به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خبرماه، قال رسول الله ص ما اتخذالله نبیا الا زاهدا (مستدرک الوسایل ج ۱۲ ص ۵۱)
مهم ترین و اساسی ترین ثمره امامت و رهبری و پیشوایی امت، زهد است. همانگونه که در روایت بالا به آن اشارت رفته است از آدم تا خاتم و از سلیمان صاحب ملک تا عیسی بن مریم تارک دنیا همه و همه برای پذیرش مسوولیت نبوت و هدایت و رهبری، ملزم به پذیرش و رعایت شرط زهد هستند.
در آغاز دعای ندبه به تبیین سرآغاز برنامه هدایت بشر به دست انبیاء می پردازد که بیانگر همین شرط مهم و اساسی است که می فرماید: «الحمد لله الذی لا إله إلا هو و له الحمد رب العالمین و صلى الله على محمد نبیه و آله و سلم تسلیما اللهم لک الحمد على ما جرى به قضاؤک فی أولیائک الذین استخلصتهم لنفسک و دینک إذا اخترت لهم جزیل ما عندک من النعیم المقیم الذی لا زوال له و لا اضمحلال بعد أن شرطت علیهم الزهد فی درجات هذه الدنیا الدنیه و زخرفها و زبرجها فشرطوا لک ذلک و علمت منهم الوفاء به فقبلتهم و قربتهم و قدمت [و قدرت] لهم الذکر العلی و الثناء الجلی و أهبطت علیهم ملائکتک و أکرمتهم [کرمتهم] بوحیک و رفدتهم بعلمک و جعلتهم الذرائع [الذریعه] إلیک و الوسیله إلى رضوانک فبعض أسکنته جنتک إلى أن أخرجته منها و بعض [و بعضهم] حملته فی فلکک و نجیته و من آمن معه [مع من آمن] من الهلکه برحمتک و بعض اتخذته لنفسک خلیلا و سألک لسان صدق فی الآخرین …… » آنچه که در این فراز دعای شریف ندبه قابل توجه است اینکه: قربتهم… اولا شرط اولی و اساسی نبوت زهد است و ثانیا زهد مورد انتظار از انبیاء پرهیز از ۱- درجات و مقام دنیوی، ۲- زخرف دنیا و ۳- زبرج دنیا، ثالثا حکم به پستی و پلیدی دنیای فریبنده و بازدارنده از آخرت است و رابعا زهد است که موجب قبولی انسان به درگاه خداوند و تقرب الهی است.
,
,
اما مطلب مهم مستفاد از این بیان و سایر بیانات مربوط به زهد در منابع دینی این است که در مقابل زهد، تجملات و تشریفات دینی همان زخرف و زبرج وجود دارد، و تجملات و تشریفاتی که نتیجه اش اسراف و تبذیر است که دون شأن اولیاء الهی و پیروان ایشان است.
,و نکته مهمتر و پایانی اینکه تمام کسانی که داعیه شغل پیامبرگونه دارند، در کسوت ها و مسئولیت های گوناگون دینی – مذهبی باید ملزم به رعایت شرط زهد و پرهیز از تجملات و تشریفات به خصوص تشریفات و تجملاتی که تامین هزینه آن بیت المال است، باشند؛ همانگونه که امیرمؤمنان علی علیه السلام خود را ملزم به زهد و تقدیر در ملبس و مطعم و مسکن می داشتند تا فقرا ناامید نشوند و اغنیا طغیان و سرکشی نکنند.
,حجت الاسلام و المسلمین محمدی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه