ابداع طرحی نوین در تراش شیشه توسط هنرمند قزوینی/ صنایع دستی وارداتی بلای جان صنایع دستی کشور است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شاخص، خانه رئوفی یکی از بناهای تاریخی مربوط به اواخر دوره قاجار است، یعنی زمانی که آخرین رگه‌های میراث معماری اصیل و کهن ایرانی در حال احتضار بود.

این اثر تاریخی در خیابان شهداء قزوین ، شمال مسجدجامع واقع شده است و در تاریخ ۱۹ مهر ۱۳۷۸ با شمارهٔ ثبت ۲۴۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید.

خانه رئوفی از آثار باقی مانده از دوره قاجاریه و هشتمین خانه صنایع دستی در کشور است و از جمله فعالیت‌هایی که در این محل انجام می‌شود فروش آثار برگزیده صنعتگران، تولید زنده و بخش‌های آموزشی است.

هنرهای معرق، انواع رودوزی‌های سنتی، کارگاه سفال و شیشه در این مکان در معرض بازدید عموم قرار می‌گیرد.

خبرنگار شاخص، به گفت و گو با فرخ‌لقا اعلمی یکی از هنرمندان فعال در عرصه تراش شیشه در خانه صنایع دستی قزوین(خانه رئوفی) پرداخته است.

فرخ‌لقا اعلمی با بیان اینکه رشته تراش شیشه را از زمان هنرستان شروع کرده اظهار کرد:  مدرک کارشناسی صنایع دستی را از دانشگاه اخذ کردم و پس از ۷ سال کار مداوم اکنون در خانه صنایع دستی قزوین مشغول به کار هستیم.

وی توضیح داد: صنعت تراش شیشه قدمت زیادی دارد، می‌توان گفت زمانی که شیشه اختراع شد بشر توسط سنگ و هر وسیله‌ای که امکان تراش روی شیشه باشد نقش‌هایی روی آن ترسیم می‌کرد.

این هنرمند در ادامه گفت: تراش شیشه با دستگاه‌های پیشرفته کمتر از یک قرن است که وارد ایران شده و در حال حاضر این رشته در استان‌های قزوین و تهران از گستردگی بیشتری نسبت به جاهای دیگر برخوردار است.

اعلمی در خصوص مواد اولیه به کار رفته دراین هنر بیان کرد: شیشه و کریستال ساده را تهیه می‌کنیم و سپس نقوش هندسی را توسط دستگاه تراش روی آن‌ها ترسیم می‌کنیم البته من در کارگاه خود کار حکاکی و نقاشی روی شیشه را هم اضافه کرده‌ام که کاری جدید و خاص است.

هنرمند قزوینی یادآور شد: یکی از کارهای خلاقانه من این است که نقوش ایرانی گل و مرغ  را وارد این رشته کرده‌ام که فکر نمی‌کنم نمونه آن در بازار باشد.

وی خاطرنشان کرد: مواد شیمیایی که به کار می‌رود مسلما برای بدن مضر است اما با استفاده از ماسک، عینک سعی می‌کنیم ایمنی کار را رعایت کنیم.

این هنرمند افزود: کار را طبق سفارشات و طرحی که مشتری‌ها می‌دهند می‌پذیریم و همچنین آثاری را هم برای عرضه در فروشگاه‌های سطح شهر ارائه می‌کنیم.

اعلمی عنوان کرد: کارم را با وامی ۱۰ میلیونی آغاز کردم البته اوایل پرداخت اقساط برایم مشکل بود در واقع از صفر شروع کرده بودم، گرچه فعلا تا نقطه مطلوب فاصله دارم اما شرایطم روز به روز با عنایت خداوند متعال و کار و تلاش بهتر می‌شود.

وی اذعان داشت: چون وسعت کارگاه کوچک است من به تنهایی کار می‌کنم اما اگر کارگاه را گسترش دهم هنر آموز هم می‌پذیرم.

 هنرمند تراشگر شیشه تصریح کرد: مردم وقتی کار را از نزدیک می‌بینند استقبال و خریداری می‌کنند.

اعلمی ادامه داد: برای اجناسم قیمت کارگاهی گذاشته‌ام، چون بدون واسطه عرضه می‌کنم، قیمت‌هایم خیلی پایین است خیلی از مشتری‌ها تعجب می‌کنند که کار دست با این قیمت پایین عرضه می‌شود به هر حال من معتقدم اگر انسان با سود واقعی کار انجام دهد برکت ۲چندانی خواهد داشت.

این هنرمند گفت: قیمت‌ها علاوه بر هزینه مواد اولیه به طرح و زمانی که برای ساخت اثر گذاشته می‌شود بستگی دارد.

کالاهای قاچاق رونق صنعت صنایع دستی را متزلزل می‌کند

هنرمند قزوینی ابراز کرد: کار ما سختی خودش را دارد جوانان سختی را که می‌بینند جا می‌زنند، من هنرستان تدریس کردم و از ۱۵ دانش آموزی که داشتم هیچکدام این کار را ادامه ندادند.

وی بیان کرد: مسلما یکی از دلایل عدم تمایل جوانان در آمد کمی است که این کار دارد، با توجه به شرایط اقتصادی نامساعد کشور می‌شود گفت متضرر هم شده‌ایم اما خوشبختانه با تلاش و پشتکار وضعیت رو به بهبود است.

اعلمی با اشاره به مشکلات پیش رو گفت: از مشکلات کارم این است که ظروف ساده به سختی پیدا می‌شود و چون این ظروف را به تعداد کم از کارخانه و شرکت‌ها می‌خواهیم آن‌ها قبول نمی‌کنند.

این هنرمند اضافه کرد: ورود کالاهای قاچاق این هنر و کارهای چاپی که در بازار وجود دارد از معضلات دیگر است چرا که برای مشتری نمی‌تواند فرق کار چاپ و کار دست را تشخیص دهد و متاسفانه به خاطر قیمت پایین جنس چینی بی کیفیت را خریداری می‌کنند.

هنرمند قزوینی تاکید کرد:علاقه زیاد من به این رشته باعث می‌شود همه این سختی‌ها را تحمل کنم و قصد دارم کارم را در شاخه‌های دیگر توسعه دهم.

وی گفت: قطعا هرکسی برود سراغ علایق خودش ممکن است ابتدا ضرر کند اما مطمئنا اگر پشتکار داشته باشد سختی‌ها می‌گذرد و روزی حتما مزد سختی‌هایش را می‌گیرد.

اعلمی خاطرنشان کرد: حمایت مسئولین نسبت به سال‌های گذشته مطلوب‌تر شده چرا که میراث فرهنگی این فضا و دستگاه‌ها  را در اختیار ما گذاشته است.

انتهای پیام/م