تعطیلی روز ملی فناوری هسته ای در سایه آفتاب برجام

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای ساحل، فردا بیستم فروردین و روز ملی فن آوری هسته ای است، فن آوری که دیگر هسته ای برایش نمانده است و تنها چیزی که برای افتخار او مانده، دانشمندان شهیدش هستند.

تقارن روز ملی فناوری هسته ای با جمعه و یک روز تعطیل رسمی تشابه جالبی از تعطیلی بخش های مختلف این حوزه است که در گذشته به صورت پویا و فعال مشغول به کار بود. یاد شعار انرژی هسته ای حق مسلم ماست به خیر...! که حال جای خود را به آفتاب برجام تقدیم کرده است.

سخنگوی سازمان انرژی اتمی در نشستی اعلام کرده که برای خالی نبودن این روز ،چند پروژه را افتتاح خواهیم کرد؛ پروژه یا ساختمان فرقی ندارد مهم افتتاح است که الحمدلله دست به روبان دوستان دولتی در این زمینه بسیار خوب کار می کند.

دیگر اثری از کیک زرد و غنی سازی 20 درصد و آب سنگین نیست، یادش بخیر شهید شهریاری که به گفته مسئولان وقت ، اگر او و همکارانش نبودند هنوز در غنی سازی 5 درصد مانده بودیم، غنی سازی که با نشان دادن توان دانشمندان ایرانی موجب پای میز مذاکره آمدن گروه به اصطلاح 5+1 شد و جامعه جهانی شاهد زانو زدن قدرت های بزرگ دنیا مقابل اراده ایران اسلامی بودند.

اراده ای که با همت دانشمندان و پشتوانه رهبری در جهت پیشبرد اهداف انقلاب اسلامی بود و انرژی پاک و صلح آمیز هسته ای را حق مسلم خود می دانست، اما چگونه شد که این شتاب علمی در کشور به یک باره با کاهش بیش از حد مواجه شد؟ اصلا این کاهش تا کنون چه سودی بر ملت ما داشته است که در زمان تحقیقات علمی مصالمت آمیز امکان دست یابی به آن نبود؟ مگر نه اینکه ما با عقب نشینی های خود تلاش چندین ساله دانشمندان شهیدمان را نادیده گرفتیم.

اگر آرمیتا و علیرضا روزی بزرگ شوند و از ما بپرسند پدرانمان چرا شهید شدند ما چگونه می توانیم جواب آنها را بدهیم. این موضوعات و از قبیل آن زیاد است که حداقل برخی از آقایان باید قبل از خواب به آنها فکر کنند تا بلکه در فردای آن روز با صحبت های نسنجیده خود دلهای یتیمان هسته ای را نرنجانند.

براستی برجام، سند افتخار ماست یا دانش بدست آمده و خون های پاک ریخته شده در این عرصه؟ باید به کدام یک بالید و آن را در جامعه بست داد.

حداقل حقی که خانواده این شهدای بزرگوار بر گردن ما دارند دیدن ادامه یافتن راه فرزندانشان است نه اینکه پس از رفتن عزیزانشان ما با ذلتی زبون همه چیز را تعطیل کنیم و در عوام هم جار بزنیم که ما پیروزیم؟

برخی از مسئولان محترم می گویند ما با این توافق باعث پیشرفت روزافزون انرژی هسته ای شده ایم اما کدام پیشرفت؟ چگونه بدون تحقیق و توسعه می توان علم یک موضوع را بدست آورد، تنها چیزی که ما دلواپسان را سرپا نگه داشته است امید به آینده و جوانان آینده ساز کشور است و ان شاالله آن ها این همه سختی و زحمت در این عرصه را فراموش نخواهند کرد.

انتهای پیام/