جادوی برانکو چه بود؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ 29 مرداد 94 پرسپولیس در هفته چهارم مسابقات لیگ برتر در ورزشگاه آزادی دو بر یک مغلوب ذوب‌آهن شد و به قعر جدول رده‌بندی سقوط کرد. این نخستین قعرنشینی تاریخ باشگاه پرسپولیس از ابتدای تاسیس بود؛ آنچه می‌توانست شیرازه این تیم را از هم بپاشد و فصل را در همان آغاز راه برای سرخپوشان به پایان برساند. با این وجود به شکل عجیبی هیچکس به هیچ چیز شک نداشت. در اتفاقی که برای فوتبال ایران به شدت نادر بود، هر 30هزار هواداری که آن روز باخت تیم‌شان را از نزدیک دیدند، بدون اعتراض و غرولند به خانه برگشتند. کمی آنطرف‌تر هم برانکو ایوانکوویچ در نشست خبری «قول قهرمانی» داد؛ چیزی که می‌توانست جامعه فوتبال را شوکه کند، اما نکرد.

پرسپولیس راه درستی را انتخاب کرده بود. یک مربی علمگرا و مجرب بالای سر این تیم بود که قبلا امتحانش را در چند کشور و از جمله ایران پس داده بود. او تیم جوان و پرانگیزه‌ای بست که عاری از اسم‌های بزرگ و دست‌وپاگیر، فقط برای رسیدن به مقصود تلاش می‌کرد. قرمزها حتی در همان چهار هفته هم خوب بازی کرده بودند، اما بدشانسی و برخی اشتباهات داوری اجازه نتیجه‌گیری را به شاگردان برانکو نمی‌داد. جادوی ایمان و البته ثبات و آرامش کار خودش را کرد و پرسپولیس را گام به گام، وجب به وجب جلو برد. امروز، دقیقا 8ماه بعد از آنکه مربی قعرنشین لیگ برتر در ورزشگاه آزادی قول قهرمانی داد، تیم او با شایستگی تمام به صدر جدول رده‌بندی رسید. این اتفاق در روزی بزرگ و باشکوه برای هواداران رخ داد؛ روزی که پرسپولیس حریف سنتی‌اش را با 4گل شکست داد و میلیون‌ها هوادارش را از فرط شادی به عرش رساند.

چراغ راه

پرسپولیس در فاصله 4هفته به پایان مسابقات لیگ برتر بر صدر جدول رده‌بندی تکیه داده و از آن مهم‌تر اینکه با نمایش‌های دلبرانه‌اش تماشاگران را در تهران و شهرستان به سکوها برگردانده است. در طول همین چند هفته اخیر دو ورزشگاه قم و انزلی در جریان پذیرایی از پرسپولیس بعد از مدتها مملو از جمعیت شد؛ چنانکه در جریان دربی82 هم به روایتی نزدیک به 30هزار هوادار دست خالی از پشت درهای بسته ورزشگاه به خانه برگشتند. ممکن است در این 4هفته هر اتفاقی رخ بدهد، اما حتی اگر پرسپولیسی‌ها قهرمان هم نشوند، اتفاقی که امسال در باشگاه آنها رخ داد می‌تواند چراغ راه آینده فوتبال کشور باشد. ما در تیم ملی یکی از بزرگترین مربیان دنیا را داریم و از خدماتش استفاده می‌کنیم، پس چه بهتر که درحوزه باشگاهی هم با عبور از پیله‌های سنتی، رو به استفاده از مربیان فنی و کارآمد بیاوریم؛ کسانی که مسلح به دانش روز فوتبال هستند و می‌توانند مجد و شکوه را دوباره به فوتبال ایران برگردانند.

استخدام این گروه از مربیان، مزایای متعددی دارد که یکی از آنها حاکم شدن نظم و دیسیپلین بر تیم‌هاست. همانطور که کی‌روش در تیم ملی از اسم‌های بزرگی مثل رحمتی، خلعتبری و هادی عقیلی عبور کرد و این کار در مجموع به سود کلیت فوتبال ما تمام شد، برانکو ایوانکوویچ هم در پرسپولیس روی یک لشگر اسم بزرگ خط قرمز کشید و تیمش را صرفا با سربازان به دردبخور و پرانگیزه بست. وقتی او از نام‌هایی مثل سید جلال حسینی، گابریل، پیام صادقیان و... عبور می‌کرد، شاید خیلی‌ها تعجب می‌کردند، اما به احترام رزومه و کاراکتر ایوانکوویچ بردباری به خرج دادند و حالا ثمره‌اش را می‌بینند. امروز سرنوشت ناخوشایند خیلی از نفرات مازاد برانکو از یک سو و البته وضعیت درخشان بسیاری از بازیکنان مورد اعتماد او از سوی دیگر به وضوح پای عملکرد پروفسور مهر تایید می‌کوبد. او پرسپولیس را بعد از 58هفته به صدر جدول رده‌بندی برگرداند؛ آن هم با یک پیروزی 4بر2 که شاید خوشایندترین نتیجه برای 24 ابدی سرخپوشان بود!

انتهای پیام/