به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ داربی82 قطعا یکی از مهیج‌ترین تقابل‌های دو تیم پرسپولیس و استقلال بود که شاید تا سال‌ها در حافظه هواداران فوتبال باقی بماند. این مسابقه از نظر تعداد گل در کنار داربی شهریور سال52 قرار گرفت و عنوان پرگل‌ترین داربی تاریخ تهران را از آن خود کرد. با تمام اینها اما مهمترین بازی باشگاهی ایران نقاط تاریکی هم داشت که از آن جمله باید به نقص شدید در بلیت‌فروشی اینترنتی اشاره کرد. در شرایطی که اتخاذ این شیوه در سال‌های اخیر باعث شده بود از تعداد تماشاگران حاضر در استادیوم‌ها به شکل محسوسی کاسته شود، دوستان ترجیح دادند در مسابقات اخیر کلا قید بلیت‌فروشی را بزنند تا شاید مردم روی سکوها برگردند. با توجه به اینکه حضور پررنگ هواداران در داربی تهران تضمین شده بود، آنها این بار تصمیم گرفتند به بلیت‌فروشی الکترونیکی برگردند که البته نتیجه چندان خوشایند نبود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,اخبار و تصاویر ارسالی از ورزشگاه آزادی نشان می‌دهد صدها هوادار بلیت به دست از چند ساعت قبل از شروع بازی پشت در مانده بودند و راهی به درون نمی‌یافتند. این در حالی است که سکوها از فرط حضور تماشاگران اضافی در حال انفجار بود. روی طبقه دوم، تا چند ردیف تماشاگر اضافی ایستاده بود و در طبقه پایین بسیاری از راه‌پله‌ها هم پر شده بود؛ طوری که هیچ نوع ترددی ممکن نبود و خیلی از تماشاگران حتی امکان استفاده از سرویس‌های بهداشتی را هم نداشتند. حالا سوال این است که چطور از شیوه مدرنی مثل بلیت‌فروشی اینترنتی، چنین وضع پریشانی حاصل شده است؟ ما چطور تکنولوژی روز دنیا را اختیار می‌کنیم، اما بر حسب ناتوانی در اجرای صحیح آن، ملت را زجر می‌دهیم؟
خودتان را به جای تماشاگری بگذارید که مثلا از دو هفته قبل به سایت مراجعه کرده و بلیت خریده، اما حتی با وجود تعجیل چند ساعته در مراجعه به استادیوم هم دست خالی مانده و پشت در گرفتار شده است. او پولش را باخته، وقتش را از دست داده، تحقیر شده و از همه بدتر اینکه حتی امکان تماشای بازی از طریق تلویزیون را هم ندارد. این فرمول را چگونه می‌توان «تکریم هوادار» دانست؟ سوال دیگر این است که اگر در این وضعیت سانحه ناگواری در اثر ازدحام جمعیت رخ بدهد، چه کسی پاسخگو خواهد بود؟ چطور به دنیا بگوییم که بلیت‌ها را اینترنتی فروختیم، اما هزاران نفر عوضی آمدند و آخرش یک اتفاق ناگوار رخ داد؟
عجیب است که بعد از سه سال اجرای طرح بلیت‌فروشی الکترونیکی، هنوز خود متولیان ماجرا با چگونگی کار آشنا نشده‌اند و ملت را آزار می‌دهند. از همه جالب‌تر اینکه استاد مهدی تاج در برنامه ورزش و مردم از هواداران گله می‌کرد که با وجود بلیت‌فروشی الکترونیکی چرا باز هم شب قبل از بازی را در کنار استادیوم به صبح می‌رسانند؟ حالا فهمیدید چرا این کار را می‌کنند جناب تاج؟ برای اینکه از ورود به ورزشگاه نگران هستند. در این وضعیت آیا بهتر نیست به گذشته‌های دور برگردیم که بلیت را دستی می‌فروختند و تکلیف ملت از بیخ روشن بود؟
نتهای پیام/
ا
اخبار و تصاویر ارسالی از ورزشگاه آزادی نشان می‌دهد صدها هوادار بلیت به دست از چند ساعت قبل از شروع بازی پشت در مانده بودند و راهی به درون نمی‌یافتند. این در حالی است که سکوها از فرط حضور تماشاگران اضافی در حال انفجار بود. روی طبقه دوم، تا چند ردیف تماشاگر اضافی ایستاده بود و در طبقه پایین بسیاری از راه‌پله‌ها هم پر شده بود؛ طوری که هیچ نوع ترددی ممکن نبود و خیلی از تماشاگران حتی امکان استفاده از سرویس‌های بهداشتی را هم نداشتند. حالا سوال این است که چطور از شیوه مدرنی مثل بلیت‌فروشی اینترنتی، چنین وضع پریشانی حاصل شده است؟ ما چطور تکنولوژی روز دنیا را اختیار می‌کنیم، اما بر حسب ناتوانی در اجرای صحیح آن، ملت را زجر می‌دهیم؟
خودتان را به جای تماشاگری بگذارید که مثلا از دو هفته قبل به سایت مراجعه کرده و بلیت خریده، اما حتی با وجود تعجیل چند ساعته در مراجعه به استادیوم هم دست خالی مانده و پشت در گرفتار شده است. او پولش را باخته، وقتش را از دست داده، تحقیر شده و از همه بدتر اینکه حتی امکان تماشای بازی از طریق تلویزیون را هم ندارد. این فرمول را چگونه می‌توان «تکریم هوادار» دانست؟ سوال دیگر این است که اگر در این وضعیت سانحه ناگواری در اثر ازدحام جمعیت رخ بدهد، چه کسی پاسخگو خواهد بود؟ چطور به دنیا بگوییم که بلیت‌ها را اینترنتی فروختیم، اما هزاران نفر عوضی آمدند و آخرش یک اتفاق ناگوار رخ داد؟
عجیب است که بعد از سه سال اجرای طرح بلیت‌فروشی الکترونیکی، هنوز خود متولیان ماجرا با چگونگی کار آشنا نشده‌اند و ملت را آزار می‌دهند. از همه جالب‌تر اینکه استاد مهدی تاج در برنامه ورزش و مردم از هواداران گله می‌کرد که با وجود بلیت‌فروشی الکترونیکی چرا باز هم شب قبل از بازی را در کنار استادیوم به صبح می‌رسانند؟ حالا فهمیدید چرا این کار را می‌کنند جناب تاج؟ برای اینکه از ورود به ورزشگاه نگران هستند. در این وضعیت آیا بهتر نیست به گذشته‌های دور برگردیم که بلیت را دستی می‌فروختند و تکلیف ملت از بیخ روشن بود؟
نتهای پیام/
ا
اخبار و تصاویر ارسالی از ورزشگاه آزادی نشان می‌دهد صدها هوادار بلیت به دست از چند ساعت قبل از شروع بازی پشت در مانده بودند و راهی به درون نمی‌یافتند. این در حالی است که سکوها از فرط حضور تماشاگران اضافی در حال انفجار بود. روی طبقه دوم، تا چند ردیف تماشاگر اضافی ایستاده بود و در طبقه پایین بسیاری از راه‌پله‌ها هم پر شده بود؛ طوری که هیچ نوع ترددی ممکن نبود و خیلی از تماشاگران حتی امکان استفاده از سرویس‌های بهداشتی را هم نداشتند. حالا سوال این است که چطور از شیوه مدرنی مثل بلیت‌فروشی اینترنتی، چنین وضع پریشانی حاصل شده است؟ ما چطور تکنولوژی روز دنیا را اختیار می‌کنیم، اما بر حسب ناتوانی در اجرای صحیح آن، ملت را زجر می‌دهیم؟
خودتان را به جای تماشاگری بگذارید که مثلا از دو هفته قبل به سایت مراجعه کرده و بلیت خریده، اما حتی با وجود تعجیل چند ساعته در مراجعه به استادیوم هم دست خالی مانده و پشت در گرفتار شده است. او پولش را باخته، وقتش را از دست داده، تحقیر شده و از همه بدتر اینکه حتی امکان تماشای بازی از طریق تلویزیون را هم ندارد. این فرمول را چگونه می‌توان «تکریم هوادار» دانست؟ سوال دیگر این است که اگر در این وضعیت سانحه ناگواری در اثر ازدحام جمعیت رخ بدهد، چه کسی پاسخگو خواهد بود؟ چطور به دنیا بگوییم که بلیت‌ها را اینترنتی فروختیم، اما هزاران نفر عوضی آمدند و آخرش یک اتفاق ناگوار رخ داد؟
عجیب است که بعد از سه سال اجرای طرح بلیت‌فروشی الکترونیکی، هنوز خود متولیان ماجرا با چگونگی کار آشنا نشده‌اند و ملت را آزار می‌دهند. از همه جالب‌تر اینکه استاد مهدی تاج در برنامه ورزش و مردم از هواداران گله می‌کرد که با وجود بلیت‌فروشی الکترونیکی چرا باز هم شب قبل از بازی را در کنار استادیوم به صبح می‌رسانند؟ حالا فهمیدید چرا این کار را می‌کنند جناب تاج؟ برای اینکه از ورود به ورزشگاه نگران هستند. در این وضعیت آیا بهتر نیست به گذشته‌های دور برگردیم که بلیت را دستی می‌فروختند و تکلیف ملت از بیخ روشن بود؟
نتهای پیام/
ا
اخبار و تصاویر ارسالی از ورزشگاه آزادی نشان می‌دهد صدها هوادار بلیت به دست از چند ساعت قبل از شروع بازی پشت در مانده بودند و راهی به درون نمی‌یافتند. این در حالی است که سکوها از فرط حضور تماشاگران اضافی در حال انفجار بود. روی طبقه دوم، تا چند ردیف تماشاگر اضافی ایستاده بود و در طبقه پایین بسیاری از راه‌پله‌ها هم پر شده بود؛ طوری که هیچ نوع ترددی ممکن نبود و خیلی از تماشاگران حتی امکان استفاده از سرویس‌های بهداشتی را هم نداشتند. حالا سوال این است که چطور از شیوه مدرنی مثل بلیت‌فروشی اینترنتی، چنین وضع پریشانی حاصل شده است؟ ما چطور تکنولوژی روز دنیا را اختیار می‌کنیم، اما بر حسب ناتوانی در اجرای صحیح آن، ملت را زجر می‌دهیم؟
خودتان را به جای تماشاگری بگذارید که مثلا از دو هفته قبل به سایت مراجعه کرده و بلیت خریده، اما حتی با وجود تعجیل چند ساعته در مراجعه به استادیوم هم دست خالی مانده و پشت در گرفتار شده است. او پولش را باخته، وقتش را از دست داده، تحقیر شده و از همه بدتر اینکه حتی امکان تماشای بازی از طریق تلویزیون را هم ندارد. این فرمول را چگونه می‌توان «تکریم هوادار» دانست؟ سوال دیگر این است که اگر در این وضعیت سانحه ناگواری در اثر ازدحام جمعیت رخ بدهد، چه کسی پاسخگو خواهد بود؟ چطور به دنیا بگوییم که بلیت‌ها را اینترنتی فروختیم، اما هزاران نفر عوضی آمدند و آخرش یک اتفاق ناگوار رخ داد؟
عجیب است که بعد از سه سال اجرای طرح بلیت‌فروشی الکترونیکی، هنوز خود متولیان ماجرا با چگونگی کار آشنا نشده‌اند و ملت را آزار می‌دهند. از همه جالب‌تر اینکه استاد مهدی تاج در برنامه ورزش و مردم از هواداران گله می‌کرد که با وجود بلیت‌فروشی الکترونیکی چرا باز هم شب قبل از بازی را در کنار استادیوم به صبح می‌رسانند؟ حالا فهمیدید چرا این کار را می‌کنند جناب تاج؟ برای اینکه از ورود به ورزشگاه نگران هستند. در این وضعیت آیا بهتر نیست به گذشته‌های دور برگردیم که بلیت را دستی می‌فروختند و تکلیف ملت از بیخ روشن بود؟
نتهای پیام/
ا
اخبار و تصاویر ارسالی از ورزشگاه آزادی نشان می‌دهد صدها هوادار بلیت به دست از چند ساعت قبل از شروع بازی پشت در مانده بودند و راهی به درون نمی‌یافتند. این در حالی است که سکوها از فرط حضور تماشاگران اضافی در حال انفجار بود. روی طبقه دوم، تا چند ردیف تماشاگر اضافی ایستاده بود و در طبقه پایین بسیاری از راه‌پله‌ها هم پر شده بود؛ طوری که هیچ نوع ترددی ممکن نبود و خیلی از تماشاگران حتی امکان استفاده از سرویس‌های بهداشتی را هم نداشتند. حالا سوال این است که چطور از شیوه مدرنی مثل بلیت‌فروشی اینترنتی، چنین وضع پریشانی حاصل شده است؟ ما چطور تکنولوژی روز دنیا را اختیار می‌کنیم، اما بر حسب ناتوانی در اجرای صحیح آن، ملت را زجر می‌دهیم؟
,خودتان را به جای تماشاگری بگذارید که مثلا از دو هفته قبل به سایت مراجعه کرده و بلیت خریده، اما حتی با وجود تعجیل چند ساعته در مراجعه به استادیوم هم دست خالی مانده و پشت در گرفتار شده است. او پولش را باخته، وقتش را از دست داده، تحقیر شده و از همه بدتر اینکه حتی امکان تماشای بازی از طریق تلویزیون را هم ندارد. این فرمول را چگونه می‌توان «تکریم هوادار» دانست؟ سوال دیگر این است که اگر در این وضعیت سانحه ناگواری در اثر ازدحام جمعیت رخ بدهد، چه کسی پاسخگو خواهد بود؟ چطور به دنیا بگوییم که بلیت‌ها را اینترنتی فروختیم، اما هزاران نفر عوضی آمدند و آخرش یک اتفاق ناگوار رخ داد؟
,عجیب است که بعد از سه سال اجرای طرح بلیت‌فروشی الکترونیکی، هنوز خود متولیان ماجرا با چگونگی کار آشنا نشده‌اند و ملت را آزار می‌دهند. از همه جالب‌تر اینکه استاد مهدی تاج در برنامه ورزش و مردم از هواداران گله می‌کرد که با وجود بلیت‌فروشی الکترونیکی چرا باز هم شب قبل از بازی را در کنار استادیوم به صبح می‌رسانند؟ حالا فهمیدید چرا این کار را می‌کنند جناب تاج؟ برای اینکه از ورود به ورزشگاه نگران هستند. در این وضعیت آیا بهتر نیست به گذشته‌های دور برگردیم که بلیت را دستی می‌فروختند و تکلیف ملت از بیخ روشن بود؟
,نتهای پیام/
,ا
,]
ارسال دیدگاه