الیکایی های گرمسار را بهتر بشناسید

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از گرمسارآنلاین  به طوری که برخی از تحلیل گران رشته های فرهنگی و مردم شناسی این شهرستان را جزیره پر از قوم و لهجه معرفی می کنند و به عنوان یک منبع یا متن تحصیلی در رشته های مردم شناسی در کشورمان در دانشگاه های مختلف مورد تحقیق و تدریس قرار گرفته است.

یکصد کیلومتری جنوب شرق پایتخت و بر سر راه اصلی تهران ـ مشهد قراردارد تنوع قومی در این منطقه به قدری است که لقب جزیره اقوام به آن نهاده شده است.

در شهرستان گرمسار (بخشهای آرادان، ایوانکی و مرکزی) گروههای قومی متنوعی استقراردارند. مهمترین گروههای ایلی این شهرستان عبارتند از: ایلات اصانلو، الیکایی (علی کایی)، پازوکی، عرب عامری، لر، کرد، نفر، بختیاری، باصری، کتی، گیلک، عرب معصومی، عرب سرهنگی، عرب درازی و هداوند.

در اینجا به اختصار به منشأ، تاریخ مهاجرت، پراکندگی جغرافیایی و گویش اقوام ساکن در گرمسار اشاره می شود.

منشأ ایل الیکایی «الیکا» است که از منطقه ای به همین نام در چالوس به این منطقه آمده اند. این ایل شامل ۹ طایفه است که عبارتند از: گیلوری، قندالی، قاسمی، عاشوری، ابوالی (ابولی)، شاه حسینی، قنبری، گلینی، کاشانی.
در طول دو سده اخیر خانواده های ایل زاده از ایلات بختیاری، عرب میش مست و قشقایی به این ایل ملحق شده و به گویش الیکایی (شبیه گویش مازندرانی به ویژه ساروی) سخن می گویند.

الیکایی ها که عمدتاً در اوایل قرن حاضر در روستاهای دشت گرمسار اسکان یافته اند، بنیان روستاهای متعدد از جمله فروان، عدل آباد، نورالدین آباد، ده پیران، حاجی آباد، سهرابخانی، کهن تل (گندل)، رمضان قره، احمدآباد، غیاث آباد (نوده خالصه) را نهادند.

بخشی از جمعیت الیکایی نیز شهرنشین شده و در شهرهای گرمسار و آرادان و یا شهرهای خارج از شهرستان (تهران و ورامین) به سر می برند.

در حال حاضر مهمترین گروه عشایری شهرستان گرمسار را الیکایی ها تشکیل می دهند، که براساس سرشماری اجتماعی، اقتصادی عشایر کوچنده (تیرماه ۱۳۷۷) ۲۷۵ خانوار با جمعیت ۱۲۵۵ نفر به زندگی نیمه کوچ نشینی می پردازند.

ییلاق آنها شامل ارتفاعات شمال گرمسار معروف به گیلور و مناطق ییلاقی فیروزکوه، دماوند و پلور در استان تهران و قشلاق آنها حواشی کویر شرق و غرب گرمسار است.

انتهای پیام/رض