زنبیل گذاشتن برای استفاده از طبیعت در سردشت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از بلفت، از عصر یازدهمین روز نوروز مردم سردشت هر کدام طنابی به دست می گیرند و به سوی طبیعت حاضر در مسیر نلاس تا سه راهی بزیله و از آنجا تا دشت قلته حرکت می کنند و در حاشیه جاده یا داخل در گون ها یا جنگل با طنابی که در دست دارند قسمتی را به اندازه خانواده خود یا خانواده ای که احساس می کنند با روحیات آنها نزدیکتر است برای خودشان رزرو می کنند.

این طناب حکم گرفته شدن جا را برای آنها محفوظ می دارد و مردم هم این موضوع را برای خودشان قابل هضم کرده اند و دیگر کسی به جایی که با طناب مشخص شده باشد کاری ندارند و اینچنین همه در برخورداری از طبیعت با هم مساوی می شوند.

در گذشته شایع بود که تنها برای نان سفره می گذارند تا نوبت به آنها نیز برسد و از سهمیه نان برخوردار شوند اما اکنون با آمدن تکنولوژی و تغییر در سبک زندگی مردم موضوعات تازه ای خودنمایی می کند که با این اوصاف گذاشتن این سفره به طبیعت رسیده است.

امروز چهارشنبه یک روز مانده به سیزدهمین روز از نوروز 94 مردم سردشت به رسم هر ساله چند روز مانده به سیزده به در از نلاس تا سه راهی بزیله و از آنجا تا دشت قلته را برای سیاحت در این روز انتخاب می کنند.

سردشت به دلیل وجود کوهستان و رودخانه و قرار گرفتن هر کدام در بخشی از شهرستان به نوعی آب و هوای چند ناحیه ای را در سردشت ایجاد کرده است شهروندان سردشتی برای گذراندن تعطیلات آخر هفته از اواخر اسفند تا اوایل تابستان را در مسیر نلاس به طرف سه راهی بزیله و از آنجا به سمت دشت قلته سپری می کنند و در فصل تابستان که هوا روبه گرمی می گذارد کوهستان بیوران با خنکی خاصی که دارد از اوایل تابستان تا پاییز به سیاحتگاههای طبیعی مردم برای گذراندن اوقات فراغت تبدیل می شود.

اما در زاویه ای دیگر از شهر سردشت وجود رودخانه زاب که آب آن از کوهستان های بلند منطقه نشات می گیرد و در مسیر خود چهره ای بسیار جذاب را به نمایش می گذارد در این بین دشت نلاس و گذر از روستاهای دور و بر تا پل آهنی که فضایی دشت مانند را ایجاد کرده و همین به سیاحتگاهی جهت گذران سیزده به در برای مردم مبدل شده است که این انتخاب نیز بیشتر به دلیل اختلاف دمای هوا در بخش های دیگر شهرستان است.

وجود رودخانه زاب که این بخش از شهرستان را برای شهروندان سردشتی گرمتر از بقیه جاهها نشان می دهد هر کدام از شهروندان سعی می کنند جایی را برای خود در این قسمت ها داشته باشند.

در یکی دو سال اخیر وجود سیم خاردار و تیرچه کاری کرده بسیاری از این مسیرها کوچکتر شوند و جای کمتری برای مراجعت مردم در این روز باقی بماند.

 اما هیچکس در این روز بلایایی اینچنینی که در زیر امده سر طبیعت در حال انقراض سردشت نمی اورد که اگر چنین شود زمین هایی شخصی جای طبیعت جنگلی را خواهد گرفت و دیگر سیم خاردار جایی برای گذران اوقات فراغت باقی نخواهد گذاشت.

انتهای پیام/