شرک و نفاق” فرا گیرد .
یک ناظر بی طرف و منصف، نمی توان در کنار نقدهایی که وارد می آورد سپیدی ها و درخشانی های نظام اسلامی را نادیده بگیرد و بی اعتناء رد شود. لذا در کنار خرده گرفتن بر نیمه خالی لیوان، باید نیمه پر آن را دید و تحسین کرد. قطعاً اگر از فضای حاضر با به کارگیری از قدرترین و نفوذناپذیرترین افراد در ساحت “مدیریت” بهره گیری شود تا اولاً اطمینان مردم از بابت “اجرای عدالت” راحت باشد ، ثانیا “مفسده ای” در این وادی خانه نکند ، رسیدن به ایرانی که شایسته “ایرانی” باشد دور از انتظار نخواهد بود ، باید کوشید تا این “مرز پرگوهر” همچنان شایسته نام آسمانی خویش باقی بماند انشاءالله .
,پایان پیام/
]
ارسال دیدگاه