شبکه های اجتماعی برای من دانشجو خیلی هم خوب است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُرددانش؛ شاید کمتر کسی گمان می کرد که شبکه های اجتماعی در روزگاری این چنین وارد گود شود و اینگونه بر صفحه های گوشی همراه خانواده ها خودنمایی کند اما نه تنها این اتفاق افتاد، بلکه شبکه های اجتماعی توانست روح و روان برخی از مردم را به تصرف خود در بیاورد.
این مسئله در کشور ما و با توجه به ذائقه اکثر هموطنان که همواره در استفاده از تکنولوژی های نوظهور از هم سبقت می گیرند، محسوس تر است و استفاده بی رویه برخی از شبکه های اجتماعی گویای این حقیقت ملموس است.

وابستگی برخی افراد به ویژه جوان ترها به تلفن همراه و هویت کاذب آن شرایطی را پدید می‌آورد که برای مثال در محیط‌های خانوادگی و دوستانه مشاهده می‌کنیم، عده‌ای به جای ارتباط کلامی از طریق شبکه های اجتماعی به صحبت با یکدیگر می‌پردازند.
 

آنچه مسلم است این است که استفاده از شبکه های اجتماعی امروزه به یک پدیده فراگیر تبدیل شده است و اکثر افراد جامعه بدون هیچ گونه محدودیت سن، جنسی، قشری و یا حتی مذهب در این شبکه ها عضو هستند، و این عضویت هر چند در نگاه اول شاید باعث افزایش سطح آگاهی و یا اطلاع از موضوعات روز شود اما اعضای این شبکه ها به میزان اطلاعات و سطح آگاهی که دارند تاثیر پذیری هم از این شبکه ها دارند که گاه این تاثیرات منفی است.

با توجه به اینکه اوقات فراعت بسیاری از دانشجویان خوابگاهی در خوابگاه می گذرد بر ان شدیم با تنی چند از دانشجویان در ارتباط با استفاده دانشجویان از شبکه های اجتماعی به گفتگو بنشینیم

یکی از دانشجویان با بیان اینکه شبکه‌های اجتماعی یار غار اکثر دانشجویان است گفت:  اوقات فراغت دانشجویان خوابگاهی بیشتر شب ها است که  تفریح ما دانشجویان بیشتر پرسه زدن  در فضاهای مجازی و استفاده از اینترنت و شبکه های اجتماعی, دور همی ها و گپ و گفت های تا پاسی از شب است خب به غیر از این هم کاری برای انجام نداریم.

وی ادامه داد: استفاده از شبکه های اجتماعی همه گیر شده است داحل خوابگاه کسی را بدون در دست داشتن گوشی پیدا نمی کنید همه مشغول هستند از بچه مثبت گرفته تا بچه منفی, از استفاده درست بگیرید تا استفاده نادرست, شاید چندین ساعت بدون اینکه حتی سر خود را بلند کنیم به صفحه گوشی زل زدیم و مشغول تایپ هستیم.

وی افزود: ما در طول ترم, اکثریت شب ها را تا صبح بیدار هستیم و چون اکثر کلاس هایمان عصر برگزار می شود؛ تا ظهر می خوابیم و بعد برای خوردن نهار و رفتن به سرکلاس ها به دانشگاه می رویم؛ اما شب ها را کامل بیدار هستیم و با گشت و گذار در شبکه های اجتماعی و دنیای مجازی تلف می شود.
 

این دانشجو به ایجاد گروه ها و کانال هایی با عنوان های مختلف همکلاسی, دور همی , ورودی های 94, دانشجویان رشته و ... اشاره کرد و گفت: این  گروه ها را خودمان تشکیل دادیم و تمام ورودی های رشته ی خودمان را چه دختر و چه پسر در آن اضافه کردیم؛ البته هدف اصلی تبادل اطلاعات بود اما هر اتفاقی در این گروه ها می افتد غیر از تبادل اطلاعات درسی.
به لطف فناوری‌های نوین، وقت چندانی برای گپ و گفت و درد دل کردن با هم اتاقی های خود  نداریم. هرکداممان عضو چندین شبکه اجتماعی، گروه و کانال مختلف مجازی هستیم و سرزدن به این شبکه‌ها برای ما صدچندان جذاب‌تر از گفت‌وگو با هم اتاقی هاست.
 

وی ادامه داد: یکی از مسائلی که دانشجویان خوابگاهی با آن درگیرند، این است که فضای لازم برای فعالیت فرهنگی آنها در خوابگاه ها وجود ندارد, فضای فرهنگی خوابگاه های غیرمتمرکز عمدتاً تنها محدود به یک نمازخانه است که از آن هم برای نماز خواندن استفاده می شود، هم فیلم در آن نمایش داده می شود و هم در ایام امتحانات به عنوان سالن مطالعه مورد استفاده قرار می گیرد.
 

یکی دیگر از دانشجویان در پاسخ به این سوال که دانشجویان در خوابگاه بیشتر به درس خواندن می پردازند یا تفریح، گفت: از لحاظ دانشجوی آماری چند نوع احتمال وجود دارد، شاید بتوان میانگین گرفت اما در هر حال نتیجه اش مساوی است با «بطالت»!
 

وی یادآور شد: طراز نامه علم در ایام امتحانات در این خوابگاه مثبت است اما در غیر آن همیشه مساوی است با منفی بی نهایت!
 

این دانشجو افزود: خوابگاه اصلاً برنامهٔ فرهنگی - سرگرمی برای دانشجویان  ندارد و بچه‌ها ناخودآگاه یا وقتشان را در شبکه‌های اجتماعی می‌گذراند یا با دوستان خود تا دیروقت بیروند و مشغول خیابانگردی هستند.
 

دانشجوی دیگری با بیان اینکه با یک حساب سرانگشتی زمانی که دانشجویان باید در خوابگاه باشند، زمان کوتاهی نیست و لااقل چند برابر مدتی است که دانشجویان در کلاس های درس می گذرانند گفت:  دانشجویان ساکن خوابگاه ها عمدتاً غیر از دور هم نشستن و حرف زدن و حضور در شبکه های اجتماعی و سایت های مختلف تفریح دیگری ندارند.
 

 اما یکی دیگر از دانشجویان خوابگاهی گفت: شبکه های اجتماعی شامل تلگرام و اینستاگرام و فناوری‌هایی از این دست ـ که هر لحظه از راه می‌رسد ـ ابزارهایی است که سبب می‌شود بشر قرن بیست‌و‌یکم حتما از انسان‌های قرون پیشین خوشبخت‌تر باشد که می‌تواند از آنها برای زندگی بهتر استفاده کند.
 

وی افزود: چه کسی می‌گوید تلگرام بد است؟ کی گفته اسکایپ و واتس‌آپ و... ابزارهای بدی است؟ اسکایپ برای من دانشجوی خوابگاهی خیلی خوب است، وقتی می‌توانیم با استفاده از آن مادرم, پدرم و خانواده خود را از فرسنگ‌ها راه دور ببینیم و خنده‌هایش را بشنویم استفاده از ان برایم خیلی لذت بخش می شود.

این دانشجوی ترم هفت رشته مدیریت می گوید: شبکه های اجتماعی برای من دانشجو که می توانم در سریعترین زمان ممکن فایل, متن, عکس و ... را برای استاد و یا همکلاسی خود ارسال کنم خیلی هم خوب است.
 

این دانشجو ادامه داد: البته قبول دارم که این شبکه های اجتماعی گاهی بد می‌شوند؛ خیلی هم بد. آن هم وقتی است که ما بد می‌شویم شبکه های اجتماعی وقتی بد می‌شود که ما در آن تغییر چهره می‌دهیم، آن آدم روبه‌راه و آرام و متین و محجوب در خانه و دانشگاه و....؛ به یکباره آدم دیگری می‌شویم, شکلمان عوض می‌شود، بی‌ریخت می‌شویم، نقاب پس می‌زنیم و گمان می‌کنیم با این عکس‌های متفاوت و حرف‌های نامانوس و سخیف زیباتر شده‌ایم, انگار پرده از خود واقعی‌مان برداشته‌ایم، غافل از این‌که آدم‌هایی که ما را با این چهره جدید می‌بینند، باورشان نمی‌شود این ما هستیم, حتی خودمان هم گاه باورمان نمی‌شود این ما هستیم که پا روی اخلاق و تعهد و همه آنچه نشان آدمیت ماست، گذاشته‌ایم.

انتهای پیام/م