روز طبیعت را با شادی حلال جشن بگیریم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از اصفهان بیدار، طبیعت از نعمات بسیار بزرگ و مهمی است که خداوند متعال به انسان عطا نموده است. این طبیعت است که به اراده خداوند منان، محل برداشت روزی آدمی است و این طبیعت است که بوسیله آن، انسان جسم و جان خویش را طراوت و تازگی می بخشد. در احادیث روایت شده از معصومین، اهمیت طبیعت و قدر و منزلت آن، به خوبی بیان شده است.

در حدیثی رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: اُطلُبوا الرِّزقَ فی خَبایا الأرضِ؛ روزی را از آنچه در زمین پنهان است، بجویید (کنزالعمّال، ح ۹۳۰۲). در حدیثی دیگر از رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم، در باب اهمیت درختکاری، منقول است: ما مِن مُسلِمٍ یَغرِسُ غَرسَاً أو یزَرَعُ زَرعَاً، فَیأکُلُ مِنهُ إنسانٌ أوطَیرٌ أو بَهیمَهٌ إلاّ کانَت لَهُ بِهِ صَدَقَه؛ هر مسلمانی درختی بنشاند یا کِشته‏ای بکارد و انسان یا پرنده یا چارپایی از آن بخورد، برای او صدقه محسوب می‏شود (مستدرک الوسائل، ج ۱۳، ص ۴۶۰).
درباره اهمیت طبیعت و حفظ آن همه می دانیم اما ذکر دو نکته کلیدی و کاربردی ضروری است: اول اینکه طبیعت، سرمایه ای خدادادی است که به واسطه سهل انگاری و بی اعتنایی ما، کم کم و حتی در مکان هایی به سرعت در حال نابودی است و ما در حال تیشه زدن به ریشه این منبع اصلی تأمین نیازهای اساسی خود هستیم.
دومین مسئله که در سالهای اخیر، بر شدت آن افزوده شده، مسئله اختلاط محرم و نامحرم و دورهمی ها در طبیعت و تورهای مختلط است. شادی و نشاط در زندگی امری لازم است؛ زیرا انسان در طول زندگی خود با مشکلات و سختی های زیادی دست و پنجه نرم می کند اما شادی و شوخی، اگر از حد و اندازه اش بگذرد و زمینه حرام در آن باشد، موجب خشم خداوند خواهد شد.

در مورد شوخی و شادی، روایات از ائمه بسیار است. در مدح شوخی در روایتی از رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم آمده است: اَلمُؤمِنُ دَعِبٌ لَعِبٌ وَ المُنافِقٌ قَطِبٌ غَضِبٌ؛ مؤمن شوخ و شنگ است و منافق اخمو و عصبانی. و یا در حدیثی دیگر به نقل از امام باقر علیه السلام آمده: إِنَّ اللّه عَزَّ وَ جَلَّ یُحِبُّ المُداعِبَ فِى الجَماعَهِ بِلا رَفَثٍ؛ خداوند عزوجل دوست دارد کسى را که در میان جمع شوخى کند به شرط آن که ناسزا نگوید.

در مذمت شوخی نا به جا و در حدیثی از امام موسی کاظم علیه السلام آمده است: اِیاک وَ المِزاحَ فَاِنَّهُ یذهَبُ بِنُورِ ایمانِک؛ از شوخی (بی مورد) بپرهیز، زیرا که شوخی نور ایمان تو را می برد. (تحف العقول ص ۴۰۹). در سخنان ارزشمندی از امام علی علیه السلام درباره شوخی آمده است: مزاح (بی مورد) زمینه ساز کینه توزی است؛ هیچ کس شوخی نکرد مگر آنکه شوخی او را از عقل و خرد می اندازد؛ کسی که شوخی کند به وسیله آن خوار و زبون خواهد شد؛ آفت شخصیت و هیبت آدمی، مزاح است. برای هر چیزی بذری است و بذر دشمنی مزاح و شوخی است (میزان الحکمه، ج۹، ص۱۴۲).

این احادیث نشان دهنده این است که حد و مرز در شوخی و تفریح برای ما مانند هر مسئله دیگری، از سوی معصومین علیهم السلام مشخص شده است اما متأسفانه شاهد این هستیم که در جامعه ای اسلامی، رفتارهای ناهنجاری چه به لحاظ دینی و چه به لحاظ اجتماعی وجود دارد. متأسفانه بی بند و باری در بین طیف وسیعی از جوانان وجود دارد. تفریحاتی که نه تنها مرزهای دینی و اجتماعی در آن ها رعایت نمی شود بلکه تفریحاتی ضد دینی و اجتماعی در بین آنها وجود دارد. ورق بازی، قلیان کشی و سیگار کشی و ارتباطات، رفتارها و تعاملات غیر دینی و عرفی نه تنها در گشت و گذار در طبیعت بلکه در مکان های مختلف از سوی جوانانی که هر کدام سرمایه های این مرز و بوم هستند، دیده می شود.

بیان علل وقوع چنین پدیده هایی ضد فرهنگی در جامعه در این مقال نمی گنجد اما ذکر این نکته حائز اهمیت است که شادی؛ همانطور که در روایات گفته شد، تنها از راه حرام به دست نمی آید و شادی های حلال نیز وجود دارند. شادی حلال به وضوح در زندگی شهدا وجود دارد. خاطرات شهدا پر است از لحظات شاد و مفرح که لبخند حلال بر روی لبانمان می آورند و نشان می دهند که بدون اختلاط دختر و پسری! و بدون انجام فعل حرام هم می توان خوشحال بود و روحیه ای شاد داشت. چه بسا این شوخی ها و تفریحات حلال، انسانها را به یکدیگر نزدیک کرده و سبب مودت بیشتر بین آنها می گردد. از طرف دیگر هم شوخی های نا به جا و تفریحات آلوده به حرام، باعث کدورت و دوری رحمت خداوند از زندگی انسان می گردد.
______

مرادپور

انتهای پیام/